Relaties

Is er een manier om beter om te gaan met ongemakkelijke stiltes? (Bijvoorbeeld als je op bezoek gaat bij een oude tante, die bijna niets zegt en ook niet geïnteresseerd is in je eigen dingen, dus alleen maar vaag rondkijkt zonder iets te zeggen.)

Mijn broer is al van kinds af aan abnormaal aggressief tegen mij, en soms mijn moeder. Hij is op zijn 17e bij mijn vader gaan wonen, wat voor mij een hele grote opluchting was. Voor die tijd maakte hij namelijk, elke keer dat hij mij zag, vreselijk nare opmerkingen die tot de dag van vandaag bij mij zijn gebleven. Twee jaar later, toen hij 19 was en ik 18, kwam hij weer hier wonen. Dat ging heel eventjes goed, maar nu niet meer. Hij heeft eindelijk een diagnose gekregen, ADHD, en krijgt nog hulp bij het kenter. Het is ongeveer 8 maanden geleden al bevestigd dat hij in aanmerking komt voor begeleid wonen, maar sindsdien is daar eigenlijk niks meer mee gedaan. Ik ben bang dat hij hier nog wel een hele tijd blijft wonen, en ik wil eigenlijk zo snel mogelijk bij hem uit de buurt. Hij is namelijk enorm luidruchtig, en ik ben gevoelig voor geluid. Als ik hem vraag om wat stiller te doen, wordt hij gelijk heel erg boos. Ook wordt hij regelmatig boos op mijn moeder, en dan schreeuwt hij ook veel. Ik heb ook gewoon nog veel bagage van vroeger, dat hij mij sloeg, en hele vervelende dingen tegen me zei die ik nooit vergeten ben. Het heeft zich allemaal opgestapeld en ik kan er heel moeilijk mee om gaan dat hij nog altijd bij me woont. Ik verdien nu niet genoeg geld om een kamer te huren, omdat ik ook nog een voltijd studie doe. Kan ik toch nog hulp krijgen zodat ik ergens anders kan wonen, omdat hij geen aanstalten maakt om te verhuizen, terwijl dat wel aan hem aanbevolen is.

En welke procedure aub