Wat moet ik doen?

Ik ben heel erg verliefd op een jongen, die 19 jaar is. Ik ben zelf 17, maar mijn ouders willen niet dat ik met hem trouw, en als ik het toch doe, willen ze niks meer met me te maken hebben. Ik heb al twee jaar stiekem verkering met hem, en met een smoes ga ik soms met hem mee met de vrachtwagen. Mijn ouders vinden dat hij een 'dom' beroep heeft. Maar het maakt mij niet uit wat voor beroep hij heeft. Hij rijdt nationaal, dus hij is elke avond thuis, en hij heeft beloofd dat hij nooit internationaal gaat rijden. Ik heb het er erg moeilijk mee, ik lig vaak in bed te huilen. Wie moet ik nou de rug toe keren, mijn ouders of mijn vriend?

Toegevoegd na 17 minuten:
Jullie zeggen dat het wat vroeg is, maar mijn ouders zeggen: Je kunt wel leuk verkering met hem hebben, maar je mag toch niet met hem trouwen, dus zoek maar een andere jongen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik vind het ontzettend naar om te horen dat je in deze situatie zit. Ik vind het nog erger voor je, dat je de steun van je ouders niet krijgt. Je bent verliefd op een jongen van 19 jaar. Jij bent zelf 17, jullie zijn dus oud genoeg om je eigen beslissingen te maken. Ik begrijp niet helemaal waar je ouders zich mee bemoeien. Maar goed, je ouders willen alleen maar het beste voor jou. Ik denk persoonlijk, als je nog maar 17 bent en je hebt pas een relatie voor 2 jaar, dat trouwen wat te vroeg is, maar ik kan daar ook niet over oordelen. Deze jongen heeft een goede baan als vrachtwagen chauffeur. Ik zie hier niets slechts aan en ik vind het zeer spijtig dat je ouders het een minderwaardig beroep vinden. Ze kunnen beter blij zijn dat je een vriend hebt die een beroep heeft, je hebt ook jongens die teren op de zak van hun vriendin. Ik zie hier alleen maar positieve dingen. Ik weet niet waarom je ouders zo doen. Maar als deze jongen jou gelukkig maakt, moet je er gewoon voor gaan. Je zou toch mogen verwachten dat jou geluk voorop staat bij je ouders, niet wat hun willen. Als jij gelukkig wordt van deze jongen, wat is hun probleem dan? Je ouders zeggen ook dat je maar een andere jongen moet zoeken. Gaat die dan wel beter zijn? Is zijn beroep dat wel goed genoeg? Mag je wel met hem trouwens als je dat wilt? Nee. Je bent nu 17 en over een tijdje word je 18, dan ben je wettelijk gezien volwassen en kun jij gewoon gaan trouwen als jij dat wilt. Laat je niet ontmoedigen door je ouders. Wat je wel zou moeten doen, is eerlijk zijn over je relatie met deze jongen. Ze willen niet dat je trouwt, misschien vinden ze het te vroeg voor je. Ik heb werkelijk geen idee, maar het is jou leven. Ik zou je ouders eerlijk vertellen dat je deze jongen nog steeds ziet, dat je van hem houd. En als je je ouders niet kwijt wilt, kun je een huwelijk altijd nog even uitstellen. Als deze jongen helemaal de ware voor je is, dan is hij dat ook nog steeds als je 2 jaartjes verder bent bijv. Ik vind het zo lastig om hier een goed advies over te geven, want mijn familie heeft mijn geluk wel altijd gesteund. Zij vonden al mijn vriendjes ook niet altijd leuk, maar ze vonden het wel belangrijk dat ik gelukkig was en accepteerde mijn keuzes erin.. Ik hoop dat je hier iets aan hebt gehad. Heel erg veel sterkte ermee.

ouders, dat is de puberteit, de puberteit is als je ouders vervelend beginnen te doen.

Je bent pas 17 en naar ik aanneem nog niet van plan om nu al te trouwen. Eerlijk gezegd begrijp ik niet zo goed waar je ouders zich nu al druk over maken. Bovendien is vrachtwagenchauffeur een eerzaam beroep en chauffeurs zijn ook hard nodig om goederen van A naar B te brengen. Je hoeft noch je ouders noch je vriend de rug toe te keren, maar probeer een keer een goed en vooral rustig gesprek te voeren met je ouders over jouw gevoel. Jouw geluk zou voor je ouders toch erg belangrijk moeten zijn en niet de status, die een beroep iemand geeft. Toegevoegd na 15 minuten: "Je mag niet met hem trouwen." Als je 18 bent beslis je daar alleen maar zelf over (met je vriend natuurlijk) en die tijd is niet meer zo ver weg, omdat je nu 17 bent. Zolang kun je toch nog wel wachten, hoop ik.

Je ouders draaien vanzelf wel bij als Ze Zien dat jij echt gelukkig bent! Maar trouwen is een beetje vroeg. Daar krijg je later misschien wel spijt van omdat je dan nooit echt een jeugd hebt gehad..

Kiezen voor je vriend. Het gaat als het ook om trouwen gaat ook echt om toekomst, en als jij gelukkig wordt van je vriend moet je dat kiezen en jou ouders dat accepteren. Mocht het echt op een punt komen A of B, tja dan zou ikzelf voor de relatie gaan. Want je ouders wil je wel voor later, maar daarmee deel je dan niet het bed, ben je niet elke dag bij en dergelijke.

Je bent natuurlijk nog heel jong en gaat nog naar school. Ik zou je ouders niet de rug toe keren, maar je vriend ook niet. Je schrijft toch dat je ouders niks meer met je te maken willen hebben, als je met hem trouwt? Wel trouw dan niet en wacht nog een tijd af. Hou de situatie zoals ze nu is (als dat mogelijk is) tot je wat ouder bent.

Laat de situatie gewoon zoals ie nu is. Je bent immers pas 17 en je zit vast nog op school. Maak eerst je opleiding af en zie dan weer verder. Vrachtwagenchauffeur is trouwens en prima beroep. Als je over een paar jaar nog met hem samen bent, zit het tussen jullie wel goed. Dan hebben jouw ouders er niets meer over te zeggen met wie jij trouwt. Het is jouw liefde en jouw leven. En misschien draaien ze wel bij als ze zien dat jullie serieus en gelukkig zijn. Het lijkt mij dat ze een breuk niet zullen riskeren. Liever een (in hun ogen! minder geslaagde) schoonzoon erbij dan een dochter kwijt. Een paar weken geleden stond op GV een vergelijkbaar probleem. misschien heb je wat aan die antwoorden. Zie: http://www.goeievraag.nl/vraag/ouders-vriend.156573?p=2

Het is jammer dat je ouders zo oordelend zijn over wie hij is. Ik herken dat. Ik zit zelf op de universiteit maar toen ik aankwam bij mijn ouders met mijn huidige vriend die 'slechts' mbo had gedaan was mijn moeder vooral erg oordelend (had niets met leeftijd te maken ik ben nu 27). Over de jaren is dat wel bijgetrokken, maar ik weet nog precies hoe dat voelde. Zij kende hem totaal nog niet en stond meteen met haar oordeel klaar. Nadat ik merkte dat ze af en toe neerbuigend reageerde op dingen die hij zei, heb ik een paar keer met haar gepraat over dat het niet gaat om het opleidingsniveau van iemand of welke prestaties hij allemaal geleverd heeft, maar om hoe je je voelt bij iemand en om hoe je dingen met elkaar kunt delen. Het gaat om iemands persoonlijkheid. Als jij voor hem kiest dan is dat jou keuze, als hij jou gelukkig maakt en hij de persoon voor jou is, dan hebben je ouders daar in principe niet veel over te zeggen. Dat je verkering hebt op deze leeftijd lijkt me overigens vrij normaal, jammer dat je dat stiekem moet doen. Trouwen lijkt me niet zo heel slim om nu al te doen. Je voelt je misschien super volwassen en wijs maar over een paar jaar voel je je misschien anders. Zoals anderen al zeiden, als jij perse wilt trouwen, dan houd niemand jou meer tegen als je 18 bent.

Ok je bent over een jaar volwassen en dan kunnen je ouders dat niet voor jou bepalen , de vraag is of je vriend echt zo leuk is om dan ruzie met je ouders te krijgen als je met hem zou trouwen die vraag moet je jezelf afvragen

Je ouders hebben naturlijk groot gelijk dat je nu nog niet moet trouwen. Maar op het moment dat je dat wel zelf mag beslissen (al zou ik dat ook niet overhaast doen), hebben zij daar natuurlijk niets meer over te zeggen. En als ze zien dat het je goed gaat en dat je gelukkig met hem bent, draaien ze in de praktijk meestal wel bij. Veel ouders zitten nog een beetje vast in het vangnet van de overwaardering voor witte boorden, en willen altijd het beste van het beste voor hun dochter (alsof alle advocaten en huisartsen van die geweldige echtgenoten zijn - voor zover ze hun neus thuis al eens laten zien. Elke man die op een eerlijke manier zijn boterham verdient, mag er zijn, hoor. Alleen : zeg nooit nooit. Als hij chauffeur is, kan er best een moment komen in jullie leven dat internationaal rijden een betere optie is. Maar dat hoeft echt niet meteen de doodslag voor je relatie te zijn, hoor. Als die jongen van je houdt en goed voor je is, en jullie hebben al een paar jaar een goede relatie zonder rare voorvallen, zou ik niet weten waarom je daar over en x aantal jaren (als je je school achter de rug hebt en zelf een baan hebt) niet serieus werk van zou kunnen maken. Uiteindelijk moet je natuurlijk altijd kiezen voor je eigen geluk ; als je ouders je dat niet gunnen, is een breuk met hen wellicht nog niet eens het allerergste. Maar zoals ik al zei : die soep wordt zelden zo heet gegeten als ze wordt opgediend. Gewoon niets overhaasten, en als je eenmaal volwassen bent, je eigen volwassen beslissingen nemen.

U wacht totdat u 18 bent, probeert op eigen benen te staan, mbt huisvesting, voeding en inkomsten uw eigen broek op te houden en slaat uw vleugels uit en verlaat het nest. Dan kunt u samen met hem aan uw toekomst werken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100