Hoe weet je of een peuter bewust liegt of het verschil in waarheid niet ziet?

Mijn zoon van 3 jaar beschuldigd echt mensen van slaan en beweerd dit dan ook echt met een staal gezicht. Ik ben er bij dus weet zeker dat het niet echt gebeurd.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Voor een kind van drie jaar zijn werkelijkheid en fantasie niet altijd goed te scheiden. In de fantasie van je zoontje kan iemand hem best geslagen hebben zonder dat dit daadwerkelijk is gebeurd. Dit uit zich bij het ene kind sterker dan bij het andere kind. Het kind doet dit niet om bewust te liegen of een ander kwaad te berokkenen. Het intern geweten heeft zich op die leeftijd namelijk nog niet ontwikkeld. Dit kan tot ongeveer het zevende levensjaar van het kind duren. Wel kun je je zoontje helpen met fantasie en werkelijkheid te scheiden door met hem te bespreken wat er werkelijk gebeurd is. Je kunt dit het beste doen zonder hem voor leugenaar uit te maken, want hij 'liegt' niet bewust. Probeer de situatie zo objectief mogelijk te beschrijven door te zeggen dat hij zich vergist, want jij was er ook bij en hebt niet gezien dat er geslagen is.

Bronnen:
pedagogische werkervaring met jonge kinderen

Hij ziet het verschil tussen fantasie en werkelijkheid nog niet, voor hem is het allemaal echt waar

Kinderen van die leeftijd hebben soms al in de gaten dat je kunt 'liegen'. Zelf beseffen ze niet dat het om een leugen gaat. Vaak vinden ze het lastig om werkelijkheid en fixie uit elkaar te houden. Op zo'n moment is het verstandig om hem het hele verhaal te laten vertellen. Vraag waarom hij dat zegt en vraag door! Leg vervolgens uit dat het niet correct is om te liegen. Probeer ook vast te stellen waarom hij zulke verhalen verzint. Sommige kinderen hebben een denkbeeldig vriendje en die 'zien' ze dan allerlei dingen doen.

Een kind van die leeftijd verkeert nog in een fase waarin fantasie en werkelijkheid door elkaar kunnen lopen. Een hele oude opvoedtruc": je zegt: ik zie een kruisje op je voorhoofd, die mevrouw of meneer heeft niet geslagen. Omdat een kind in die fase ook nog het magisch denken kent (dwz het onverklaarbare kan aannemen) en jij zijn moeder bent, zal hij dan uit zijn fantasie terugkeren. Zeg dit niet keihard beschuldigend, maar meer grappenderwijs. Je helpt het kind meer de realiteit in. Mijn moeder deed het zo. Ik herinner me dat zeker bij mijn broers gezien te hebben. Ik deed het ook, en het helpt goed.

Bronnen:
Ervaring

Kinderen van 3, begin 4 jaar beginnen ook met het ontwikkelen van het geweten. Daardoor weten ze ook nog niet altijd wat echt/fantasie is en wat fout is of niet. (bijv. liegen), en ze vinden dus ook niet dat ze iets fout doen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100