Valt dit onder mishandeling?

Ik moest de vraag anders stellen, omdat in de vorige vraag niet duidelijk stond omschreven wat ik precies wilde weten. Na kort nadenken is dit eigenlijk mijn hoofdvraag; word/werd ik geestelijk mishandeld door mijn moeder? Want het is mij niet duidelijk wanneer iets onder mishandeling valt. Misschien overdrijf ik?

Zo kort mogelijk en vanuit mijn beleving:
Als ik iets zeg wat bij haar verkeerd valt, wordt ze ontzéttend boos. Ze noemt mij regelmatig "vies vuil secreet" en "intens gemeen". Als ze zo doet heeft praten geen zin meer en wordt alles omgedraaid alsof het allemaal aan mij ligt. Als ik dan wegga, zegt ze dat het niet normaal is dat ik haar in de steek laat. Ze doet niets om de ruzie bij te leggen. Vragen van mij zoals; "zullen we het goedmaken?", worden beantwoordt met een stilte of afgewezen met een volgende beschuldiging. Ze noemt mij vaak gek, en ik twijfel altijd of ze gelijk heeft. Ze heeft dus veel grip op me. Dit jaar heb ik haar mee op vakantie genomen (alles betaald) en ze heeft gezegd dat ik dat alleen deed omdat ik zélf op vakantie wilde. Ze gooide een glas wijn leeg in mijn gezicht en noemde me -wederom- een vies vuil secreet en gek. Ik heb haar al heel vaak gevraagd of ze hulp wil zoeken maar dat doet ze niet. Zelf heb ik wel therapie gehad. Hierover zegt ze vaak; "ja, JIJ kunt het allemaal wél hé?" of "jij bent zó perfect!" Dit is dan sarcastisch bedoeld en doet me pijn omdat die therapie een zwaar proces was. Valt dit alles onder mishandeling?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Lieve Slimshady, je moeder heeft wel erg veel macht over je... Dat doet ze door je emotioneel te manipuleren zo te lezen. En jij, jij bent nog steeds dat kleine meisje dat goedkeuring van haar mama wil. En in haar hart zal je moeder ook goedgekeurd willen worden door haar kind. Je moeder weet wel dat ze tekort schiet natuurlijk, maar kan hier alleen maar kwaad om worden en reageert het op jou af lijkt het. Weet je, jij kan je moeder gewoon niet veranderen, dat moet je goed beseffen, al probeer je nog zo hard. JIJ kan je moeder niet, nooit, veranderen, maar wel jezelf. Je bent 34 jaar, en je hebt het contact met je moeder na de vakantie verbroken. Heel verstandig lijkt me. Het is ellendig maar soms is het zo dat je als ouder en kind niets met elkaar hebt, niets positiefs dan. En daar kan alleen iets aan veranderd worden als je moeder dat ook wil. Maar dat ziet er niet naar uit. Misschien ooit, mogelijk nooit. Dus, word je eigen moeder Slimshady, als je je verdrietig voelt troost jezelf dan zoals je zou willen dat een moeder je troost. Het is dapper wat je gedaan hebt, en heel moeilijk. En het getuigt van respect voor jezelf, want je hoeft je echt niet (meer) uit te laten schelden. Waarschijnlijk zal je moeder (over)gespannen zijn of misschien aan zichzelf een hekel hebben. Dat hoeft niet met jou te gebeuren, maar je ging bijna dezelfde kant op zoals jij op je moeder reageerde. Je hebt de cirkel doorbroken, gefeliciteerd. Nu kan je in alle vrijheid aan jezelf en aan je eigenwaardegaan werken, met of zonder hulp van buitenaf. Maar besluit dat je je niet meer ongelukkig laat maken door iemand die zelf heel ongelukkig is. Want ook al is het je moeder, zij heeft daar zelf de verantwoordelijkheid voor, niet jij. Jij hebt de verantwoordelijkheid voor je eigen groei. Dus voel je schuldgevoel maar, accepteer het, en laat het weer gaan. Dan kan je weer leren genieten van wat je wel hebt. Toegevoegd na 5 minuten: Voor de volledigheid: Hoewel altijd moeilijk te zeggen bij een eenzijdig verhaal maar er vanuit gaande dat het klopt: Ja, dit valt onder geestelijke mishandeling, je kan het ook emotionele mishandeling noemen, of geestelijke/emotionele verwaarlozing.

Ja ik vind van wel, je hebt als ouder je kind respectvol op te voeden, normen en waarden bij te brengen en het goede voorbeeld te geven, daar voldoet zij duidelijk niet aan. Ga eens met je huisarts praten, misschien heeft die een oplossing voor het feit dat ze zelf geen hulp wil zoeken.

Ik geef mij antwoord voorzichtig, omdat ik natuurlijk alleen jouw kant van het verhaal lees.... maar zoals het hier staat beschreven kan ik niet anders dan ja zeggen: dit valt onder geestelijke mishandeling. Toegevoegd na 4 uur: Net lees ik bij andere antwoorden dat je 34 jaar bent. In deze situatie denk ik dat het hoog tijd wordt, dat jij je los gaat leren maken van je moeder: dit kán natuurlijk niet. Als je moeder inderdaad zo reageert op jou (ik vind het zó ongelooflijk!!! Niet dat ik jou niet geloof, maar dat dit allemaal maar gebeurt), dan is dat totaal respectloos en een vicieuze cirkel.

Dat lijkt me een hele moeilijke en zeer onprettige situatie voor je! Hoe het ook heet, het is niet goed voor jou. Gelukkig krijg je proffessionele hulp. Afstand nemen zou je kunnen helpen om je eigen gelukkige leven op te bouwen, maar ik weet natuurlijk niet hoe oud je bent, of dat een optie is. Het lijkt me dat je moeder wellicht mogelijk ook geestelijk niet helemaal gezond is? Maar als zij geen hulp wil, dan is dat aan haar. Op een gegeven moment moet je toch voor jezelf kiezen als je de situatie niet kunt veranderen. Sterkte!

Ja, ik vind dit een duidelijke vorm van geestelijke mishandeling. Je moeder is ernstig gestoord en heeft zeer dringend hulp nodig, in jouw belang en zeker ook in haar eigen belang. Ik weet niet hoe je thuissituatie is, of je op jezelf of bij haar thuis woont. In het laatste geval zou ik zsm op mezelf zien te komen, en in beide gevallen zou je haar kunnen zeggen dat je voorlopig afstand van haar neemt zolang ze geen hulp zoekt en meewerkt aan een therapie.

Nou Slimshady, het is nogal wat wat je daar schrijft. Net al de andere beantwoorders, hoor ik natuurlijk ook maar 1 kant van het verhaal. Vaak is het wel zo dat het ene woord het andere uitlokt. Maar als je moeder dit allemaal over je uitstrooit, ja, dan valt dit wel degelijk onder geestelijke mishandeling. Je vraagt geen oplossing, maar als ik jou was zou ik voor mezelf kiezen en mijn moeder voorlopig niet meer opzoeken. In een andere vraag las ik dat je 34 bent en ik ga er vanuit dat je niet meer thuis woont. Schep afstand, laat je moeder met rust. Want jullie maken elkaar niet gelukkig.

Ieder kind die geboren wordt is geschenk voor ouders dus moet men daar met respect mee om gaan. Kijk grenzen en opvoeden hoort erbij die vind als kind niet altijd leuk. Maar dan nog moetje als ouder weten te dragen en altijd op positive manier benaderen . Dat wat jou moeder deed valt duidelijk onder gesstelijk mishandeling . Spijtig genoeg zijn helaas een aantal mensen op deze wereld die weten wat voorrecht het is om kind te mogen krijgen. Ik wens je heel veel geluk en liefde in deze wereld toe je bent het waardt

Ja denk, het wel me moeder HAAT me ook heel erg, ze roept ook altijd dat ze me dood wil heben en op wil hangen, dus kdenk dat het wel onder mishandeling valt

Ja dat zou onder mishandeling vallen als je jonger moest zijn en geen uitweg had. Je bent 34 jaar, als je dit alles dan nog blijft slikken van je moeder is het geen mishandeling meer, maar een vrije keus van jou, om dit te ondergaan of niet. Het is duidelijk dat je moeder moeite heeft om jou de liefde te geven die je zo graag van haar zou willen. Ze heeft blijkbaar ook geen enkel respect voor jou als persoon en ik heb de indruk dat ze zelfs een beetje jaloers is op jou. Laat je zeker niet wijsmaken dat je gek bent. Dat, en alle andere akelige dingen, zegt ze om jou onzeker te maken, zodat je aan haar blijft klitten. Dit klinkt wellicht hard in jouw oren, maar je moet afstand scheppen tussen jou en je moeder. Je gaat er aan ten onder als je het liefdeloze, kwetsende gedrag van je moeder blijft ondergaan. Probeer om je eigen leven te leiden, zonder steeds met je moeder bezig te zijn en rekening te houden met haar wensen en bevelen. Laat je niet meer op je kop zitten! Veel wijsheid en sterkte!

Als ze dit bewust doet wel, maar als ik het zo lees, heb ik idee dat je moeder aan een psychische aandoening lijdt en dus niet beter weet.(Dit mag echt niet als excuus door je moeder gebruikt worden). Ze zo zelf onderzocht moeten worden, neem maar gepaste afstand en denk vooral niet dat het aan jou ligt. Sterkte!

Dit soort mishandeling is de ergste mishandeling die er is, en tevens een vorm van emotionele chantage. het kan over en weer gaan, Ik weet de woorden niet die jij tegen haar gebruikt. Maar in ieder geval doet zij het wel bij jou. Ik zou even niets meer doen en je op jezelf richten, zodat je zelf weer lekker in je vel komt te zitten en de twijfel weggaat.... Hier op Gv kun je antwoord vinden op al je vragen hoe dat te doen. Lichamelijke en sexuele mishandeling vergeet en verwerk je het snelst... De emotionele mishandeling blijft het langst hangen. Zaak is dat jij van jezelf gaat leren houden. Je moeder wil zelf niet geholpen worden? Zij loopt op haar tandvlees denk ik. iets zit haar ontzettend hoog, en dat hoeft niet perse jou te zijn. Zij loopt zelf met onverwerkte emoties rond en heeft het daar ontzettend moeilijk mee, omdat zij niet op tijd haar overkokende pannetje laat afkoelen, niet op tijd probeert te voorkomen dat haar pannetje gáát overkoken. En ik weet ook niet of ze zich daar bewust van is, ook niet hoeveel schade ze jou berokkent hiermee. Als je nog thuis woont zal zij echt wat moeten gaan doen hiermee. Is er geen mogelijkheid dat je een tijdje ergens anders kunt verblijven? Zodat jullie beiden tot jezelf kunnen komen? Sterkte!!!

Je moeder geeft je jouw rechten op prive en vrijheid niet. Ik zeg gewoon; dit is mishandeling. Waarom doet je moeder eigenlijk zo? Jij bent niet gek, zij is gek. Het is vreselijk erg dat ze je zo slecht behandelt. Ze zou juist blij moeten zijn dat jij zo'n reis helemaal zelf betaald. In plaats daarvan smijt ze een glas wijn in je gezicht. Je zegt ook dat ze zegt dat het niet normaal is dat jij haar 'in de steek' laat. Het is niet normaal dat zij zo doet tegen jou. Jij hebt ook je rechten en vrijheid. Zorgt je moeder eigenlijk wel goed voor je of smijt ze zomaar wat eten op tafel. Zegt ze ook dat je haar graag ziet? Waarom zeg je het haar allemaal niet? Creeer een uitlaatklep voor jezelf. Probeer eens te praten met haar over haar behandeling voor jou. Waarom doet ze zo lelijk tegen je? Waarom word ze zo boos? Moest ik jou zijn, zou ik het allemaal in een zin zeggen(bij wijze van spreken). Je moet voor jezelf opkomen. Gelukkig mishandelt ze je niet lichamelijk. Ik wens je alleszins veel sterkte toe. Succes !!! Toegevoegd na 1 minuut: Zegt ze ook dat ze je graag ziet*

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100