overbezorgde ouders, hoe ga je ermee om?

Mijn ouders zijn altijd al overbezorgd geweest. Dat is best, want daar leer je mee leven. Alleen begint het op latere leeftijd steeds meer aan mij te knagen. Waarom ze soms zo pietlullig zijn. Zie hier de volgende situatie: zoals de meeste ervan op de hoogte zijn, er is zojuist een nieuw spel op de markt. Ik met plezier bestellen en wachten tot het spel er is. Mijn vader loopt binnen pakt het spel en zegt dat ik het pas mag spelen als ik geld op mijn rekening heb. Nou das logisch toch? Nee...wat blijkt: mijn moeder heeft mijn vorige salaris op mijn spaarrekening gezet waardoor ik nog 10 euro op mijn rekening had. Nu wilt ze geen geld overzetten tot ik mijn nieuwe salaris heb ontvangen. Ik weet niet wat te doen, aangezien discussie voeren hen tot irritatie leid. Ze willen me leren geen dingen te kopen als ik het geld er niet voor heb(niet de huid verkopen voordat de beer geschoten is). Dat is allemaal leuk en mooi, als ik 12 was ja. Ik ben 19 en weet dondersgoed hoe ik met geld om moet gaan. Dit is hetzelfde als iemand een cake geven, en zeggen dat hij hem pas over een week mag opeten. Kan iemand mij uitleggen hoe ik door kan dringen tot mijn ouders? Bij voorbaat dank.

Weet jij het antwoord?

/2500

Dit is niet overbezorgd. Ze hebben nog niet door dat je meerderjarig bent en je eigen zaken kunt en moet behartigen. Ben je soms enig kind? Vraag: hoe komt het dat je moeder je salaris kan overmaken naar je spaarrekening? Die gegevens moeten bij jou liggen, en daar moet zij afblijven (in principe tenminste). Net zo goed is het onzin dat je vader je zegt of je een bepaald spel mag spelen of niet. Kom op, je bent oud genoeg om te stemmen, auto te rijden en te trouwen en je vader zal je zeggen of je je eigen spel mag doen? Ik zou eerst vriendelijk een en ander door proberen te spreken. Probeer desnoods een vriend / broer / oom of zo aan je kant te krijgen om je ruggesteun te geven. Krijg je het vriendelijk niet voor elkaar: dan moet het toch even hard tegen hard. Dan maar met ruzie. Ze moeten je echt leren loslaten. Ik weet niet of dat salaris van een fulltime baan is, maar ik denk dat het tijd wordt voor een eigen onderkomen. Probeer je ouders wel te blijven waarderen voor hun goede punten, en ik denk dat ze veel van je houden, maar je moet wel op eigen benen komen te staan. Succes!

Wat je ouders doen is je voorbereiden op de toekomst. Wat ze niet in de gaten hebben, is dat ze op deze beschermende manier, het jou in de toekomst alleen maar lastig maken. Dan zijn je ouders er niet meer, om je salaris op je rekening te storen enzv. Ga eens in gesprek met je ouders. Stel eens voor om een tijd lang helemaal voor jezelf te zorgen. Maak een kasboekje, houdt alles eens goed bij. Zo laat je zien dat je er klaar voor bent, en dat het tijd wordt dat ze je wat los gaan laten.

Wat je ouders doen is proberen geld voor je te bewaren voor als je uit huis gaat. Een nobel streven. Alleen moeten ze nu je 19 bent wel met jou overleggen hoeveel geld je zelf van je verdiende loon mag gebruiken per maand. Je bent volwassen en mag wel zelf bepalen hoe je met je geld omgaat. Je ouder mogen zich daar eigenlijk niet meer mee bemoeien.

Als direct antwoord op je vraag: een gesprek aangaan en zeggen, dat ze je los moeten laten. Daar zijn vele manieren voor en die adviezen zijn al door mijn voorgangers gegeven. Dat loslaten had al heel lang geleden gebeurd moeten zijn, zeker als ik lees dat je broer van 23 ook nog steeds niet beschikt over zijn eigen geld!!!! Ook al leidt een discussie tot irritatie bij hun, dat is dan heel jammer voor ze! Hoe moeilijk het waarschijnlijk voor je is: ga de confrontatie aan. Het is jouw leven. Heel veel succes.

het maakt niet uit hoe oud je bent, je ouders blijven je altijd een beetje als kind zien, blijven altijd bezorgd, accepteer dat maar. terwijl jij zelf dingen kunt, denken zij dat dat niet zo is. ook dat blijft altijd. althans dat is mijn ervaring. ik weet niet of je ouders dit doen omdat je schulden hebt? zoja, laat ze maar zien dat je met geld om kunt gaan. wat dacht je van zelf je geld beheren en geld sparen? zeg gewoon dat je volwassen bent, dat je zelf over je salaris wilt beschikken, en dat je ook per maand een x bedrag wilt sparen. en doe dat dan ook. daden zeggen vaak meer dan woorden.

ik dacht eerst ook, logisch, ouders zijn bezorgd, nu ik zelf kinderen heb begrijp ik dit helemaal! Dus jammer voor jou... Echter, gelukkig schrijf je erbij dat je 19 bent!!! Je mag op wereldreis als je wilt!!! (ook als je ouders dat niet goed vinden). Als je nog thuis woont is het wel redelijk dat je je aan de "normale" huisregels houdt, dat maakt het samenleven voor iedereen aangenamer. Maar dan hebben we het wel over dingen als, geen keiharde muziek aan om 3 uur in de nacht, niet de koelkast leegeten en niks zeggen. Iets bijdragen aan de kosten in huis ed. Voor de rest ben je eigen baas!! Als je "raar" met je geld wilt omgaan, is dat, hoe naar je ouders dat ook vinden je eigen zaak.Je moet ook je eigen financien kunnen beheren. Ik weet niet bij welke bank je zit maar ik heb ook een machtiging over de rekeningen van mijn kinderen maar die ga ik echt beeindigen op de dag dat ze 18 worden en als ik dat niet doe kunnen ze dan zelf mijn machtiging intrekken. Ik wens je veel sterkte, wat ik hier schrijf klinkt natuurlijk allemaal leuk maar ik begrijp ook dat het niet leuk is om zo tegen je ouders in te gaan, ze zijn hoe ze zijn en denken ook dat je voor jouw bestwil handelen

Het lijkt er wel op alsof ze nog steeds de baas over jou willen spelen.En als je nog thuis woont,is dat begrijpelijk.Op deze manier houden ze je klein en krijg je niet echt de kans om zelfstandig te worden.Hoe je hun dat duidelijk moet maken...?Op jezelf gaan wonen,als een gesprek niet helpt?

Gelukkig dat ouders meeleven en het kan ook verstikkend werken. Wat overbezorgde ouders niet doen is kijken vanuit welke behoefte zij die bezorgdheid hebben. Als dat voor je duidelijk zou zijn dan zou het makkelijker worden. Je kunt met alle respect voor jezelf en voor hen zeggen: Pappa en Mamma. Ik hoor jullie en heb respect voor jullie bezorgdheid. Ik merk bij mijzelf dat ik het er benauwd van krijg. Ik wil weten wat die bezorgdheid veroorzaakt. Willen jullie dit met mij delen. Kijk eens naar het principe van "Geweldloze communicatie" van Marshall Rosenberg. Zijn principe zou geweldig helpen. ik heb erg veel gehad aan het gelijknamige boek. maak er iets moois van voor jezelf en jouw ouders.

Je ouders zijn zó overbezorgd dat ze jou de kans niet geven om zelfstandig na te denken en onafhankelijker te worden. Ik zou dat gewoon tegen hun zeggen enzo op een rustige manier,dus niet brutaal ,maar gewoon. En je kan ook tegen hun zeggen van : * ja maar ik heb toch dat geld verdiend?dus mag ik wer toch mee doen wat ik wil?* en dan zo van: * ik pas heus wel op hoeveel ik kan uitgeven,want ik wil ook voor later sparen * of zoiets. Nou,misschien worden ze dan wel rustiger en gaan ze nadenken enzo.

we begrijpen allemaal je ouders,we zijn zelf ook ouder.en we zijn allemaal als de dood als onze kinderen al jong met schulden zitten.je hoort het duizenden keer,telefoonrekeningen,via internet dingen kopen enz enz,dat willen jouw ouders voorkomen.maar zo te lezen ben jij best wel een persoon die met geld om kan gaan.laat ze dat gewoon zien,desnoods op papier.lukt dat niet,tja dan zal je toch een confrontatie aan moeten gaan samen met je broer hoe vervelend dat ook is.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100