Is het verstandig om je gezin uit te breiden met nog een baby als dat sterk afgeraden word door de gyneacoloog?

mijn vorige 2 kinderen waren prematuur,1 met 30 weken geboren 1300 gram,37 cm en de 2de met 28 weken 7 weken plat in ziekenhuis en met 35 weken geboren 1900 gram,39 cm

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik zit in min of meer hetzelfde schuitje als jij (1 kind van 31 weken / 1050 gram / 7 weken plat/ 10 weken couvuese en 1 van 31.5 weken / 1420 gram / 9 weken plat/5 weken couveuse). Beide keren zwangerschapsvergiftiging (geen HELPP), de tweede keer ondanks medicijnen. Het is een wonder boven wonder dat het allemaal ZO goed is gegaan. De oudste is nu 14, heel klein en tenger nog steeds (hoewel; ik ken jonge vrouwen met minder 'vormen'), de jongste 9. Allebei kerngezond, geen gedragsproblemen, slim (havo plus, vooral de jongste) , sterk... Maar het had ZO anders kunnen gaan. Ik weet niet of je lid bent van de VOC (Vereniging Ouders voor Couveusekinderen) maar via die club en ook in mijn eigen omgeving ken ik NIEMAND bij wie het tot twee keer toe ZO goed is afgelopen. Bijna alle kinderen of moeders hadden wel iets van restschade. Alle jongetjes die ik ken hebben ernstige gezondheidsproblemen gehad en nu ernstige gedragsproblemen (kunnen geen normaal onderwijs volgen) , de meisjes die ik ken zijn of spastisch of verstandelijk gehandicapt (1 zelfs zeer, zeer ernstig) en een paar met gedragsproblemen. Zou ik nog voor een derde gaan, dant zet ik heel veel op het spel. Ten eerste mijn gezondheid ; de derde keer zou ik wel eens niet kunnen overleven, of althans niet zonder blijvende schade aan hart, nieren, lever of hersenen. Ik ken de voorbeelden, en alleen al daar pas ik voor. Maar vooral ook de schade aan het kind. Die kan werkelijk enorm zin, en ingrijpen op alle facetten van het leven van het hele gezin. Je moet de afweging natuurlijk zelf maken, maar persoonlijk zeg ik : volkomen onverantwoord. Luister naar je gynaecoloog. Je hebt nu twee gezonde kinderen, (hoop ik, dat kun je eigenlijk pas na een jaar of 6 tot 8 defintief vaststellen), geniet daarvan en tel je zegeningen. Bedenk ook goed WAAROM je nog een kind wilt. Wil je echt een derde kind, of wil je een keer en zorgeloze normale zwangerschap ? Want die kans is sowieso minimaal. Zefs als alles goed gaat, zal het niet zorgeloos zijn.Niemand kan je garanteis geven dat het goed gaat, maar de waarschuwing van de arts betekent wel dat het risico enorm is.

Ik denk dat niemand je hier écht antwoord op kan geven. Dit blijft uiteindelijk jou/jullie beslissing. Je moet het advies van de gynaecoloog natuurlijk wel in je besluit meenemen. Denk bijvoorbeeld ook aan: Hoe gaat het met je andere twee kinderen? Zijn ze inmiddels helemaal gezond? Wil ik dit nog 'n derde keer meemaken?

Zou je een huis kopen als de bank het onverstandig zou vinden? Waarschijnlijk niet.. Zou je een sigaret roken bij een tankstation, denk het ook niet... Ik weet wel dat een kind uiteraard net iets anders ligt, maar als je grote risico's loopt, en je gyneacoloog het sterk afraad, zou ik proberen tevreden te zijn met de twee wonders die je al hebt, en het advies opvolgen!

Dat is zo ongeveer 't zelfde als mijn arts zegt dat ik waarschijnlijk in 'n rolstoel zal belanden als ik nog 'n zwangerschap aanga.. En nee, ik zal niet nog 'n zwangerschap aan durven gaan. Ik ben héél blij met deze kinderen en wat hebben deze kinderen (en 'n eventueel volgende) eraan als hun moeder in 'n rolstoel zit? En niet te vergeten: mezelf.. ik heb daar natuurlijk ook niks aan! Jouw gyneacoloog zegt 't niet voor niks. Je kan natuurlijk wel altijd 'n second opinion vragen. Sterkte met jullie beslissing. Ik weet hoe moeilijk zo'n beslissing is, zeker als de wens er nog is..

Ik zou het persoonlijk niet doen, maar heel blij zijn met de die twee.

Je vraagt of het *verstandig* is om iets te doen dat je sterk wordt afgeraden door iemand die er voor gestudeerd heeft. Dan heb je toch zelf al het antwoord gegeven?

Nee het is niet verstandig om een advies van een specialist niet op te volgen. Maar verstand is niet de enige raadgever, gevoel is er ook nog eens. Vandaar dat je die vraag hier nogmaals stelt. Je krijgt van mij alleen maar een advies om je toch te richten op wat je gynaecoloog zegt. Hij weet waarom hij dat zegt, ik weet dat niet. Het enige dat ik er aan kan toevoegen is dat je een risico loopt, blijkbaar voor jezelf en voor het kindje dat jullie er nog bij willen hebben. Als het niet goed afloopt, dan betekent dat ook dat het een enorme impact heeft op het leven van je twee andere kindjes. Het risico is dus niet alleen voor jou en het nieuwe kindje, maar voor het hele gezin. En als je dat in ogenschouw neemt dan is het heel erg aan te raden om toch maar het advies van de specialist te volgen.

Jij bepaalt en niemand anders... Is het jouw wens dan please ga ervoor... Je krijgt er heel veel spijt van als je naar anderen eerder luistert dan naar jezelf... En wellicht is voor jou geen kinderen een zege, maar dat weet je nu nog niet... Daarom dat het steeds mis loopt, maar je kunt nooit weten, want als je nu een kind krijgt, zul je het heel goed opvoeden en het kind heeft een liefdevolle moeder als geen ander...

De derde werd (dood) geboren na 18 weken...

We kunnen het afraden maar ook zeggen ga ervoor. Je andere 2 kinderen hebben het schijnbaar ook kunnen redden met behulp van het ziekenhuis. Het is aan jullie de vraag kunnen jullie dit nog een keer aan, kunnen en kan het gezin het aan als je zelf maar al te graag wilt en het gaat echt mis ook naar je andere 2 kinderen. De 1e keer ging het ook goed heeft toen de gyneacoloog dit ook afgeraden om nog zwanger te worden, denk het niet dus is de vraag waarom dan wel bij de 3e. Als jullie wens echt heel erg groot is en het heeft geen nadelige gevolgen voor je vrouw (dan bedoel ik dat ze echt risico gaat lopen en hieraan kan overlijden dan hield ik het bij dit gezin). Maar als dat niet zo is en jullie zijn sterk en durven dit risico te nemen en zitten goed in jullie relatie dat dit niet een strop wordt voor jullie gezin. Dan zou ik zeggen ga ervoor.

Het wordt niet voor niks afgeraden dus het lijkt me niet. Maar de gyneacoloog kan het je natuurlijk niet verbieden.

Persoonlijk zou ik, in dit geval, niet tegen het advies van een specialist in gaan. Het gaat wel om levens. Maar ik kan me indenken dat een sterke wens naar nog een kindje niet zomaar weg te stoppen is. Je zou ook kunnen denken aan adoptie of pleegzorg? Er staan nog genoeg kindjes te wachten op een warm plekje bij liefdevolle ouders.... Het is natuurlijk niet hetzelfde als je eigen kind maar misschien lichamelijk minder risicovol?

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100