Psychologie

Psychologie wordt omschreven als de wetenschap die zich bezighoudt met het bestuderen van de determinanten van menselijk gedrag, maar hoe kan het dan dat er in de spreekkamer van bijvoorbeeld een psycholoog vaak gevraagd wordt naar subjectieve belevingen, zoals gedachten of gevoelens? Deze gevoelens zijn eventueel nog objectief waarneembaar, als ze in het hier en nu plaatsvinden, maar gedachten niet. En ook als een client vertelt over een gebeurtenis uit het verleden, kan een psycholoog niet uitgaan van louter objectieve waarnemingen. Hoe zijn deze twee zaken aan elkaar te koppelen? Op wat voor manier werkt een psycholoog toch met objectief waarneembaar gedrag terwijl deze vooral naar subjectieve zaken vraagt?

Ik las ergens over iemand die "gelooft" dat mensen op foto's, tv, posters, etc. haar kunnen zien. Ze legde uit dat ze weet dat dit natuurlijk niet kan, maar dat het toch haar gedrag beïnvloedt. Zo zal ze bijvoorbeeld nooit naakt door een kamer lopen waar foto's hangen, en houdt ze rekening met hoe ze er uit ziet als ze tv kijkt.

Ik heb hier wel eens eerder over gehoord, en vroeg me af of hier ook een term voor dit gedrag is?

bedoelen ze dan dat het aangeboren is ?

Toegevoegd na 6 minuten:
Ik zou nu ik wat minder onzeker ben over mijn beperking weer willen leren. In ben nu 45 jaar en heb mezelf leren redden in het leven maar nooit diplomas gehaald. Ik heb de lagere school gedaan en ben 2 keer blijven zitten en daarna naar praktijkonderwijs gegaan.

Er is veel avondonderwijs maar niet voor mensen die net als ik een iets lager iq hebben. Mijn iq is 82 en het avondonderwijs is allemaal mbo en dat is voor mij denk ik te hoog maar dat weet ik niet zeker en daarom mijn vraag.

Toegevoegd na 1 dag:
Ik heb vandaag gevraagd bij het roc en ik moet eerst en entreeopleiding volgen. Als dat goed gaat mag ik naar het mbo2. Dat is wel te doen voor mij hebben ze gezegd dus dat ga ik doen. Iedereen bedankt voor hullie reactie.