Wat moet ik doen?

Ik ben heel erg verliefd op een jongen, die 19 jaar is. Ik ben zelf 17, maar mijn ouders willen niet dat ik met hem trouw, en als ik het toch doe, willen ze niks meer met me te maken hebben. Ik heb al twee jaar stiekem verkering met hem, en met een smoes ga ik soms met hem mee met de vrachtwagen. Mijn ouders vinden dat hij een 'dom' beroep heeft. Maar het maakt mij niet uit wat voor beroep hij heeft. Hij rijdt nationaal, dus hij is elke avond thuis, en hij heeft beloofd dat hij nooit internationaal gaat rijden. Ik heb het er erg moeilijk mee, ik lig vaak in bed te huilen. Wie moet ik nou de rug toe keren, mijn ouders of mijn vriend?

Toegevoegd na 17 minuten:
Jullie zeggen dat het wat vroeg is, maar mijn ouders zeggen: Je kunt wel leuk verkering met hem hebben, maar je mag toch niet met hem trouwen, dus zoek maar een andere jongen.

Weet jij het antwoord?

/2500

ouders, dat is de puberteit, de puberteit is als je ouders vervelend beginnen te doen.

Je bent pas 17 en naar ik aanneem nog niet van plan om nu al te trouwen. Eerlijk gezegd begrijp ik niet zo goed waar je ouders zich nu al druk over maken. Bovendien is vrachtwagenchauffeur een eerzaam beroep en chauffeurs zijn ook hard nodig om goederen van A naar B te brengen. Je hoeft noch je ouders noch je vriend de rug toe te keren, maar probeer een keer een goed en vooral rustig gesprek te voeren met je ouders over jouw gevoel. Jouw geluk zou voor je ouders toch erg belangrijk moeten zijn en niet de status, die een beroep iemand geeft. Toegevoegd na 15 minuten: "Je mag niet met hem trouwen." Als je 18 bent beslis je daar alleen maar zelf over (met je vriend natuurlijk) en die tijd is niet meer zo ver weg, omdat je nu 17 bent. Zolang kun je toch nog wel wachten, hoop ik.

Je ouders draaien vanzelf wel bij als Ze Zien dat jij echt gelukkig bent! Maar trouwen is een beetje vroeg. Daar krijg je later misschien wel spijt van omdat je dan nooit echt een jeugd hebt gehad..

Het is jammer dat je ouders zo oordelend zijn over wie hij is. Ik herken dat. Ik zit zelf op de universiteit maar toen ik aankwam bij mijn ouders met mijn huidige vriend die 'slechts' mbo had gedaan was mijn moeder vooral erg oordelend (had niets met leeftijd te maken ik ben nu 27). Over de jaren is dat wel bijgetrokken, maar ik weet nog precies hoe dat voelde. Zij kende hem totaal nog niet en stond meteen met haar oordeel klaar. Nadat ik merkte dat ze af en toe neerbuigend reageerde op dingen die hij zei, heb ik een paar keer met haar gepraat over dat het niet gaat om het opleidingsniveau van iemand of welke prestaties hij allemaal geleverd heeft, maar om hoe je je voelt bij iemand en om hoe je dingen met elkaar kunt delen. Het gaat om iemands persoonlijkheid. Als jij voor hem kiest dan is dat jou keuze, als hij jou gelukkig maakt en hij de persoon voor jou is, dan hebben je ouders daar in principe niet veel over te zeggen. Dat je verkering hebt op deze leeftijd lijkt me overigens vrij normaal, jammer dat je dat stiekem moet doen. Trouwen lijkt me niet zo heel slim om nu al te doen. Je voelt je misschien super volwassen en wijs maar over een paar jaar voel je je misschien anders. Zoals anderen al zeiden, als jij perse wilt trouwen, dan houd niemand jou meer tegen als je 18 bent.

Ok je bent over een jaar volwassen en dan kunnen je ouders dat niet voor jou bepalen , de vraag is of je vriend echt zo leuk is om dan ruzie met je ouders te krijgen als je met hem zou trouwen die vraag moet je jezelf afvragen

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100