Waarom weigert mijn vader (77) zijn fouten in te zien?

Van de zeven kinderen komen er vier al jaren niet meer thuis. De overige drie, waaronder ikzelf wel, maar hebben wel een nare bijsmaak bij deze bezoeken, die niet zo erg vaak plaatsvinden. Bijna alle kinderen hebben therapie, een verslaving of andere problemen. En mijn vader blijft maar de kinderen zelf de schuld geven. Mijn moeder hult zich in stilzwijgen en blijft hem steunen. Hij is nu al zo 'oud', waarom weigert hij in te zien wat er is gebeurd?

Toegevoegd na 5 minuten:
Er is een geschiedenis van onderdrukking, slaan en seksueel misbruik.

Toegevoegd na 7 minuten:
Dat laatste heeft hij wel toegegeven, maar hij vindt het overdreven om hier zo 'overtrokken' op te reageren. Hij noemt het een zwarte bladzij.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als er sprake is van seksueel misbruik, hoef ik echt geen twee kanten van het verhaal te horen. Dat valt nl. nooit goed te praten. Dit is een heel moeilijke situatie omdat het niet niks is wat er is gebeurd. Toch denk ik dat jullie als broers en zussen ieder moeten proberen jezelf te genezen, ongeacht de houding van je vader, hoe moeilijk dat ook lijkt. Het is nu alsof jullie min of meer hebben besloten dat jullie pas beter kunnen worden of met een schone lei kunnen beginnen als vader zijn fouten heeft toegegeven. Maar als hij dat zou doen, wat dan? Zijn jullie problemen dan opgelost? Doordat jullie verwachtingen hierin volledig zijn gericht op je vader, is jullie emotionele wel en wee totaal afhankelijk van hém. Nog stééds! Wat enorm kan helpen is om - dan maar eenzijdig - de waarheid boven tafel te brengen. Schrijf je vader een brief waarin je hem ongezouten de waarheid vertelt, vertel hoe je zijn rol hebt ervaren en wat je van zijn rol vindt. Je kunt bijvoorbeeld schrijven dat hij in jouw aanzien allereerst vreselijk is gedaald door het seksueel misbruik en vervolgens nóg een paar treedjes door het feit dat hij de moed niet kan opbrengen om de relatie met jullie ook maar enigszins te proberen te herstellen. Benoem ook de evt. positieve gevoelens die je nog voor hem hebt. Je schrijft de brief nl. voor jezelf, dus het is belangrijk dat je er alles in opschrijft wat je graag gezegd wilt hebben om innerlijk wat rust te vinden. Doel is dus: jezelf genezen en niet: de relatie herstellen. Het hoeft niet erg te zijn om je vader ondanks alles te blijven bezoeken, je kunt hem schrijven dat je niet van plan bent om kwaad met kwaad te vergelden en dat je hem dus zal blijven bezoeken. Daarmee toon je veel kracht en dwing je waarschijnlijk respect af, ook al zal je vader dat misschien (in eerste instantie) niet laten merken omdat hij zich ook in zijn trots gekrenkt voelt. Tot slot: Bedenk goed dat vooral vaders uit zijn generatie hun falen vaak liever mee in het graf nemen dan toegeven. Deze vaders zijn vaak hard voor anderen maar ook voor zichzelf. Dat hij er niet over wil/kan praten, betekent waarschijnlijk dat hij de ernst van zijn fouten maar al te goed beseft. Heel veel succes en sterkte!

Ik kan niet oordelen over wat er is gebeurd bij jullie thuis. Waarschijnlijk vind je vader dat hij gelijk heeft en dat jullie gewoon niet snappen dat het zo is. Je moeder heeft het er waarschijnlijk erg moeilijk mee maar durft niets te zeggen. Een goede reden geven voor zulk gedraag is moeilijk als de achter gronden niet duidelijk zijn. Toegevoegd na 3 minuten: Mensen die misbruik maken op welke manier ook van hun macht zullen dit nooit toegeven.Als je moeder hier ook slachtoffer van geweest is is ze waarschijnlijk erg bang voor je vader. Misschien kunnen jullie haar helpen hem te verlaten en een rustige oude dag te hebben op een andere plek. Toegevoegd na 8 minuten: Ja hij heeft in zijn gedachten geen fouten gemaakt. Mocht hij toch enigszins de gedachte hebben dat dat wel het geval is dan zal hij dat nooit kunnen toegeven. Hij heeft het gedaan. Welk excuus moet je hiervoor geven. Je hebt je misdragen. En welke gevolgen heeft dat niet gehad.

Hier kan alleen antwoord op gegeven worden, als we het hele verhaal van beide kanten horen. Jij stelt, waarom geeft mijn vader zijn fouten niet toe/ Hoe weten wij of het wel zijn fouten waren. Dat is enkel jouw mening en waarschijnlijk niet de zijne. Hoewel het feit dat de kinderen in therapie zijn wel velzeggend is, moet het verhaal toch van beide kanten beluisterd worden.

Als je al zo lang je fouten hebt genegeerd, dan wordt het steeds moeilijker om daar open over te zijn. Immers, je fouten inzien betekent dat je een beerput moet openen, wat op zich al zwaar genoeg is, om nog maar te zwijgen over de gevoelens die daarbij vrij zullen komen. Je kunt het ook omdraaien. Je zou met alle kinderen kunnen praten en uitleggen dat vaders niet meer te veranderen is en dat jullie hem maar moeten vergeven. Vergeving is tegelijkertijd ook genezing. Zowel jullie als jullie vader zullen veel opluchting ervaren als jullie het weer goedmaken. Hij weet heus wel dat hij fout was, maar heeft kennelijk nooit geleerd om het weer goed te maken. Dat moeten jullie maar doen, ook omwille van jullie moeder. Straks is hij er niet meer en heb je misschien spijt.

Misschien is het voor hem 'makkelijker' om zo door te gaan dan om het gesprek met jullie aan te gaan. Richt je niet op erkenning door je vader van wat er gebeurd is, maar op je eigen leven. Laat hem maar de schuld aan anderen geven, en laat dat van je af glijden. Dat is makkelijk gezegd en ik weet dat dat niet zal meevallen, maar uiteindelijk kost het minder energie dan blijven hopen en proberen in gesprek te komen. Sterkte!

Iedereen heeft een eigen model van de wereld. Dit model is gevoed door ervaringen en opvoeding e.d. In het model van de wereld van jouw vader vindt hij waarschijnlijk oprecht dat hem niets te verwijten is. Jouw model van de wereld zegt iets anders maar je kan nooit raden wat hij echt vindt als hij het niet zegt. Dat kunnen wij hier op GV dus ook niet voor je invullen. We kunnen alleen uitleggen waarom mensen andere beelden hebben bij dezelfde gebeurtenis.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100