Wat kun je het beste doen wanneer jij meer kinderen wilt dan je partner?

Volgens sommige geen probleem, volgens andere wel.
Wat als de kinderwens dus verschilt en jullie zo leuk en goed koppel zijn? Ja.. wat is dan het beste om te doen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Proberen een compromis te zoeken natuurlijk, want het is wel zo prettig om de kinderen DIE er zijn ook samen op te voeden.Het hangt er echter sterk vanaf of je nu al kinderen hebt of niet. Misschien vind de een eentje wel leuk en wil de ander een groot gezin, stuk of acht, dan kun je best prima beginnen met één. Misschien denk je er daarna wel omgekeerd over. Wanneer echter voor de één het gezin compleet is en de ander er liefst nog eentje bij zou willen, heb je een groter probleem. Je moet dan misschien ook kijken of het praktisch allemaal haalbaar is. En eventueel wat hoger inzetten ;-) (Ik wil graag NOG drie kinderen. Nog drie ? Ben je betoeterd, we hebben er al drie. Nou, nog eentje dan.....). Hoeveel kinderen je in de praktijk gaat krijgen moet je nog maar afwachten ; sommige mensen lukt het helemaal niet. Wordt je het dan eens over andere manieren om een gezin te vormen ? Mannen weten meestal iets minder goed wat ze willen dan vrouwen, of liever gezegd : als het kind er eenmaal is, zijn de meeste mannen zo om. Tenzij ze zich HEEL hevig verzet hebben natuurlijk, een man die ECHT geen kinderen wil, moet je niet voor het blok zetten. Dus wanneer de kinderwens ZO levensgroot verschilt (wel / geen , wat een groter verschil is dan 1 / 3 of 2 /6) dat er geen compromis mogelijk is (je kunt geen half of deeltijdkind 'nemen' - voor zover er al iets te nemen valt) is het inderdaad soms verstandiger uit te kijken naar een partner met wie je meer op 1 lijn zit. Maar wanneer je op dat punt zo veel van toekomstverwachtingen verschilt, kun je nog zo'n leuk stel zijn, dan ga je het toch niet redden. Het makkelijkst is natuurlijk NIET kiezen en de natuur haar gang laten gaan. Maar daar kiezen weinig mensen meer voor. Wij hebben dat aanvankelijk wel gedaan, maar na 2 toch maar ingegrepen, omdat als we de natuur nog een beetje verder haar gang hadden laten gaan, dat ongetwijfeld had geresulteerd in dode kinderen, een dode moeder of een zwaar gehandicapt kind. Het bleef dus bij twee, in plaats van onze 'geplande' vijf of zes. En achteraf : gelukkig maar. Je kunt niet alles plannen. Je MOET ook niet alles plannen.

Samen praten en de voors- en tegens bespreken. Misschien zijn de nadelen op een bepaalde manier op te lossen.

Als je zeker weet dat je voor die partner wilt gaan dan zul je dus beiden concessies moeten doen. Wil hij of zij helemaal geen kinderen en jij wel, of wil jij er 4 en hij/zij er 2? Dan is het aan jou om te beslissen of die partner het opgeven danwel terugdringen van die kinderwens je waard is. Praat dan eens goed met je partner en vraag hoe standvastig hij/zij is. Dan kom je vast wel tot een compromis. Zoniet, dan moet je voor jezelf beslissen wat het zwaarst voor je weegt.

Ja dat kan alleen maar opgelost worden door om de tafel te gaan zitten. Beider argumenten erbij en dan eerlijk kijken en beoordelen welk argument de doorslag geeft. Dan pas kun je het traject tot ieders tevredenheid in

Ha, die Cilinder; Herkenbaar; wij hadden er twee van alletwee de verschillende types en mijn vrouw wilde nog wel een derde. Ik vond twee wel mooi eigenlijk. Lang en veel over gepraat. Doordat we een relatief grote kans op een tweeling hadden plus de waarschuwing van de gynaecoloog tegen een derde zwangerschap bij mijn vrouw hebben we het bij ons dartele duo gelaten. Nu is mijn vrouw ook erg blij met dit besluit. Als het op kinderen aankomt moet je nooit beslissingen nemen waar je als ouders niet allebei achter staat. Verdriet om een kind dat je nooit hebt gehad is vervelend, maar om een kind dat je wel hebt is het rampzalig.

Scheiden en een ander zoeken... Ga altijd voor je eigen wensen, altijd... En dit is er een van... En een heel basale... Dus als je partner je in de weg staat om nakomelingen te krijgen is de enige oplossing, wegwezen en een andere partner zoeken die dat wel wil met je...

Een partner erbij nemen....

Dan zou ik eens goed samen om de tafel gaan zitten. Het is heel makkelijk om de pil expres te vergeten en spontaan zwanger raken, maar zo werkt dit niet in een relatie. Nog een kind erbij moet je samen willen, opvoeden en nog ruimte en tijd hebben voor het gezin en jullie samen. Anders kan het ook averechts gaan werken van je partner, dat hij dit kind niet wil (fijn om later te horen) en daardoor de kans hebt om uit elkaar te groeien. Dus nog maar eens heel erg veel gaan praten en keuzes naast elkaar leggen.

Dan zal het gaan om het waarom. Beetje soulsearching over de innerlijke redenen van zowel wel als geen kind(eren) erbij. Gevoelsmatig weet je vaak wel waar het precies om gaat. Of je geen kinderen wil omdat je niet meer zwanger wilt zijn ( adoptie is een mogelijkheid, net als oppasgezin worden) of dat je geen kinderen meer wil omdat je er al vier hebt rondrennen ( nee zeggen kan een oplossing zijn ) of dat je geen kinderen meer wilt omdat je het finacieel krap hebt, ( degene die meer kids wil even extra laten verdienen kan een oplossing zijn... ) of dat je meer kinderen wil en je partner heeft dergelijke angsten en onzekerheden.... praten met elkaar zal het uiteindelijk tot een oplossing brengen, zolang jullie beiden welwillend met elkaar meedenken en eerlijk je eigen voor en tegens willen onderzoeken.

De Pil vervangen door smarties :)

Neem het gemiddelde. als je partner er 3 wil en jij 1 neem je er 2. En anders kijken wat haalbaar is dat is in deze tijd ook een vraag.

Proberen er samen uit te komen. Maar toen me man graag een voor een derde kind wou. Was mij reactie prima als jij er 9 maanden mee kan lopen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100