Hoe kom ik van mijn angst om mijn vriend kwijt te raken af? Zie uitleg.

Mijn vorige vriend ben ik precies zo kwijtgeraakt, door bang te zijn dat ik hem zou verliezen, vroeg ik o.a. steeds om bevestiging. Hij werd er op een gegeven moment niet goed van. Ik had mezelf gezworen het dit keer anders te doen, maar helaas. Ik betrap me erop. Besluit het nooit meer te doen, doe het weer, etc, etc, etc.
Ook heb ik wat selffulfilling prophecy toegepast door me bijvoorbeeld onmogelijk te gedragen (waarschijnlijk om te testen hoe groot zijn liefde voor mij was).

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Door jezelf er helemaal van te laten doordringen, dat je nóóit een mens 'hebt'. En wat je niet 'hebt', kan je dus ook niet kwijtraken. Je komt op je levenspad verschillende mensen tegen en van sommigen ga je houden : intense warme vriendschappen met geliefde mensen. Maar een mens 'hebben', dat gaat niet. Meubilair kan je 'hebben', of je auto, of teveel schoenen. Maar een mens 'heb' je nooit. Als twee mensen zó blij zijn elkaar tegen te komen, en samen op te lopen op dat pad, kan je ervoor kiezen, die vriendschap exclusief te maken : alleen met deze mens vrij je, knuffel je, en krijg je misschien zelfs kinderen. Het is een keuze, die je steeds opnieuw doet. Jouw vriend heeft voor jou gekozen. Dus er is geen reden, om hem steeds te vragen, of hij nog steeds voor jou kiest : als dat niet zo was, was hij niet meer in je leven. Dus ontspan je, en kijk, hoe hij zijn leven leeft, en pak zijn hand even vast, als je overspoelt wordt door een warm gevoel van liefde, samenhorigheid, vertedering... Als je iemand onder druk zet, gaat hij/zij terugduwen - actie geeft automatisch reactie. Je hoeft zijn liefde niet te testen, en hij hoeft zéker niet steeds maar weer jou ervan te overtuigen, dat hij van je houdt. Hij houdt van je , omdat jij zijn gekozen mens bent, en dat moest toch eigenlijk méér dan genoeg zijn voor je... Af en toe een aai over de bol, een kusje in je nek, een knipoog door een mensenvolle ruimte : dat zegt allemaal méér 'ik hou van jou' dan de woorden die hij moet zeggen, omdat jij hem (figuurlijk) het mes op de keel zet. Maar bovenal één raad : ga eens een beetje meer van jezelf houden....jij bent de enige mens waarvan je zéker weet, dat die elke stap van je levenspad met je meewandelt : die persoon kan je zonder welke angst ook liefhebben. Er af en toe om grinnikken, af en toe heb je troost nodig, en moet je jezelf eens even 'pamperen' met een ligbad vol bubbels of een nieuw 'kleer', af en toe moet je jezelf bemoedigend toegespreken, of op je kop gegeven... Word je eigen beste vriendje, dan kan je daarna een véél betere vriend zijn. En kan je vriend je met een zucht van pure opluchting zó liefhebben, als hij je wíl liefhebben, op zijn eigen manier; hem ingegeven door zijn eigen innerlijke stem. Jullie kunnen daar allebei alleen maar gelukkiger door worden.

Zeg tegen jezelf dat je waardevol bent en dat je vriend blij mag zijn met zoiemand als jij.Kijk maar eens naar zijn minpuntjes,die zijn er vast ook.Jij leert je vriend,hoe je behandeld wilt worden.Wees zelfbewust,je bent het waard.

Wat maak je het jezelf moeilijk. Je moet gewoon leren vertrouwen. Elke keer dat je jezelf betrapt dat je weer dreigt terug te vallen in dat gedrag, moet je jezelf corrigeren door dat niet te doen. Geniet van de vriendschap en liefde, en heb gewoon kinderlijk vertrouwen.

niet meer doen geef jezelf "een schop onder je kont" je moet er doorheen. slik die bevestingingsdrang in. wat ook helpt is door je vriend te vertellen dat je daar last van hebt en dat het aan jouw ligt en vraag hem om te zeggen als het hem te veel wordt. (mij heeft het geholpen)

Je stoot mensen af als je ze gaat benauwen. Het ontbreekt je waarschijnlijk aan zelfvertrouwen. Werk daar aan!! Wat is je angst precies? Wát raak je kwijt als hij er niet meer is? Je hebt altijd jezelf en je kunt altijd opnieuw beginnen. Al zegt hij 1000x per dag dat hij van jou houdt, waarschijnlijk geloof je het toch niet. Ik ben nu heel hard en ik wil je niet kwetsen, maar als jij niet aan jezelf gaat werken, zal iedereen weglopen.

Het is net zoals dat je tegen een kind zegt: je mag niet aan die lekkere snoepjes komen wat op tafel ligt. Dat kind krijgt juist meer de neiging. Hoe meer jij hem gaat pushen en irriteren gebeurt het juist wel. JIJ moet aan jezelf denken!

Het komt vaak voort uit een gevoel van gebrek aan eigenwaarde! Ik heb dit zelf ook gehad vroeger. Ik was ontzettend bang om hem te verliezen door mijn onzekerheid over mijzelf! Hij (nu mijn huidige man) had er ook zeker onder te lijden, maar gelukkig bleef hij toch van me houden. Het is een hele strijd, maar geloof me, het gaat over. Een vriend die jou probeert te begrijpen zal uiteindelijk ook voor jou kiezen! Het heeft gewoon zijn tijd nodig en dat moet hij je gunnen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100