Waarom kunnen kinderen uit een en hetzelfde gezin toch zo anders zijn?

Dezelfde opvoeding,dezelfde ouders.De een ernstig puberend experimenterend met drugs ,de ander keurig in balans.Gelukkig zijn ze allen toch uiteindelijk goed terecht gekomen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Omdat ieder mens uniek is. Ook broer en zus. De basis van genen en opvoeding is ongeveer gelijk. Let wel: ongeveer. Niet precies. Kleine verschillen in uitgangspositie kunnen grote verschillen in resultaat geven. We beginnen dus al met die kleine verschillen in genen en opvoeding. Daar komt een heel andere omgeving bij. Elk kind heeft een eigen plek in het gezin. Elk kind wordt op een unieke manier beïnvloed door de andere kinderen en door de ouders. In elk gezin gebeurt wel iets. Opa overlijdt. Het gezin verhuist. Het gezin gaat op een bijzondere vakantie naar Noorwegen, of juist naar Namibië. Het maakt nogal wat uit of je dat meemaakt als je 8 bent, of als je 3 bent. De impact op je karakter is heel anders. De vrienden die je stomtoevallig wel of niet krijgt, bepalen wat je gaat doen, waar je rondhangt, welke sporten je gaat doen, waar je je mee bezighoudt. Hier speelt een hoeveelheid toeval die een groot stuk van de vorming van het kind compleet onvoorspelbaar maakt. Als samenvatting eindig ik zoals ik begon: ieder mens is verschillend. Ook broer en zus.

Het kan door de genen komen. Man en vrouw krijgen samen een kind, bij de 1 komen de karakter eigenschappen van papa, mama en oma terug en bij de ander van opa, en zo is het een samenhang van alles. En de 1 is harmonie met elkaar en de ander ligt met elkaar overhoop en moet er een balans gevonden worden. Maar gelukkig dat ze goed terecht zijn gekomen.

Iedereen heeft nou eenmaal zijn eigen karakter en dat maakt wie je bent, in combinatie met erfelijke factoren en opvoeding e.d. Het antwoord van Xinix zou een optie kunnen zijn, al vind ik het geen bewijs.

allereerst denk ik niet dat de opvoeding hetzelfde blijft, door de jaren heen. mijn broertje van 8 jaar jonger kreeg een heel andere opvoeding dan ik. verder zijn er andere externe factoren van belang; op welke school kom je terecht, tegen welke vrienden loop je op? ook lijken broers en zussen genetisch natuurlijk wel veel op elkaar, maar zijn ze genetisch geen duplicaat van elkaar. zelfs bij eeneiige tweelingen zie je dat er overeenkomsten zijn in gedrag, maar ook verschillen.

In lang niet alle gezinnen zijn de kinderen volledig familie van elkaar. Je zou er versteld van staan hoeveel er gerommeld wordt. Ik heb er ooit is een onderzoek over gehoord.

Dat is omdat de interne factoren hetzelfde kunnen zijn(gezin, huis, familie etc.), maar de externe factoren zijn anders(vrienden enz.) Beide factoren tellen mee in hoe iemand zich gedraagd.

Het probleem is dat je met opvoeding niet zo heel veel doet. ik heb eens een documentaire gezien over eeneiige tweelingen die uit elkaar waren gehaald in hun vroege jeugd. ze hadden een volkomen identiek leven, ook al was de een in een sloppewijk opgegroeid en de ander in een heel goed milieu. de kansen waren heel verschillend en toch hadden ze ieder precies dezelfde dingen gedaan en bereikt, hadden hun vrouwen dezelfde naam en hadden ze eenzelfde aantal kinderen. Dus: laat maar, dat opvoeden, de toekomst ligt in de persoon zelf, in de genen dus, en niet in de opvoeding.

Er is geen mens exact hetzelfde,ook al hebben ze dezelfde ouders! Dat zou n.l. impliceren dat elk kind evenveel en dezelde genen mee krijgt van z'n voorouders en dat bestaat niet.

Het gaat om de balans en functie binnen het gezin. Je begin bij twee ouders. Als de 1e wordt geboren, moet hij eigenschappen krijgen om te kunnen (over)leven tussen de twee ouders. Kind 2 heeft eigenschappen nodig om te leven tussen de ouders + het 1e kind. enz. Verder geloof ik in dat je je ouders kiest. Maar ook dat je ouders jouw kiest. Jij wilt wat leren van je ouders, en je ouders willen van jouw leren.