Hoe kan ik nieuwe vriendinnen voor mijn moeder vinden?

Mijn moeder is 45, zit vaak thuis en heeft weinig vrienden. Ze heeft eerder wel vriendinnen gehad maar de contact is verbroken door ruzie bijvoorbeeld. En doordat ze vaak thuis zit ontmoet ze zo geen nieuwe mensen, Iḱ dacht eerst om via internet wat te zoeken maar ik zou echt niet weten waar ik zou moeten kijken. Ik zit zelf op school en werk dus ik ben vaak niet thuis. Ik weet zeker dat er andere vrouwen thuis zitten die ook een kletsmaatje willen. Hebben jullie enig idee hoe ik mijn moeder kan helpen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Is er misschien een buurthuis in jullie woonplaats? Een vereniging of club waar vrouwen van haar leeftijd bijvoorbeeld iets leuks doen? Wat voor hobby's heeft je moeder? Probeer dat allemaal eens op papier te zetten en kijk eens rond wat er in je omgeving te doen is. Houdt ze bijvoorbeeld van films, misschien is dan een club mensen die elke twee weken naar een filmhuis gaan een optie. Ik noem maar wat. Je zou ook in een huis aan huis blad een advertentie kunnen zetten, dat een leuke vrouw van 45 vriendinnen zoekt die ook houden van (vul zelf maar een hobby in) Of geef je moeder eens op voor een workshop of dergelijke. Zo ontmoet ze nieuwe mensen. Één ding moet je niet vergeten: je moeder moet het natuurlijk wel zelf willen allemaal.

het punt is... je hoeft helemaal geen nieuwe vriendinnen voor je moeder te vinden. Je moeder is een volwassen vrouw, die zelf keuzes maakt. Zelfs als ze eronder lijdt dat ze geen vrienden heeft, is het nog niet aan jou om vrienden voor haar te zoeken. een moeder hoort voor haar kinderen te zorgen, niet omgekeerd. Kinderen zijn nooit verantwoordelijk voor ouders, behalve als deze écht niet meer in staat zijn eigen keuzes te maken (bv. bij dementie). Zelfs als ouders fysiek niet in staat zijn veel te doen, zijn zij nog altijd volwassenen met verantwoordelijkheid voor zichzelf. dat betekent dat ze niet "gered" hoeven te worden. Zover ik kan lezen beschikt je moeder nog volledig over haar psychische en lichamelijke vermogens. Er is dus geen enkele reden waarom jij in haar plaats zou moeten treden voor het organiseren van haar leven. Misschien heb je onderweg in je opvoeding onbewust de boodschap gekregen dat je je moeder diende te beschermen. Dat kan je een oneigenlijke identiteit geven. Parentificatie noemt men dat. Kinderen die hun ouders "redden", krijgen hierdoor een verkeerde zingeving aan hun leven. Zij zorgen vaak minder goed voor zichzelf maar voelen zich goed als ze moeder of vader "gelukkig gemaakt hebben". Ouders kunnen dit ook onbewust uitspelen "oh kind, als ik jou niet had dan...", "onze Kevin is zo lief voor mij, het is de enige op wie ik kan rekenen" enz. Dit zijn manipulaties die komen uit het feit dat de ouders een behoeftig kind in zich hebben dat het voor hen onmogelijk of alleszins moeilijk maakt om zelf een "ouder" te zijn. Met andere woorden : zij zijn minder in staat om hun kinderen de emotionele geborgenheid te geven die een kind nodig heeft, omdat ze deze emotionele geborgenheid in feite eerst aan zichzelf moeten leren geven. Maar in plaats daarvan vragen ze het kind hun emotionele behoeften te vervullen. Dat gebeurt allemaal niet ter kwader trouw, het is een onbewust proces dat echter grote schade kan toebrengen aan het kind en aan de ouder/kindrelatie. Dus als je je moeder wil helpen, doe dan vooral dingen waar JIJ gelukkig van wordt. Dingen voor jezelf. Natuurlijk mag je bv. in het huishouden helpen etc, maar neem niet de verantwoordelijkheid over voor je moeders leven. Je zal mogelijk te maken krijgen met weerstand bij je moeder en diep schuldgevoel bij jezelf. Maar geloof me : je moeder is best in staat om op eigen benen te staan. En wat ze ook doet of zegt, dat is de enige boodschap die je haar moet geven.

Bronnen:
http://www.aan-de-basis.nl/detk_krt.html
http://www.anababa.nl/jij-als-ouder/proble...
http://www.ivomijland.nl/resources/pdf/les...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100