waarom worden heel jonge mensen (i.h.b. tieners) eigenlijk nooit voor "vol" aangezien en behandeld door volwassenen,ondanks grote levenservaring?

Toegevoegd na 5 minuten:
ik krijg vaak het gevoel dat,ondanks dat ik best veel heb meegemaakt, volwassen mensen je dan tóch nog steeds niet écht serieus nemen.

Jonge mensen (tienes bedoel ik) die écht al het nodige hebben mee- en doorgemaakt,kunnen toch óók heel verstandig en volwassen zijn?

Waarom zouden veel volwassenen dan tóch zo reageren?

Toegevoegd na 3 uur:
ff dit ook nog: vaak komen volwassenen/ouderen zo be- en veroordelend over dus hoe komt dát dan,ik bedoel: waarom doen ze dat dan zo gauw naar je toe als je zo jong bent (en tóch al veel hebt meegemaakt)?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Omdat het ondanks veel eventuele levenservaring toch tieners blijven. Als je zelf al een hele tijd tiener-af bent , ga je dat vanzelf snappen. Hoeveel heftigs je ook als tiener hebt meegemaakt, om die ervaringen in perspectief te plaatsen, te zien als onderdeel van een groter geheel of uit te bouwen met andermans ervaringen om jezelf ervaringsdeskundige te kunnen noemen, kost gewoon een paar jaartjes. En hoewel je eventueel op dat ene gebied al heel volwassen kunt zijn, kom je op andere gebieden ongetwijfeld nog een hoop (levenservaring ?) tekort. Overigens zijn er ook een heleboel volwassenen die je niet perse helemaal voor vol aan hoeft te zien, hoor. ;-)

Als ik de vraag goed begrijp heb je het over heel jonge mensen met veel levenservaring? Juist omdat mensen op erg jeugdige leeftijd niet veel levenservaring kunnen hebben,worden ze in dat opzicht terecht niet voor vol aangezien.

Omdat ze denken dat ze die levenservaring hebben terwijl ze dat, in de meeste gevallen, niet hebben. Als ze later volwassen zijn, doen ze het zelfde tegen mensen die dan tiener zijn.

Jonge mensen kunnen inderdaad veel hebben meegemaakt. Maar dat wil nog niet zeggen dat ze daardoor ervaring hebben opgedaan. Hun hersens zijn vaak nog in ontwikkeling en ze missen nog heel belangrijke ontwikkelingen daarin. Hierdoor verwerken en plaatsen ze dingen vaak verkeerd.

Enerzijds omdat volwassenen er voor 't gemak maar van uit gaan dat jongeren nog niet zo veel meegemaakt zullen hebben, anderzijds omdat er behalve veel ervaring ook veel tijd nodig is om die ervaringen te verwerken. Er zijn bakken volwassenen die geen flauw benul hebben hoeveel levenservaring een jongere eigenlijk al kan hebben en zich dus een beetje aanmatigend gedragen. De beste manier om daar mee om te gaan is door te laten zien dat je je wel volwassen kunt gedragen.

Ik ben nu 44 en merk dat, hoe ouder ik word, hoe meer ik besef dat er heel veel is wat ik niet weet. Hoe jonger je bent, hoe meer je denkt alles te weten. Als je ouder wordt, merk je juist dat je lang niet alles weet en heel veel nooit zal weten. Het klinkt heel cryptisch als ik het zo opschrijf, haha. Hoe leg ik het uit? Ik denk dat je juist bewijst dat je eigenlijk nog best wel jong bent, als je zo wil bewijzen dat je al volwassen bent. Ik zou zeggen, geniet van je jeugd, en als mensen je niet voor 'vol' aanzien, haal je schouders op! Hoe meer je probeert te bewijzen dat dat onterecht is, hoe meer je hun gelijk bewijst. Laat ze lekker kletsen en je zal meer voor vol worden aangezien.

als je in de adolescentiefase zit voelt dat zo omdat je je identiteit gaat uitzoeken en je net niet meer bij de "jeugd" hoort en door de volwassenen voel je je niet serieus genomen, je hangt er een beetje tussenin, dit heeft volgens mij niets met levenservaring te maken maar je zoekt naar waar je bij hoort en valt overal tussen..dit had ik tenminste wel.. ben nu 22..

Ik denk ook misschien dan veel volwassene geen idee hebben van hoe nu alles is. En dat ze soms nog een beetje ouderwets zijn. Dat ze denken dat jij doet al of je al veel levens ervaring hebt (terwijl ze eigenlijk gewoon geen idee hebben.) Alles draait bij de jongeren om drugs, agressie, en geld. In de krant las ik van de week dat 2meisjes en 1 jongen van 9 en 10jaar oud een oude vrouw hebben beroofd... Nou kijk waar kinderen van die leeftijd al aan denken!? Toen je ouders 9 en 10 jaar oud waren speelde ze nog met poppen en soldaatjes.... Alles wat de jeugd nu mee maakt en de manier hoe jongeren voor zich zelf moeten opkomen tegenwoordig is een stuk heftiger dan in de tijd van volwassenen. Als het jou stoort dat ze je niet serieus nemen dan moet je dat van je af zetten, want vele hebben gewoon echt geen idee van hoe het nu is... Het is gewoon extreem geworden in een hele korte tijd en veel volwassenen/ouderen die hebben daar gewoon geen idee van...

Ik herken heel goed wat je bedoelt. Zelf ben ik bijna 60, even voor alle duidelijkheid. Ik heb (ook in mijn werk) vaak kunnen zien dat een tiener met levenservaring wijzer was en zich volwassener en verstandiger gedroeg dan menige volwassene. (Eerlijk gezegd heb ik dat zelfs gezien bij kinderen van een jaar of 9(!), die echt veel verstandiger waren dan hun eigen ouders.) 1. Veel mensen hebben er geen flauw benul van hoeveel iemand van bijvoorbeeld 16 al meegemaakt kan hebben. 2. Veel mensen hebben een vooroordeel over leeftijd, ze vinden per definitie dat een 'kind' nooit zoveel kan weten als een volwassene. Vergeten ook even hoe weinig menige volwassene weet. 3. Sommige 'kinderen' zijn eigenlijk altijd al wijs of verstandig, zelfs als ze nog niet eens zoveel hebben meegemaakt. 4. Volwassenen die een jongere niet serieus nemen, zijn ook voor andere volwassenen geen feest om mee om te gaan. Het zijn mensen die niet luisteren, niet openstaan, niet bereid zijn onder ogen te zien dat het leven ook hen nog verassen kan. Wat kun je doen? Niet proberen te overtuigen. Beperk je zoveel mogelijk tot mensen die je wel serieus nemen. Heel lastig is het, als kortzichtige mensen een machtspositie over je hebben, zoals leraren op school. Geloof in jezelf. Houd je gevoel van eigenwaarde.

Ik denk dat bijna alle mensen (oude én jonge) er niet aan ontkomen hun oordeel snel klaar te hebben. Dus van jonge mensen ben je geneigd te denken dat ze niet erg volwassen zijn (dat oordeel heb je omdat je daar legio voorbeelden van ziet). Van oudere mensen denken we (vooral als we jong zijn) dat ze saai en burgerlijk zijn (ook omdat dat vaak zo is, al zijn er legio smoezen voor om het te verklaren). Maar het gaat niet alleen om leeftijd. Loop ik in een donker straatje knijp ik hem behoorlijk als ik een grote vent vol tattoo's tegen kom en van een wiebelig omaatje ben ik niet bang, 1x raden waar ik die info vandaan heb. Dat oudere mensen iemand die nog jong is daarmee niet het respect geven dat hij/zij verdient (zeker als hij/zij zich "normaal" en volwassen gedraagt) is niet netjes maar het omgekeerde gebeurt ook al te vaak. Eigenlijk vind ik dat een teken van zelf weinig ervaring hebben want dan heb je geleerd dat alle mensen verschillend zijn en dat je feitelijk iedereen met respect zou moeten behandelen (tot het bewijs zich laat zien dat ze het niet vedienen). Ik zou zeggen, probeer het je niet aan te trekken en denk gewoon echt bij je zelf als je weer zoiets meemaakt: goh nou ben je al zoooo oud en heb je nog geen idee dat er ook verstandige tieners zijn (niet zeggen hoor, alleen denken) dan houd je de eer aan jezelf. Je wint het toch nooit van die oude betweters (ik ben er trouwens ook één) die uit eigen ervaring roepen dat je je pas later realiseert wat je allemaal niet wist, toen lang geleden. Het is mooi dat wij dat vinden maar iedereen heeft zijn eigen leven en daarmee het recht voor zichzelf uit te vinden of dat tzt voor hem/haar ook geldt. Sterkte!

Hoe volwassen je ook bent voor je leeftijd, je zal zien dat je volgend jaar het gevoel heb dat je veel volwassener ben als nu en als je over 10 jaar terug kijkt denk je nou dat heb ik toen niet handig aan gepakt ik weet nu wel beter. Je kan veel hebben mee gemaakt maar er komt nog veel meer wat je niet heb mee gemaakt. Hoeveel elende kan je jezelf besparen door te luisteren naar meer ervaren mensen. Later zal jij diegene zijn. En mensen nemen je eerder als een volwassene als jij naar hen leert luisteren en van hen leert leren ipv op je eigen verstand te steunen.

Ik denk dat niet enkel tieners soms niet voor vol aangezien worden hoor!..ook volwassenen worden nog te vaak in hokjes geduwd met name door mensen die enkel een enkel pad bewandelen en er van uit gaan dat er geen zijwegen bestaan! leren blijf je tot je dood!...en inderdaad!.ik heb een tiener kleinkind dat heel veel heeft meegemaakt,.op het betreffende gebied kan ze zichzelf meten met een volwassene met diezelfde levenservaring ...op andere vlakken echter blijft het gewoon een mens die nog veel mag gaan leren!....en zo hoort het ook toch!

volwassenen gaan er vaak vanuit dat je levenswijsheid moet hebben op een "volwassen" manier voordat ze je serieus kunnen nemen... Toch kunnen alle leeftijden van elkaar leren, als je ervoor open staat. Ik heb mijn kinderen heel veel geleerd (hoop ik toch) maar tegelijk heb ik ook heel veel van hen geleerd. Toen ze baby waren bewonderde ik hoe ze één waren met zichzelf en ondanks hun hulpeloosheid zo moedig waren en vol vertrouwen. Als ik kleine kinderen had was ik in de wolken over hun verrassende en onbevangen kijk op de wereld, een kijk waarin zoveel eenvoudige waarheid schuil ging. Met mijn tieners ben ik vaak serieus in de clinch gegaan omdat ze me met mezelf confronteerden. Toch ben ik mijn kinderen dankbaar voor de les. "Levenservaring" staat voor vele volwassenen gelijk met verstarring, verbittering en overtuigd zijn van je eigen gelijk. Dit soort mensen heeft zich zo laten kwetsen door het leven, dat ze niet meer open staan voor het andere. Ik zie inderdaad dat sommige mensen tieners en adolescenten beneden alle peil behandelen. Vandaar geloof ik niet dat dat wat je van volwassenen leert in elk geval beter is dan je zelfgewonnen inzicht. Persoonlijk ga ik graag met jonge mensen om, juist wegens hun frisse kritische kijk op de dingen. In feite maakt het niet zoveel uit hoeveel levenservaring je als tiener hebt, je verdient in ieder geval respect. Zelfs als je rebelleert!

Levenservaring heeft totaal niets uit te staan met leeftijd. Als je nog jong bent kun je al veel meer 'geleerd hebben van het leven' dan vele veel oudere mensen. Ouderen denken dikwijls geheel ten onrechte dat 'zij die kennis' wèl bezitten en dat jongeren dom en onervaren zijn. Vaak is het juist precies andersom..en zijn ouderen compleet vastgeroest in hun leven. Ik praat heel vaak met jongeren die in grote problemen zijn geraakt en alle schaduwzijden van het leven al hebben moeten doormaken. En vele van hen 'gebruiken' hun ervaringen op een positieve wijze die bepaald bewondering verdient. Veel ouderen hebben vaak niet de helft van de problemen van die jongeren te verwerken gekregen. En dus zeg ik nòg eens de zin waarmee ik zojuist begon: Levenservaring heeft totaal niets uit te staan met leeftijd. Groet, Ton

Tsja, dat ligt denk aan wat je levenservaring noemt. Ik denk dat iedereen op z'n tijd heftige dingen meemaakt. Maar het kost tijd om een dergelijke gebeurtenis een plek te geven en nog meer tijd om uiteindelijk de waarde van eend dergelijk gebeurtenis in te zien. Die tijd heb je als tiener nog eenmaal niet, simpelweg omdat je nog zo jong bent. Maar dat betekend niet dat je daardoor meer of minder bent of verstandig of niet.

Omdat ouder worden kut en nadelig is. Dus willen die mensen iets ter compensatie. Ze willen boven de jonge mensen geplaatst staan die in de bloei van hun leven zitten. De meest kinderachtige onder die oudere mensen zijn de mensen die dit met hun handen komen opeisen wanneer de tieners het niet uit zichzelf geven. Ze zijn triest maar gelukkig is de kans dat zij eerder sterven dan jij vrij groot.

Je kan het vergelijken met de lesauto die voor een ervaren rijder zit: ze zijn vaak een stuk verleden vergeten! Ook kan het een stuk koppigheid zijn, omdat veel mensen denken dat hun het veel beter weten. Het beeld wat ze van zichzelf hebben overtreft de ander bij voorbaat. Ook als je als "groentje" bij een bedrijf komt en je wijkt af van "hoe het hoort" , nemen ze je ook niet serieus. Ze zijn vastgeroest in hun manier van denken. Als blijkt dat je toch goede punten/ ideeën hebt, dan krenkt het vaak hun trots. Terugkomend op je vraag:) Het is veel makkelijker voor de meeste (oudere) mensen om aan te nemen dat een jong persoon geen levenservaring heeft. Hoe kan een jong iemand al die levenservaring toppen!

Vol, halfvol en magere melk hoort in de supermarkt thuis en bij de slimmeriken die dat uitgevonden hebben en er hun zakken mee vullen. Nou, leeftijd zit tussen de oren en daar lijken wij als een magneet op te reageren. Zaak is dus om leeftijd en tijd te vergeten dat het bestaat en te gebruiken als functie wanneer het nodig is. De persoon in kwestie ga je dan mee om naar de inhoud die hij of zij heeft. De ouder je wordt de meer er op je af komt. Wanneer je jong bent leeft je geest in vrijheid ondanks dat sommigen ongelukkig en in zwaardere situaties leven. De geest is vrij en schopt en trapt tegen alles wat voor de wielen komt. Bij het ouder worden wordt er meer verantwoordelijkheid van je verwacht en dat is het begin van het spinnenweb. Die grote vrijgevochten geest wordt net als de Grote Reus uit het sprookje door kleine mensjes vastgebonden aan de grond. De grootste les die een jongere als ouder ontdekt is dat vrijheid heel relatief is en dat het grotendeels draait om macht en/of geld. Het is onvoorstelbaar moeilijk te begrijpen en te bevatten hoe de wereld in elkaar zit wanneer je jong bent. Je komt daar vaak achter wanneer de deur terug naar je jeugd inmiddels voorgoed gesloten is. Ik wil hier niet de wijze professor uithangen. Er is maar 1 sleutel die op alle deuren past. Macht! En macht is geld. En geld is studie of stomweg geluk hebben. Ondanks dat, weet ik dat het grootste rijkdom is, iemand die jou steunt en waar je op kan vertrouwen. Iemand die aan je hart is, en die rijkdom hebben er niet veel en dat komt weer omdat ouderen zoveel meer voor hun wielen krijgen waar ze niet meer tegen aan kunnen schoppen. Je kunt niet voorbereid genoeg het tegemoet gaan waar geloof en vertrouwen in jezelf de basis zijn. Als antwoord op je vraag. Wanneer jij in de klas een lekkere grote zak chips opent hoeveel klasgenoten zullen je vervolgens voor vol aannemen? Het is meer een kwestie van, ik ben groot en jij bent klein. Ik heb lekker chipjes in mijn mond en jij lekker niet. Snap je ‘m? Niets aan de hand. Jij wordt ook groot en die ander kan na schooltijd ook de chipjes halen.

ik ben het niet eens met de meeste antwoorden. Ik heb zelf ook veel meegemaakt en ben 18 jaren jong. Dit heeft mij erg volwassen gemaakt en ik heb meer levenservaring dan sommige volwassen. En ik vraag me af, de mensen die typen dat tieners nog geen levenservaring hebben, zelf ooit wel iets hebben meegemaakt dat je volwassener en zeker verstandiger maakt. Ik snap dat ook nooit. sommige volwassenen behandelen je als een kind terwijl je graag als volwassene behandeld wilt worden. maar ik moet wel even kwijt dat mensen het niet aan de buitenkant kunnen zien dat je volwassener bent dan bijv. leeftijdsgenoten. Ik zou zeggen geef aan dat je graag anders behandelt wilt worden. Heb ik ook gedaan en mij heeft het enorm geholpen. succes

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100