Zoontje van 6, meer ingetogen, wat kan dit zijn?

Mijn zoontje is al dagen wat meer ingetogen. Ik had het er tussen de middag met mijn man over, dat ik wat zie aan hem.. En zonet op school, kwam de juf naar mij toe of er wat is met mijn zoontje. Hij is altijd wel rustig, en gevoelig, kan wel gek doen, maar grote groepen vind hij lastig.

Er is iets, maar kan de vinger er niet opleggen.. Gisteren kwam hij huilend uit bed, toen hij er net in lag. Hij wist niet waarom hij moest huilen, maar het moest er echt ff uit.

Misschien toe aan vakantie? Juf dacht dat hij misschien uitgekleuterd is, dus de uitdaging mist. Ze gaat hem nu wat meer proberen uit te dagen, 2 andere jongens uit de klas hebben dit ook, en die doen samen al opdrachtboekjes uit groep 3.

Ik voel mij zo machteloos, vind het zo erg als mijn kind zich niet goed voelt. Als ik nou eens wist wat er aan de hand was, dan kan ik er proberen te helpen..

Wie kent dit? Wat kan ik doen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Je hebt het er met je man en de juf over gehad.... en ook met hem? Want dat lees ik niet en lijkt mij het allereerste om te doen (misschien heb je dat wel al gedaan?). Jongens van 6 kunnen vaak heel goed vertellen wat er aan het handje is / waar ze mee zitten. Soms met een beetje hulp. Dat gevoel van machteloosheid is inderdaad heel naar en daar zal je vast nog wel vaker mee te maken krijgen vrees ik (eigen ervaring ;-) ). Dat krijg je er gratis bij. Probeer er met hem over te praten; vertel dat je aan hem merkt dat hij ergens mee zit, dat je hem wilt helpen als je dat kunt. Is er iets op school, op zijn sportclub, met zijn vriendjes, is hij bang etc. Sterkte; het komt er vast binnenkort uit.

praat met hem bv. bij naar bed gaan. Misschien heeft iets op school/straat/bij zwemles indruk gemaakt en waar hij mee bezig is in zijn hoofd. Als hij het nu niet kan zeggen wordt het later mogelijk duidelijk. Niet teveel pushen, wel actief luisteren. daarmee haal je eerder de essentie boven water. Bied hem in ieder geval de ruimte om zichzelf te zijn thuis, dat hij zich veilig voelt om zich te uiten. Hij 'komt dan wel'. Bepaalde onzekerheid/stress komt er soms veel later uit, waarvan je denkt: " a ja dat was er aan de hand". Neem het als ouder wel serieus, maar probeer je geen zorgen te maken. Laat hem merken dat je er voor hem bent!

Je bent superlief en zorgzaam! En dat weet hij, want hij komt bij jou uithuilen. Heb een beetje vertrouwen in de veerkracht van je zoon en dat hij weet dat je voor hem klaarstaat. Daarnaast moet je accepteren dat het leven dan een mens van het begin af niet alleen maar leuk kan zijn. Als jij het alleen maar leuk gaat maken, leert hij niet omgaan met zijn emoties en teleurstellingen.

Je hebt geprobeerd met hem te praten en je geeft hem troost. Misschien kan je hem ook helpen om een uitweg/uitlaatklep te vinden voor eventuele opgekropte emoties. Stimuleer hem om fysiek in beweging te komen. Ga samen wandelen, voetballen, zwemmen etc. Dit kan helpen om de moeilijke dingen even los te laten. Je neemt even afstand en zet alles op een rijtje. Zo werkt het bij mij. In hoeverre dit ook helpt bij een 6 jarige dat weet ik niet. Het is wel het proberen waard denk ik.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100