Waarom is het voor mij zo moeilijk om iemand los te laten die zo belangrijk voor me is?

Ondanks dat hij mij niet het idee geeft dat hij hetzelfde voor mij voelt? Heet dit verlatingsangst?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Tricky question. Meestal ben (was) je bij iemand, omdat je liefde voor diegene voelt (ik ga even niet bediscussiëren of en wat liefde is). Als je het gevoel hebt dat die persoon het voor jou is, dan kan het moeilijk zijn om los te laten. Immers, de warmte die je bij elkaar voelt, de zekerheid (soms ook gewoon de 'gewoonte' of 'sleur'), die raak je allemaal kwijt. Dat houdt in dat je naast de pijn van het verlies ook nog eens de onzekerheid (en 'kou') tegemoet gaat. Dit kan zorgen dat je niet 'los kunt laten' (dus eigenlijk meer niet wilt). Het is ook mogelijk dat het niet zozeer om die ander gaat (je geeft al aan dat de relatie 'waarschijnlijk' niet hetzelfde voelt), maar om het beeld dat je van jezelf hebt. Als jij opstapt, 'geef je op'. Als jij los laat, zeg je eigenlijk 'ik heb een verkeerde keus gemaakt'. Als je dit niet makkelijk verwerkt (graag gelijk hebt), dan blijft zo'n persoon in je hoofd en in je hart rondspoken. Omdat je onbewust liever vasthoudt aan het beeld dat je van jezelf hebt, namelijk dat je gelijk hebt en de relatie wel de juiste is, dan aan je werkelijke ik: Dat je ook echt wel een fout kunt maken in het leven en dat je daar mogelijk wel sterker van wordt dan je denkt. Daarnaast zijn er nog allemaal mogelijke stoornissen waardoor mensen anderen niet los kunnen laten (na een relatie of uberhaupt), maar die laat ik even buiten beschouwing, aangezien ik uitga dat je een gezond persoon bent.

Ik weet niet of dit direct verlatingsangst is. Van onzekerheid van een ander word je zelf ook onzeker. Je probeert je dus vast te klampen aan een onzekere zaak. Dit is moeilijk en zorgt voor veel weerstand in je gestel. Waarom kan hij/zij nu niet gewoon hetzelfde voelen? Dat zou alles in een keer makkelijker maken. Objectief blijven is de beste raad, maar dat is heel, heel moeilijk. Veel sterkte in elk geval.

Tot op zekere hoogte herken ik je situatie wel. En ik zou hele pagina's vol kunnen schrijven met goedbedoeld advies, maar ik ga gewoon concreet zeggen wat ik zou doen in jouw situatie. Namelijk: mezelf kwetsbaar opstellen en de onzekerheid op tafel (bij hem dus) neerleggen. Aan de hand van zijn reactie en of hij er iets mee doet, kun je dan een beslissing nemen. Bedoelt hij het allemaal niet zo en probeert hij om het te veranderen, dan zou dat er op kunnen wijzen dat zijn bedoelingen oprecht zijn. Verandert er niets, dan weet jij genoeg en moet je hem loslaten want hier wordt je ook niet gelukkiger van...

"Hoe belangrijk" en "hoe moeilijk" gaan gelijk in evenredigheid op... Hoe makkelijk kun je iemand loslaten die niet belangrijk voor je is? Hoe moeilijk kun je iemand loslaten die belangrijk voor je is? Het antwoord is nu toch gezien... Loslaten is sterven, simpeler kan ik het niet zeggen, helemaal loslaten is totaal sterven... oh in je toelichting gaat het over een ander in een relatie... Loslaten in een relatie dus... Jij hebt heel sterk een controle nodig, lijkt wel en dan loopt die ander weg, die vraagt dan om hem los te laten en dan vind jij dat moeilijk? Nee is gen verlatingsangst dat is controle proberen te bemachtigen... vandaar... (ik moet korter antwoorden dus voilá)

Meestal heb je in dat soort situaties alles van jezelf gegeven en laten zien. Sterker nog op een dusdanig overweldigende manier dat de ander gereserveerd is gebleven waardoor er voor jezelf open eindes blijven en je het geen plaats kan geven waarom die ander weg is uit je leven.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100