Is het on/verstandig als ik mijn schoonmoeder aanspreek op haar gedrag?

Toen ik de eerste paar keer bij haar thuis van als 'gewoon een vriendin van haar dochter' was alles prima. Ze deed heel aardig er was niets aan de hand. Toen mijn vriendin haar vertelde dat we een relatie hadden sloeg de knop helemaal om. We zijn nu al 2jaar verder en in tegenstelling dat ze het accepteert word ze steeds erger!

Voorbeeld,
Mijn vriendin en ik delen samen 1 auto, haar moeder heeft 3 auto's terwijl haar werk 2km(nog geen 5minute fietsen) van haar huis af is.Ik had een keer de auto nodig en mijn vriendin ook. Ze had een belangrijke sollicitatie en mocht geen 1 auto van haar moeder lenen... Dat is toch belachelijk?!

Ik krijg er de schijt van! Ik kan zo nog 100 voorbeelden noemen van die vrouw.
Mijn vriendin heeft medelijden met haar moeder, omdat ze iets heeft aan haar alvleesklier en ze kreeg het toen haar dochter 'uit de kast kwam' en dus is het de schuld van haar dochter... Dat maakt haar moeder haar wijs! Ook zei ze eens als ze ooit dood gaat is het haar schuld...

Het ergste is dat mijn vriendin ALLES pikt van haar moeder en alles doet voor haar moeder... Als ik er iets van zeg tegen mijn vriendin zegt ze dat ik het niet tegen haar moeder mag zeggen, want ze wil geen stress...
Moet ik dit nog jaren blijven pikken? Met feestdagen wil mijn vriendin perse ook bij haar moeder zijn... Ik absoluut niet, maar ik wil mijn vriendin niet in de steek laten want zij komt ook altijd bij mijn moeder...
Moet ik er iets aan doen,omdat mijn vriendin het zelf niet doet?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Een vervelende situatie, maar dit ga je niet redden. De weerstand bij je schoonmoeder zit zo diep dat ze niet *echt* naar je zal luisteren. Mensen met sterke overtuigingen luisteren met een filter. Je zult niet tot haar doordringen. Sterker nog, ze zal het gesprek alleen maar tegen je gaan gebruiken. Zo kan zij haar slachtofferrol nog meer uitspelen. Mijn vriendin zag heel erg op tegen het moment waarom ik haar moeder zou ontmoeten, omdat zijn *helemaal* niet met haar om kan gaan. Ik besloot om niet te confronteren, maar met haar mee te praten. Het resultaat: ik had m'n schoonmoeder na het eerste gesprek al aan een touwtje, en m'n vriendin geloofde gewoon niet wat ze zag. Bij jou is het hier misschien te laat voor, omdat je met haar al een voorgeschiedenis hebt, maar je zou het kunnen proberen. Toegevoegd na 1 minuut: "waarom" => "waarop"

Bronnen:
Ervaring

Ik denk dat die moeder niet accepteert dat haar dochter lesbisch is, kan je weinig aan veranderen. Die moeder zal vast ooit wel inzien dat haar dochter gewoon zo is en dat gemeen doen niet helpt (hoop ik).

met z'n drietjes om de tafel. 1 voor 1 aan het woord. spreek alles uit - hoor elkaar aan schep-t- duidelijkheid... zó zou ik het aanpakken, probeer het succes, hopelijk levert het wat op.

Hoi Meis 26,wat een moeilijke situatie. Ik kan je aanraden eerst met je vriendin te gaan praten, echt goed te praten over hoe jij je hier bij voelt. En dan aan je vriendin voor te leggen wat jullie samen daar aan willen/kunnen doen. Samen desnoods een gesprek met de moeder aangaan, want als je vriendin genoeg om jouw geeft, denk ik dat ze toch op een gegeven moment een keuze moet maken. Als het voor jou zo naar is en je vriendin kiest duidelijk voor haar moeder zit er denk ik toch iets niet goed. Klinkt hard, ik weet het, maar het kan zoveel anders, mooier, ik ken het van erg dichtbij, en die moeder accepteert de vriendin van haar dochter als vanzelfsprekend. Waarom? Omdat die moeder ziet dat de vriendin haar dochter gelukkig maakt, en dat is toch het belangrijkste? Maar echt, praat met je vriendin, heel veel sterkte, liefs Yulia

Ik zou proberen de moeder te laten inzien dat jij ook een gewone aardige vrouw bent, misschien samen een keer monopoly doen of uit gaan eten, je zult toch met haar moeten leven, en je kunt moeilijk van je vriendin vragen te kiezen tussen jouw en haar moeder. Als je de moeder aanspreekt op haar gedrag zal dat denk ik waarschijnlijk ruzie opleveren en dat wil je niet. Doe je dat toch, probeer het dan tactisch te doen.. Succes!

Met honing vang je meer bijen dan met azijn. Jouw vriendin "pikt"nu alles, maar als je de zaak met rust laat, krijgt ze de ruimte of te denken. Je zal zien over een paar jaar is alles op zijn plek. En zelf ook een beetje water bij de wijn doen. Ik bedoel, het is eigenlijk niet verplicht om auto's uit te lenen, en dat ze ook 5 minuten kan fietsen is eigenlijk niet jouw probleem, ook niet dat ze 3 auto's heeft. Mijn gok is, dat je meer bereikt als je je niet voortdurend over opwindt en ook niet steeds jouw vriendin met het gedrag van haar moeder confronteert. In ieder geval succes !

Op dit moment zou ik niet eens een auto van haar willen lenen als ik jullie was, omdat de verhouding niet goed is, en je straks nog 'dankuwel" moet gaan zeggen op je knieeen. Ik zou het denk ik zo doen. Bel je schoonmoeder op en vraag om een afspraak. Alleen jij en zij. En leg eens neer wat jij voelt, en probeer achter de reden te komen waarom ze zo doet. Maak het bespreekbaar en zeg dat ze het beter kan accepteren, en als het uit zou gaan met jou, er echt wel weer een andere vrouw gaat komen ( geen vent) Dat haat dochter lesbisch is, is niet jouw schuld. Dat jouw vriendin zich emotioneel laat chanteren is bijna natuurlijk, dat pik je als kind namelijk vaak van je ouders. Mijn moeder zei die dingen ook, en ik voelde me alleen maar schuldig over alles. Dus daar kan je niet tussen gaan zitten, maar je kan alleen iets doen aan de verhouding tussen jou en die moeder. Toegevoegd na 1 minuut: haat = haar Toegevoegd na 1 minuut: haat = haar

Zolang je vriendin niet kordater durft op te treden tegenover haar moeder, denk ik niet dat het veel zin heeft dat jij je schoonmoeder aanspreekt over haar gedrag. Het is je vriendin die asssertiever moet worden. Zij mag zich niet zo laten chanteren door haar moeder. Zij zal moeten vechten tegen de schuldgevoelens die haar moeder haar aanpraat, en ze zal moeten vechten voor de relatie met jou. Dat is natuurlijk helemaal niet zo gemakkelijk. Maar het enige dat je kan doen is praten met je vriendin en haar proberen sterker te maken om tegen haar moeder op te komen.

Dit is een lastige kwestie, omdat elk woord wat je zegt "gewogen" moet worden en jij je een beetje op de achtergrond "moet" houden omdat het jou moeder niet is. MAAR, als dat mens tegen haar eigen dochter durft te zeggen dat haar ziekte regelrecht van haar dochter af komt zou ik me niet inhouden en per direct -maar wel correct- moeders de waarheid zeggen! Want indirect is het ook jou schuld dat haar dochter "ineens" lesbisch is. Liefde en houden van je moeder gaat héél diep,.... maar er zijn wel degelijk grenzen,..wat jij wél weet. Jij en je vriendin moeten echt 's goed gaan babbelen hierover,..want JIJ trekt het asociale (want dat is het) gedrag van schoonmoeder niet. JIJ voelt je verschrikkelijk rot omdat iemand jou lieve partner, jou alles kleineert, afsnauwt, chanteert, manipuleert, en dat mag je niet toelaten. Dit gaat alle redelijkheid te boven namelijk. Ik hoop voor jullie dat het snel iets beter word! Succes!

Indien u beiden nog geen zelfstandige woonruimte heeft, dan wordt dat het belangrijkste doel om daar samen voor te zorgen. De zorg van uw partner voor haar moeder moet wel binnen de perken blijven, en bij een serieuze hechte relatie moet uw partner voor u kiezen, anders zal haar moeder in lengte van jaren beslag leggen op haar dochter. Wat betreft de aandoening van haar moeder, met zoveel strijdlust, moet u denken ,,krakende wagens lopen het langst,, Een diepgaand gesprek met uw partner zet meer zoden aan de dijk dan een gesprek met haar moeder. Zou het u lukken om met uw partner samen haar moeder tot andere inzichten te brengen, doe dat dan op neutraal terrein. Lukt het niet om met uw partner op 1 lijn te komen, dan is uw relatie gedoemd te mislukken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100