Ik ken iemand die elke keer als hem iets raakt een ander (meestal de persoon die de boodschap brengt die hem raakt) probeert te raken. Hoe heet dit?

Stel persoon A en B zijn in een gesprek en er wordt (helemaal niet op een nare manier of met een nare bedoeling) door A iets gezegd tegen B. Dit raakt B, het kwetst hem, of het zint hem niet, het doet pijn, etc. Vervolgens is zijn reactie dat hij A gaat proberen te kwetsen. Ofwel door hetzelfde terug te werpen. Bijvoorbeeld een vriend houdt informatie achter voor B en per ongeluk wordt dat ter sprake gebracht door A. B is niet blij met het feit dat A dit wel weet en hij niet, waardoor hij gaat doen alsof ie er wel van weet, en eigenlijk zelfs meer weet en alsof A degene is waar informatie voor wordt achter gehouden.

Of B en C zijn in een relatie en C wil graag haar beste vriend A opzoeken. Beste vriend A is weggegaan zonder iets te zeggen omdat A het moeilijk vond om afscheid te nemen van zijn vrienden. B vindt het geen prettig idee dat zijn vriendin A gaat opzoeken en gaat daarom bepaald gedrag van A proberen te interpreteren op die manier dat hij C het gevoel kan geven dat A helemaal niet wil dat C hem komt opzoeken.

Wat voor gedrag is dit? Is het een soort passief agressief gedrag? Is dit een bepaalde stoornis? Ik zou zo graag wat (boeken/artikelen) willen lezen hierover.

Weet jij het antwoord?

/2500

Zo iemand is wraakzuchtig. Als het na de wraakneming niet over is, is zo iemand ook haatdragend. Toegevoegd na 19 minuten: Volgens emeritus hoogleraar psychologie Nico Frijda, vooral bekend om zijn onderzoek naar menselijke emoties, is wraak één van de krachtigste menselijke passies, en is het een hoofdthema in de literatuur en de geschiedenis. in klaslokalen, vergaderzalen en voetbalkantines wordt elke dag gewroken. Terug willen slaan is een manier om te herstellen van de klap die je hebt moeten incasseren. Met de bekende geweldsspiraal als resultaat, menig oorlog en huwelijk zijn hiervan een voorbeeld. Wraakzucht is even menselijk als de behoefte aan voedsel en seks, zegt Ian Buruma in zijn boek 1945, biografie van een jaar, Toegevoegd na 36 minuten: http://www.wraaknemen.nl/Wat_is_wraak/wat_is_wraak.html http://www.wraaknemen.nl/Wraakzucht/wraakzucht.html

Bronnen:
https://biebblogmarfean.wordpress.com/2014...
https://martekaan.wordpress.com/2009/08/25...

Diepgewortelde onzekerheid. Onzekerheid die wordt ingegeven door de angst iemand te verliezen (verlatingsangst) en de angst ergens niet 'bij te horen' ; niet geaccepteerd te worden in een groep. Of niet serieus genomen te worden. Volgens mij zijn al dit soort gedragingen dus echt terug te voeren op ONZEKERHEID

Er zijn vele redenen waarom iemand niet tegen kritiek kan, en een ander 'een koekje van eigen deeg' geeft. Een zekere angst door onzekerheid speelt m.i. een grote rol waardoor de persoon het persoonlijk opvat (als een afkeuring) en ervan overtuigd is dat het een gerichte persoonlijke aanval is bv. Dit soort mensen hebben enorm veel bevestiging nodig, en krijgen ze het niet, dan ben je gebeten hond. Waar die angst en onzekerheid op gestoeld zijn is niet te zeggen. Feit is wel deze persoon sociaal en emotioneel minder vaardig is. Waardoor dit komt zal een psycholoog uit moeten zoeken. Het is makkelijk om men namen en labels te smijten, maar het gedrag heeft niet maar een simpele trigger. Hoewel aanleg een factor kan zijn, zijn er talloze andere factoren die mee kunnen spelen. Let wel dat het *kan* gaan om bepaalde kenmerken. Het is niet per definitie een kenmerk 'van' (noem maar een hele rij mogelijkheden op) Zo heeft mijn dochter dit kenmerk een tijd (zeer heftig gehad) het hoort bij haar PDD-NOS kan je zeggen, maar ze heeft hier al een poos minder last van dan menig 'normale' (wat dit ook moge zijn) puber (waar waarschijnlijk al helemaal geen 'normale' exemplaren van bestaan voor zover mij bekend is) ;-) Het kan ook zijn dat deze 'kenmerken' gestoeld zijn op een moeilijke jeugd, waarbij de persoon te vaak en te heftig is afgebekt door bv ouders/verzorgers. Zo te lezen is het structureel gedrag, maar ook dat wil niet zeggen dat het 'blijvend' is. Hoewel het bijzonder lastig in de omgang is, is het wel van belang dat je op je strepen gaat staan. Blijf niet uitleggen hoe je het wél bedoeld, 1 x is genoeg. Durf aan te geven dat je het niet prettig vindt. (jij vertrouwd mij niet, je geloofd me niet, dus ik ga een stukje verderop zitten, of: dit is voor beiden niet prettig, het schiet niet op zo, ik ga, en spreek je morgen wel weer) Blijf hierbij wel rustig. Je op de kast laten jaren is niet prettig, en daarbij is het voor de ander ook een 'zie je nou wel!' als er wat uitfloept dat je achteraf gezien met meer tact had kunnen brengen. Grenzen aangeven is sowieso erg belangrijk, want dergelijke situaties slurpen energie en kunnen beladen worden. (het: daar gáán we weeerrr! effect) Toegevoegd na 2 minuten: oja, hoe het heet was de vraag. ik hou het op: emotioneel en sociaal vaardig beperkt (hou wel je in achterhoofd dat het voor de persoon zelf ook slopend en frustrerend is, en je gerust van uit kan gaan dat deze het niet met opzet doet)

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100