wat zeg ik tegen een vriendin die dood wil?

Het is net uit tussen mijn vriendin en haar lief, en ze is er zo kapot van dat ze zegt dat ze dood wil. Wat moet ik tegen haar zeggen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Niet al te veel. Kijk wat je denkt dat ze nodig heeft. Dat is waarschijnlijk geen belerend praatje a la 'het gaat wel weer over, dit is maar tijdelijk', maar eerder een troostende schouder. Motiveer haar om weer eens wat leuks te gaan doen met jou, dat verzet haar gedachten een beetje. Meestal is dit maar een fase, maar als je nu echt denkt dat ze domme dingen van plan is, kun je hulp zoeken of haar stimuleren om hulp te zoeken. Zie bijvoorbeeld de website hieronder.

Bronnen:
https://www.113online.nl/

Hoe oud is je vriendin? Ik vermoed dat ze nog jong is; daar ga ik even vanuit. Haar vriend maakte de relatie uit en zij denkt dat haar wereld is ingestort. Ga naar haar toe en wees de vriend die je bent, zonder oordelen, verwachtingen of eisen. Accepteer en respecteer haar gevoelens. Laat haar verdrietig zijn, laat haar boos zijn, laat haar zijn. Ga haar vooral niet troosten als ze huilt, en ik zal je vertellen waarom: als iemand heel veel verdriet heeft, om wat voor reden dan ook, dan is er niets ergers dan iemand (of het nou een vriend is of een familielid of een volslagen vreemde) die met je gaat zitten meejanken en je tranen gaat zitten stimuleren. Al de pijn, al het verdriet, alle rotzooi, alle gevoelens, al het verlangen, alles wat er maar dwars kan zitten in haar hart en hoofd, moet een weg naar buiten zien te vinden. Dat kan alleen maar als jij er heel neutraal bent als goede vriend, zonder je vriendin te bezwaren met schouderklopjes en meehuilen. Zwijg, luister en laat haar in haar verdrietige waarde. Maar ga er niet emotioneel in mee, want kennelijk is zij iemand die zichzelf en anderen op emotioneel gebied helemaal leegzuigt als haar iets overkomt wat niet in haar straatje past. Want ze heeft het over zelfmoord. En daar ga jij natuurlijk niet intrappen. Een normaal, weldenkend, gezond mens gaat geen zelfmoord plegen als hij/zij in de steek wordt gelaten door zijn/haar geliefde. Die gaat huilen, kniezen, klagen, zich opsluiten in huis, zich afsluiten van zijn/haar omgeving, teveel drinken, teveel roken, die gaat kortom even allemaal 'gekke' dingen doen en na een tijdje komt zo iemand weer boven water met hulp van zijn/haar eigen gezonde verstand, vrienden, familie en/of eventueel hulpverleners. Houd wat ik hiervoor gezegd heb in gedachten als je met haar gaat praten en vertel haar het volgende: "Ga jij maar lekker zelfmoord plegen lieve schat. Dan ga ik nu lekker een biertje drinken (blowtje roken / baantje trekken in het zwembad / de kroeg in/ wandelingetje maken in de zon, .....vul zelf maar in). Jemig, wat saai is dat zonder jou, geen reet aan!" Eens kijken wat ze doet. Lachen, denk ik. Lekker lachen samen. De wereld stort niet in als je verkering uit is. Sterker nog, misschien is haar wereld wel een stuk mooier geworden nu die eikel haar in de steek gelaten heeft. Maar dat is iets waar zij zelf achter moet zien te komen. En dat is ook een kwestie van levenservaring.

lekker op stap gaan...leuk aankleden.en laten zien aan anderen dat ze er nog best mag zijn.het is vaak dat je je heel onzeker voelt.maar het merendeel van alle mensen is groot geworden en gegroeid..met liefdes verdriet..... Troost haar extra.........en geef haar complimenten.ook iets heel leuks kopen .en opnieuw starten.........doet goed

Begin met wat humor... Neem een reep lekkere chocolade mee, en zeg " Hey, hier heb je wat troostvoer, ik kom je kidnappen voor een wandeling" oid. ga het niet over het onderwerp hebben, dat voedt het alleen, en maakt haar alleen miserabeler. leidt haar af met dingen waarin ze veel interesse heeft en probeer dat met haar te gaan doen door het goede voorbeeld tegeven. "kom trek je jas aan, we gaan een stuk wandelen." Neem haar mee naar het strand, laat haar grappige dingen zien, vertel haar leuk moppen die echt dijenkletsers zijn. Humor is het beste medicijn, maar wel op het juiste moment. Wanneer ze huilt troost haar dan door haar op zijn minst even aan te reken of je armen om haar heen te slan. Ga niet al te dien op haar shit in, maar laat haar haar verhaal doen. Dit is haar ontlading. De scherpe kantjes zullen er weldra afgaan en het moet slijten.

Dood is helemaal geen optie. Want als je zelfmoord pleegt dan moet je reïncarnatie doen en dus moet ze haar slechte leventje weer opnieuw doen. Ze moet haar leven opnieuw doen omdat ze niet lang genoeg genoten heeft van haar leven. En dus als ze zelfmoord pleegt en haar leventje zo slecht was, moet ze haar zielige leventje weer opnieuw doen, niet slim toch? Zeg dat haar maar eens! Oh, en zeg ook dat ze moet mediteren, een rustig moment om haar angsten los te laten en opnieuw te kunnen beginnen. Maar zeg eens waarom wil ze nu zelfmoord plegen, ik kan haar wel helpen...

als ik zo lees wat jij schrijft heeft jouw vriendin liefdesverdriet omdat het nét uit is. met klemtoon op het woordje NET. dat doet dan heel erg pijn, maar die pijn gaat weer over. dat maakt het er op dit moment niet minder heftig om hoor. dat: 'ik wil dood' is gewoon iets wat ze zegt om a- aandacht te krijgen (beetje drama queen) en b- omdat je op het moment dat je zoveel verdriet hebt, je iets zoekt om dat maar niet meer te hoeven voelen. zelfmoord is dan wel een beetje erg drastisch! wat je niet moe doen is haar vertellen dat het wel weer overgaat, dat er wel weer iemand anders komt en van die dingen. die dingen zijn allemaal waar maar dat wil zij nu niet horen. het verdriet is nog heel vers en heel heftig. a je kunt haar alleen troosten, uit laten huilen, haar haar keer op keer verhaal laten vertellen en er gewoon voor haar zijn. Ik heb ooit een vriendin die ook zo dramatisch deed precies verteld hoe ze de perfecte zelfmoord moest plegen, dus alle do's en dont's. daar schrok ze zo van dat ze het er nooit meer over heeft gehad!

Zeg haar dat ze moet doen wat ze écht wil doen maar dat ze zichzelf dan alleen maar in de maling neemt omdat ze elders toch weer ontwaakt en daar dan verder moet leren omgaan met hetgeen ze nu denkt te kunnen ontvluchten. Ik geloof dit écht en dit geloof heeft ook mij reeds meermaals geholpen bij het verwerken van intens verdriet. Weet je, als ze werkelijk dood wil dan kan je haar toch niet tegen houden. Het enige wat je kan doen is er gewoon zijn voor haar en er voor zorgen dat jij je niet laat meeslepen door haar verdriet want dan ben jij straks degene die komt verkondigen dat je dood wenst te gaan ;-) Geef haar een dikke knuffel van me en zeg haar dat ik mezelf in het verleden al ontelbare malen dood heb gewenst maar dat ik al even ontelbare keren ontzettend blij ben geweest dat ik toch in leven ben gebleven omdat er nog zoveel mooie ervaringen zijn gekomen waarvan ik nooit had durven dromen. En weet je, soms ben ik boos op degene die ons tot leven heeft gebracht omdat er verdomd geen uitweg is, we worden altijd wel ergens terug wakker en dan besef je dat je door 'moet' en uiteindelijk wil je dat ook wel want elke keer werd ik een beetje minder overgevoelig, Gelukkig maar ;-) Dus... We 'moeten' door dit soort shit heen om uiteindelijk ook écht gelukkig te kunnen zijn. Oh ja, de meest eenvoudige manier om extra levenslust op te wekken is héél véél lachen of gekke bekken trekken omdat je vanwege het optrekken van de mondhoeken automatisch extra Goed-Gevoel-Hormonen aanmaakt en die brengen ons alweer automatisch tot constructieve gedachten. Steek desnoods een rietje of een potlood horizontaal tussen haar tanden als ze uit zichzelf niet kan glimlachen, als ze der mondhoeken maar optrekt dan komt het vrij snel weer goed. Ja zelfs een lach faken werkt efficiënt ;-) Uiteraard gaat ze nog wat af huilen maar ook dat is goed want daarmee kuist ze haar overbelaste gedachtengangen. Punt is dan wel dat ze daarna bewuster constructief dient te denken hé want je trekt het soort emoties aan in verhouding tot hetgeen je zelf uitstuurt en daar helpen dus die gekke-bekken-oefeningen bij. Ik heb dit zelf allemaal grondig uitgetest en het werkt écht, niet alleen bij mezelf maar ook bij iedereen die het uitgetest heeft. Laat haar ook eens de tekst lezen via de bijgevoegde link want de boodschappen die het vaakst door onze gedachtengangen razen zijn de winnaars in onze ervaringswereld. Liefs, Succes en Big tevreden Smile van me

Bronnen:
http://safe-with-a-smile.blogspot.be/p/de-...

Als net je verkering uit is kan het zijn dat voor je gevoel je wereld in elkaar stort. Je denkt eraan dat je nu alleen, zonder je lief, verder moet en wat je dan voor je ziet is een grijze (zwarte) donkere weg die jij alleen moet gaan. Het is alsof je nooit meer ergens van zal kunnen genieten. Als je echt helpen wilt, leg dan een troostende arm om haar schouder heen als ze verdrietig is en laat haar huilen of praten of allebei. Ga er voorlopig vanuit dat ze het kwijt moet en dat ze soms dingen zegt waar je van schrikt. Als je er in die fase op ingaat met: ach joh, zo erg is het toch niet en je vindt wel weer een ander (of zoiets) dan help je haar niet want dan voelt zij zich niet serieus genomen in haar verdriet. Als ze uitgehuild is kan je vragen of ze misschien samen met jou wil winkelen of iets anders waardoor ze even afleiding heeft. Troost haar dus, maar laat het niet jouw probleem worden. Zij heeft het probleem. En zowel jij als zij hebben er niets aan wanneer jij je zorgen gaat lopen maken, dan voelt ze zich daar weer verdrietig over. Echter, blijft ze na een week nog in bed liggen en is ze apatisch, dan moet er hulp van buitenaf komen door bijvoorbeeld de huisarts in te schakelen. Het is goed om er op tijd bij te zijn wanneer het lijkt alsof ze in een depressie terecht komt/blijft. Wanneer zij in het meest ellendige scenario inderdaad zelfmoord zou plegen, is het zaak voor jou om je er jezelf niet de schuld van te geven. Iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen beslissing, zij ook. Ook als ze verdriet heeft. Jij kan proberen haar afleiding te bezorgen en haar te troosten, maar jij kan nooit voorkomen dat iemand zichzelf van het leven beneemt als diegene dat echt wil. Hoogstwaarschijnlijk komt het zover niet, anders zou er vrijwel niemand meer over zijn van de mensheid want bijna iedereen heeft een ervaring gehad die op die van je vriendin lijkt. En als je het een paar keer ervaren hebt weet je: op een dag gaat de ergste pijn voorbij en langzaamaan ga je weer genieten van dingen. Maar als het de eerste keer is weet je dat nog niet, dat maakt het ook zo bijzonder pijnlijk. Wees gewoon haar vriendin, neem haar als het even kan mee uit, en ga niet teveel op haar doodswens in maar zeg: ik kan me best voorstellen hoor dat je dat nu zo voelt. Maar ik ben blij dat je nu levend en wel naast me zit want ik wil je niet missen, glimlach naar haar en reik een zakdoekje aan als ze weer huilt. Het komt wel goed, geef het maar wat tijd.

niks. haar afleiden door bv te gaan shoppen etc. Wat leuks waarbij ze niet aan haar exvriend kan denken. Of juist iets doen wat ze niet kon doen omdat ze haar vriend had. Tijdens een film/theaterbezoek etc. kan ze met haar ex bezig blijven in haar hoofd. Alleen over haar ex hebben als zij het er over heeft. op een nette manier het gesprek stoppen en verder gaan met iets luchtigs zodat ze hem vergeet.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100