Wat is voor jou ongrijpbaar, maar zou je toch graag pakken?

Ik was met mijn zoon aan het bellen blazen. Hij wou dolgraag een mooie bel pakken, maar iedere keer knapte de bel.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Wolken... soms komen er zulke mooie exemplaren langs dat ik ze graag vast zou willen pakken en me er helemaal in zou willen verstoppen. Of meedrijven op een wolk en de wereld eens rustig van bovenaf bekijken.

In mijn sport maak ik hetzelfde mee. als je bijvoorbeeld een 8e plaats behaald op een internationale wedstrijd dan ben je zo dichtbij die grote beker maar nog ook zo ver weg... *zucht*

Ik heb onlangs een aantal mensen in mijn leven verloren. Dagelijks passeren ze mijn gedachten door fijne herinneringen. Ik zou ze zo graag nog een keertje vast willen houden.

Het opgroeien van mijn kinderen, jee wat gaat dat hard. Ik wil ze best wat langer kleiner houden, echt gewoon de tijd langzamer laten gaan.

De verleden tijd. Wat zou het toch handig zijn als wij, net als de computer, herstelpunten aan konden maken om in nare situaties terug te kunnen vallen op zo'n punt. Je kunt er dan voor zorgen dat iets wat gebeurd is niet gebeurt. Aan de andere kant... Toch goed dat dat niet kan, want dan zou iedereen in een andere tijd leven.

Ik herken wat Toet schrijft. Ik heb soms wel eens het gevoel dat ik in het leven even terug wil naar de 'vorige pagina' om iets over te doen of nog eens te zien, net zoals je dat op internet doet.

Angelina Jolie :-)

Een vallende ster. Is het niet zo dat je dan een wens mag doen?

Geluk. Soms overvalt me een gevoel van geluk, wat ook weer vanzelf wegebt. Je wilt het heel graag vasthouden of spontaan oproepen, maar dat is onmogelijk. Het geluksgevoel is voor mij de meest ongrijpbare emotie die ik ken. Het komt en gaat als de wind zonder zich te laten leiden.

Sometimes a crumb falls from the table of joy, sometimes a bone is flung.... To some people love is given, to others only heaven...... (dit zegt voor mij alles......)

Het waarom is voor mij vaak ongrijpbaar. Je denkt er over na, je zoekt het uit, je vraagt er naar en dan net, als je denkt het te weten is het er ineens niet meer. Weg , vervlogen, opgelost, onvindbaar. Je was er zo dichtbij, je begon het net te snappen en toen was het weg, foetsie, verdwenen. En oh, wat zou ik het graag willen weten. Waarom, waarom?

De mensen waarvan ik heb gehouden en die uit mijn leven zijn verdwenen omdat dat nu eenmaal zo gegaan is...sommige zijn echt ongrijpbaar geworden en ik zou ze graag nog even "pakken"!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100