Hoe kan ik het beste mijn vriend helpen bij zijn vertrek en zijn problemen??

Mijn vriend gaat binnenkort op missie naar curacao voor 4 maanden. Hij is de laatste tijd snel chagrijnig en kan weinig hebben. Zijn ouders sluiten hem ook buiten en hij reageert alles af op mij. Hij voelt zich achtergesteld en ik ben de enige die afweet van al zijn problemen! Wat moet ik nu toch doen? Hij ziet zelf zijn missie niet meer zitten, terwijl ik dacht dat hij het juist leuk vond.

Ben ten einde raad.. hoe kan ik hem helpen?
Het is een jongen met een behoorlijke rugtas. Zelfs dingen die ik al heb verwerkt komen bij hem later naar buiten.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Je helpt hem het beste door hem geen ongevraagd advies te geven. Mannen zijn daar niet van gediend. Hij wordt chagrijnig van gezeur aan zijn kop. Vrouwen zijn geprogrammeerd om personen te helpen en waarderen advies van anderen. Dat maakt je een vrouw. Maar wij mannen zitten anders in elkaar. Wij zijn geprogrammeerd om onze eigen problemen op te lossen. Als je dat doet voel je je een man. Wij trekken ons terug en willen geen contact met anderen, tot we weten hoe we het probleem moeten oplossen. Komen we daar niet uit dan VRAGEN we advies aan iemand anders. Dat advies nemen we mee opweg naar een oplossing. Dat terugtrekken van mannen op een oplossing te zoeken daar worden vrouwen erg onzeker van. De vrouw denkt dat hij niet meer van haar houdt, maar dat terugtrekken staat los van houden van. Maar vrouw zal dat nooit kunnen voelen en dus ook niet kunnen begrijpen. Een en ander wordt goed uitgelegd in het boek: Mannen komen van Mars.... Geniet van de korte tijd die je nog samen kunt doorbrengen voordat hij vertrekt of totdat hij een oplossing heeft gevonden om dat vertrek uit te stellen. Denk zelf zo weinig mogelijk aan zijn problemen en PRAAT daar zeker niet over. Tenzij hij een gerichte vraag stelt. Geef dan GERICHT antwoord en haal er niet duizend andere problemen bij. Vrouwen lossen problemen op door er samen over te praten. Ze praten zo lang totdat ze een oplossing hebben gevonden. Mannen worden doodziek van het telkens opnieuw uiten van onopgeloste problemen. Hij ervaart dat als gezeur. Dat is het advies wat ik je als man kan geven.

Bronnen:
Mannen komen van Mars en vrouwen van Venus

Ga eens met hem naar een psycholoog, dan kunnen jullie over zijn problemen praten. Zijn ouders sluiten hem waarschijnlijk buiten omdat zij ook last hebben van zijn gechagrijn.

Als je met zo'n rotgevoel vertrekt op missie, wordt het een zware missie. Hij zal toch een keer open moeten praten over wat hem dwars zit. Als hij alles op jou afreageert, lijkt het wel of hij je bij voorbaat al een beetje naar de achtergrond aan het drukken is om die vier maanden zonder jou wat beter aan te kunnen. Dat werkt natuurlijk helemaal niet op die manier, maar veel mensen proberen dat wel. Misschien doen zijn ouders wel het zelfde: afstand nemen met het gevoel hem straks minder te missen. Misschien is hij gewoon onzeker (en een klein beetje bang) omdat er zo veel nieuws op hem af komt. Wat voor hem het beste werkt weet ik niet, maar voor veel mensen lucht het flink op als ze een keer over hun echte gevoelens hebben kunnen praten. Soms helpt boos worden, soms helpt uit de tent lokken. Wat in elk geval niet helpt is zijn gevoelens sparen en jezelf laten gebruiken als middel voor hem om zich op af te reageren. Als hij dat weer doet, moet je hem duidelijk maken dat je daar niet aan mee doet. En een beetje relativeren he. Wat is nou 4 maanden op een mensenleven? Een lange vakantie, meer niet...

Ik weet dat dit ZO typisch gaat klinken, maar mannen hebben nou eenmaal wat meer moeite met het uiten van emoties en verdriet etc. Maar goed, je vriend zit wel met problemen waar hij zelf niet mee uit de voeten kan. Dan gaat hij ook nog eens vier maanden weg en dat wil hij eigenlijk ook niet meer. Ik denk dat het best wel eens zou kunnen dat je vriend een beetje aan de grond zit met zijn gevoelens en ze niet echt kwijt kan. Hij word er boos en humeurig van en reageert dat op iedereen af. Dan wil zijn familie daar ook niet veel mee van doen hebben. Ik herken het heel erg, ik ben zelf ook zo en mijn familie is ook geen fan van me meer. Ik denk dat je eens goed met je vriend moet gaan zitten en zeggen wat je dwars zit. Dat je denkt dat hij meer hulp nodig heeft, dat je van hem houd, maar dat je het niet leuk vind dat hij zich afreageert op jou. Zeg ook tegen hem dat hij alles tegen je kan zeggen, dat je altijd voor hem klaar zal staan. Dat je van hem houd en niets raar zal vinden. Je wil hem steunen en troosten. Maar wees ook duidelijk over je eigen grenzen, er is ook maar zoveel dat je zelf kan hebben. Je bent geen boksbal (niet letterlijk over slaan, maar over het afreageren). En je wil ook niet dat dingen zo blijven gaan en hij weg gaat voor vier maanden, dat kan een behoorlijke breuk veroorzaken. Ik wil je iig heel erg veel sterkte wensen. En hem ook bij zijn missie.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100