Hoe kan ik mezelf leren in bedwang te houden bij vervelende, spannende situaties?

Soms vinden er situaties plaats waarbij iemand van wie ik houd wordt aangevallen, maar ik ga niet helemaal uitleggen wat er gebeurt, dat doet er ook niet toe.

Ik raak tijdens die situaties in een soort... onbewustheid en heb dus niet onder controle wat ik doe. Meestal doe ik dan iets wat eigenlijk niet nuttig is, en waarbij ik mezelf vaak voor aap zet (om het netjes te houden).
Na afloop en als ik weer helder wordt, word ik boos op mezelf omdat ik zo debiel reageerde. Het is op zo'n moment alsof ik er niet helemaal bij ben.
Waarom heb ik niet zo en zo gehandeld, dat is toch veel handiger?!

Ik vind het vooral zo vervelend omdat ik in bijna elke situatie juist zo rationeel en helder ben, maar alleen in deze gevallen -waarschijnlijk omdat het emotioneel gezien mij het meeste raakt- helemaal niet. En het is juist een situatie waarbij ik gewoon helder wil blijven zodat ik ook kan handelen.

Heeft iemand enig idee wat je hiermee kan doen? Misschien oefeningen waarbij je jezelf zo lucide mogelijk kan houden op 'spannende' momenten?

Hmm, ik heb het idee dat ik het allemaal niet zo goed uitleg.
Het gaat hier om iemand van wie ik houd (geen geliefde), die lichamelijk wordt bedreigd. Soms zelfs wordt aangevallen.
Ik vind het daarom niet vallen onder een gedragsstoornis of iets dergelijks. Politie e.d. heb ik al vaak genoeg geprobeerd, heeft wel wat geholpen maar uiteindelijk nog niet veel.
Ik wil eigenlijk vooral weten: hoe kan ik mezelf helder houden zodat ik de aanvaller aanpak en tegenhoud, op een redelijk rustige manier, in plaats van dat ik mijn instinct volg en degene die wordt aangevallen ga beschermen door hem vast te pakken en hem het liefste op wil tillen? Dat heeft namelijk totaal geen nut, werkt juist averechts, maar toch blijf ik het doen omdat mijn lichaam dat op zo'n moment doet.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Je probleem is herkenbaar. Vrijwel iedereen komt af en toe in dit soort situaties terecht. Je geeft aan dat je eigenlijk helder en rationeel wilt blijven tijdens crises (wat je normaal best kan) maar dat dit niet lukt. Waar het in dit geval om gaat is het verschil tussen beheerst worden door je emoties of je eigen emoties beheersen. Emoties zijn op zich niet slecht, zelfs woede niet. Je moet je er echter niet door laten meeslepen. Dit lukt het beste als je geestelijk gezien 'in het moment' bent en niet afgeleid. Als je dat bent dan merk je opkomende gedachten en gevoelens op. Op dat ene moment kun je kiezen wat al of niet te doen. Veel mensen bereiken dat moment van opmerkzaamheid nooit omdat ze als het ware op de automatische piloot leven en zich laten meeslepen. Elke behoorlijke meditatiecursus leert je dit keurig aan. Er zijn meditatiecursussen van velerlei slag, ook zonder spirituele achtergrond. Zie ook http://nl.wikipedia.org/wiki/Mindfulness voor meer informatie over in het moment leven en de rust krijgen om bewuste keuzes te kunnen maken. Het concept mindfulness van J. Kabatt Zin is overigens niet gebonden aan enige beweging.

neem yoga lessen. dat is ontspannend.

Bronnen:
Mezelf

als er iemand van wie je houdt aangevallen wordt, zou ik toch eens wat anders proberen dan jezelf rustig te houden. is er iemand waar je mee kan praten zodat dit opgelost kan worden? dan hoef je je namelijk ook niet meer in 'bedwang' te houden.

Het is op zich vrij normaal dat je opgewonden raakt als je geliefde wordt aangevallen (zeker als je nog verliefd bent), maar inderdaad meestal niet praktisch. Je kunt je natuurlijk afvragen of je beminde zich niet zelf kan verdedigen (misschien vindt hij/zij het wel minder erg dan jij), maar vervelender wordt het als iemand er op speelt. Iemand die weet dat hij/zij je kan manipuleren en je op je zwakke plek treft. Als dat zo is dan weet je dat niet je geliefde het slachtoffer van de aanval is maar jij. Als je weet waar de pijn zit dan zul je ook beter kunnen reageren en het afdoen met een relativerende opmerking of eventueel zelfs negeren.

Alles lijkt er op dat je te maken heb met een ervelijke gedragstoornis. Hierdoor raak je heel snel in een visuele cirkel. Er gebeurt iets vervelends, jij wordt onevenredig boos, om daarna weer boos op je eigen te worden omdat ondanks je voornemen niet meer zo te reargeren je toch weer zo overdreven kwaad ben geworden . Terwijl je zou willen dat je juist in zo'n situatie rationeel en helder te zijn. Daardoor wordt je nog onzekerder en verval je weer sneller in de fout. Tegenwoordig zijn er veel mensen met dit probleem. Vaak kan ik ze helpen. De eerste ,vaak belangrijkste zet, heb je al gedaan door je probleem te erkennen en om hulp te vragen. Nu de volgende stap. Hier kom je alleen niet uit. Zoek deskundige hulp.

Er zijn hiervoor coachs.Telkens in zo en situatie een automatisme creeeren van diep ademhalen en tot tien tellen en RELATIVEREN . Is dit het waard? Ga ik mijn leven veknoeien voor een impulsiviteit? Neen iep ademhalen tel tot tien.Maar nogmaals - hiervoor moet je specialisten terecht in gedragstherapie.

Het jezelf in bedwang houden is toch niet wat je werkelijk wil, of zie ik dat verkeerd? Wat je wil is om te kunnen gaan met situaties die je op dit moment te heftig voorkomen, is dat niet? Bij ons in het dorp leefde een zigeuneres die zei het volgende: Als er strond aan de knikker is, is het verstand pissen. Je voelt al wel wat dat wil zeggen, jij vraagt: Als er strond aan de knikker is, hoe hou ik me dan in bedwang? Niet in bedwang houden, zeker niet in bedwang houden. Daar maak je alleen maar meer verkramping op momenten dat je juist zou moeten kunnen bewegen. Die soort dingen die jou immobiliseren, daar moet je naar kijken, daar begint het. Je eigen gedachten daar schuilt de oplossing, daar begint het probleem. Omdat je mind er niet mee om kan gaan, kan het niet anders dan de lichamelijke zaak platgooien in verkramping... Kan de mind ermee omgaan, dan kan de mind blijven doordraaien en op het juiste moment de juist beweging maken, dan hoeft je niet te freezen... Precies uit te leggen hoe je dat het beste kunt doen gaat te lang duren en ik mis feedback van jou kant om precies aan te geven wat voor jou het beste werkt... Ik kan een vinger zijn die naar de maan wijst... Dus onderzoek of het klopt wat ik zeg en neem het niet zomaar klakkeloos over... Op een rustig moment ga zitten en laat die scenario's waarvan je nu overtuigd bent dat ze jou kunnen immobiliseren gewoon toe als spel, als onderzoeksspel. (mediteren is het niet, beter contempleren is het) Laat die gedachten (overtuigingen) door jou lichaam spelen en kijk wat er in het lichaam gebeurt. Speel jij het klaar om geen enkele beweging, spanning, voorkeur, afkeur te laten ontstaan dan zal op den duur dat ook niet meer gebeuren als jij werkelijk in zo´n situatie geplaatst wordt. Dus dan ben je ervan af... Klinkt heel simpel en dat is het ergens ook, maar in de praktijk hebben weinigen de moed om dat onder ogen te nemen en daar werkelijk mee gaan te spelen. Lukt het je dan streep je de verkrampende overtuigingen gewoon weg uit je systeem, en ga door tot er geen enkele meer over is... Hoe zou dat zijn? dank je

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100