vriendschap is veranderd, angst om vriendin kwijt te raken? wat moet ik doen?

Vroeger waren we heel close. Sinds een paar jaar woont ze nu aan de andere kant van het land. We spreken en zien elkaar veel minder. Ik heb constant de angst om haar kwijt te raken omdat ze me niet meer leuk vindt of andere vriendinnen leuker vindt. Ik heb dit met haar besproken en ze zegt dat dit niet zo is en dat ze het niet leuk vindt om te horen omdat ze dan denkt dat ze wat verkeerd doet. Ik wil niet zo jaloers zijn als ze met andere vriendinnen ook leuke dingen doet. Voel me heel kinderachtig, net ze van mij is ofzo. Wat moet ik hiermee? Accepteren dat vriendschappen veranderen? Of weer praten maar dat kan juist averechts werken?

Toegevoegd na 5 minuten:
Iedereen is weg van haar en het is net of ik me bedreigd voel. Ik ben altijd bang dat ze me niet meer wil ofzo. Ik haat dit gevoel. Ik heb tegen haar gezegd dat ik er niet weer over zal zeuren en zij heeft gezegd dat ze het heus wel aangeeft als er iets is.

Weet jij het antwoord?

/2500

als je vriendin zegt dat er nog steeds een hechte vriendschap is zal het ook wel zo zijn het is bij jullie uit t oog maar niet uit t hart natuurlijk is het anders als zij nu niet meer zo vaak in beeld is spreek met elkaar af als het lukt elkaar eens per maand met de trein op te zoeken of spreek een punt midden in t land af waar je elkaar een dag ontmoet

Door de omstandigheden gaan jullie levens nu een beetje uit elkaar. Ik heb al 64 jaar een vriendin, wij noemen elkaar onze ""beste vriendinnen""(zoals je dat doet op de lagere school). Zij woont al 51 jaar aan de andere kant van de wereld. Het is heerlijk om, als we elkaar een tijdje niet hebben gesproken, om te bellen, en dan te merken dat we elkaar nog steeds heel goed begrijpen. Uiteraard komen er nieuwe mensen, in jouw leven ook. Het is goed om te zien dat je geen eeneiige, siamese tweeling bent, maar aparte vrouwen. Blijf geinteresseerd in haar leven, maar wil niet alles weten. Wat goed was, blijft goed, heus waar!! En kijk om je heen. De wereld is vol hele aardige mensen.

1 ding: geef haar niet het gevoel dat je haar wil claimen want dat werkt averechts! Blijf er nuchter en relaxed onder en weet dat dit bij het leven hoort. Vrienden komen en gaan, geloof me ik weet waarover ik praat. Stuur haar af en toe een (handgeschreven) brief en vertel over je avonturen maar ga niet lopen zeuren want dan ben je haar zeker kwijt.

Hier is duidelijk geen sprake van een evenwicht in de relatie. Zij is onafhankelijk en sterk, jij afhankelijk en claimend. Het verhaal klinkt alsof jij voor je zelfvertrouwen en geluk van haar afhankelijk bent terwijl zij onafhankelijk is. Wat jij doet is haar claimen met je jaloerse gedrag. Hiermee kun je daadwerkelijk de vriendschap verspelen. Gun haar het plezier met haar andere vriendinnen en ga met jezelf aan de slag. Jij hebt een probleem, zij niet. Waarom heb je juist haar tijd en waardering zo hard nodig? Kun je die waardering ook op een andere manier vinden? Heb je andere vrienden/vriendinnen met wie je ook leuke dingen kan doen? Zo nee, ga ernaar op zoek. Hoe kun je onafhankelijker worden van 1 specifiek persoon? In deze vriendschap is het moeilijk het evenwicht snel te herstellen, maar ga eens oefenen met nieuwe vriendschappen en probeer die gelijkwaardig te houden. Die ervaringen kun je dan gebruiken in de vriendschap die je nu beschrijft.

Als de geografische afstand verandert, is het logisch dat ook een vriendschap daar invloed van ondervindt. Dit is heel normaal en hoeft beslist niet het einde van een vriendschap te betekenen. Je ziet elkaar weliswaar (doorgaans ) minder en maakt vervolgens minder gezamenlijk mee, zodat er ook weer minder na te praten valt enzovoort. Een ding is zeker voor mij: vriendschap laat zich op geen enkele manier dwingen. Integendeel: hoe meer de een aan de ander ' trekt' hoe steviger de ander terugveert.. Mensen willen namelijk niet geclaimd of geforceerd worden. En sommige vriendschappen nemen , na verloop van tijd simpelweg af aan gehalte en gestalte, door (zoals hier) een verhuizing, maar ook door een ander leven (opleiding, huwelijk, kinderen) en dat is ook een geheel normale en legitieme zaak. Als het klopt wat je zegt: " iedereen is weg van haar" kan ik me ook voorstellen dat dit die vriendin zo benauwt, dat ze behoefte heeft aan (een tijdje) afstand. Zo prettig hoeft dat namelijk helemaal niet te zijn.

De afstand veranderd natuurlijk wat , je zult elkaar niet zo vaak meer zien zo als je al schrijft . Je haalt je van alles in je hoofd sinds ze weg is . Je bent zelfs aan je zelf aan het twijfelen , een beetje een minderwaardigheidscomplex . Je hebt het met je (nu verre) vriendin al er over gehad , het kenbaar gemaakt . Als ik jouw was dan liet ik de verstandhouding zo als die nu nog is , er is nog vriendschap ! Maar een ding is wel zeker , als je zo doorgaat met twijfels en jaloezie dan breng je haar in verlegenheid , en is het afgelopen denk ik . Ze is niet je bezit , en als het uit elkaar groeit dan is dat jammer maar helaas ! Je kunt niets anders dan de situatie accepteren zo als hij nu is , forceren brengt niets !

heey, ik snap jou probleem, ik had dat ook een keer gehad.Meestal gaan vriendschappen niet over, vooral omdat jullie ook erg close zijn, natuurlijk maakt ze ook andere vriendinnen, die maak jij toch ook. Je moet niet bang zijn om haar kwijt te raken, want jullie zijn toch vriendinnen(als je jou niet leuk vind dan waren jullie toch geen vriendinnen geweest) Ik zou er niet meer over beginnen, ze heeft eigenlijk al duidelijk aangegeven dat het niet zo is en anders zou ze dat heus wel vertellen tegen je. vertrouw erop! dan komt alles goed.Ga gezellig wat drinken op het terras en praat over iets leuks!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100