Zijn er nog singles die zonder dating-sites kunnen?

Wat is dat toch tegenwoordig. Zijn ontmoetingen en sociale bezigheden niet meer voldoende om "de ware" te vinden? Hoe werd dat vroeger (in de tijd voor dating-sites) dan gedaan? En zijn er ook nog zoekende singles die het wel op de ouderwetse manier aan de man/vrouw kunnen raken?

Weet jij het antwoord?

/2500

Ik ben single, en heb geen enkele behoefte aan datingsites. Heb gewoon af en toe dates op de normale manier.

een paar absolute antwoorden op je vraag zijn te geven: ja er zijn singels die zonder datingsites kunnen. voor sommige mensen is het vinden van een relatie op het werk of vereniging moeilijk door verlegenheid of daar niet de juiste persoon te vinden voor de datingsites ging dat via contact advertenties en ja er zijn zoekende singels die via de ouderwetse manier een partner vinden.

Natuurlijk kunnen singles nog steeds zonder datingsites. Vroeger (toen mensen niet nog op hun vijfentwintigste thuis woonden en soms tot na hun dertigste 'vrijgezel' waren), ontmoette je je toekomstige partner op school, in de kerk, in de buurt, bij de vereniging, via kennissen of 'op de stijfselbaan', (later het uitgaansleven). En nog steeds komen heel veel mensen op die of dergelijke plaatsen hun toekomstige partner tegen. En vergeet de goeie ouwe contactadvertentie niet. Wel is tegenwoordig het 'eisenlijstje' waaraan een potentiele partner moet voldoen een beetje absurd geworden. Mensen zijn blijkbaar weinig meer bereid iemand te vinden met wie het klikt en er samen iets van te maken (wat nog vrij eenvoudig gaat alsje al niet 100 % je eigen leven hebt ingericht), maar proberen op voorhand een partner te selecteren die ook op de lange duur zal gaan voldoen. Die zijn een beetje lastig te vinden op het werk of in de kroeg, omdat het om eigenschappen en hebbelijkheden gaat die je niet zo aan de buitenkant moet zien, maar zich vaak in de praktijk moeten bewijzen. Een internetdate, waarbij bij inschrijving al zo ongeveer je hele doopceel wordt gelicht, wekt de illusie dat je iemand dan al een beetje beter kent. Wat natuurlijk in de praktijk wel meevalt, omdat mensen nauwelijks een eerlijke omschrijving van zichzelf kunnen geven, maar ook niet echt goed kunnen interpreteren wat ze écht waarderen in een ander. Waarbij je ook niet raar moet opkijken als blijkt dat je ´avontuurlijk, sportief, muzikaal gezelligheidstype´ vooral blijkt te kunnen genieten van een avondje voetbal met een biertje op de bank,(sportief) zich elke zaterdavond een stuk in de kraag zuipt en met vrienden op stap gaat (avontuurlijk, gezellig) en liefst de hele dag naar Nederlandse Hits op de radio luistert (muzikaal). Nog steeds raken er om de haverklap mensen aan de man/vrouw, maar het toegenomen individualisme heeft het voor sommigen wel een beetje een hachelijke onderneming gemaakt. Internetdaten zelf is niks meer of minder dan een modern middel in een oude 'zoektocht'.

Datingsites zijn gewoon een van de mogelijkheden om een partner te vinden. Voor sommigen een heel makkelijke manier om vanuit de luie stoel een date te regelen en er niet op uit te hoeven. Maar zo zijn er zovele mogelijkheden om een partner te vinden, werk, tijdens het hond uitlaten :), het uitgaansleven, via je familie/kennissenkring, contactadvertenties, in de supermarkt, single vakanties/dansavonden etc etc, internet daten is er gewoon een van.

Natuurlijk zijn er singles die 'zonder dating-sites kunnen'. Ook zijn er singles die: - zonder kroeg kunnen; - zonder discotheek kunnen; - zonder sportschool kunnen; - zonder koppelpogingen van vrienden of familie kunnen; - zonder punnikclubje waar ze alleen maar iemand willen ontmoeten kunnen; - zonder werkvloer als dating-pool kunnen; - zonder speeddates kunnen; - zonder singles-dansavonden kunnen; - etc. Datingsites zijn één van de vele manieren waarop een single een potentiële partner kan ontmoeten. In mijn geval een erg succesvolle manier: wij zijn inmiddels al zes jaar getrouwd. En zonder die dating-site is het bijzonder onwaarschijnlijk dat we elkaar 'op de ouderwetse manier' waren tegengekomen.

Mijn partner en ik ontmoette elkaar via een datingsite en dat lukte prima, we zijn al jaren erg gelukkig! Maar ik ken ook heel wat droevige verhalen van ontmoetingen via dating-sites. En die verhalen ken ik evenzo van ontmoetingen in de kroeg, op het werk, via een club enzovoort. Alle opties hebben hun positieve en negatieve kanten, maar een datingsite is een mooie extra denk ik. In ieder geval is met een datingsite je bereik enorm veel groter geworden. En mensen kunnen zich mooier voordoen op een datingsite maar dat gebeurd op andere plekken net zo goed! Dus ik denk dat het gewoon een mooie nieuwe ontwikkeling is die je kunt optellen bij alle andere ontmoetingsplekken!

Wat is er zo mis mee? Je geeft dan rechtstreeks aan ik ben op zoek, en de ander ook.En natuurlijk zijn er ook zoekende singles die op de ouderwetse manier aan een partner komen, maar ik zie het negatieve er niet van in. Vroeger ging dat via contactadvertenties in de krant in de trand van Onsch, gesch, man/vr met eig.won ibv auto en baan zkt dito vr/man kind geen bezw. of van die strekking. Daarnaast wzren er nog relatiebemiddelingsburo's waar je tegen betaling je in kon laten schrijven en dan een aan voorstellen kreeg.

Als 'bewust vrijgezel(lig)' kan ik zelfs heel erg goed zonder dating sites. En dit wilt absoluut niet zeggen dat ik geen sociale bezigheden heb, of zonder een sociaal netwerk zit... Ik heb het alleen na een paar relaties, waarvan de langste 5 weken duurde. De keuze gemaakt om 'bewust vrijgezel(lig)' te blijven. Dit om de heel simpele reden dat ik het verdom om me aan te passen aan een partner... En hoewel ik daar zakelijk niet altijd aan ontkom, zal ik privé nooit een compromie sluiten met iemand...