Wat kan ik doen als mijn ex-man zich niet aan het ouderschapsplan houdt?

Mijn ex en ik zijn 3 jaar gescheiden. Er is een omgangsregeling afgesproken voor 1 weekend in de 2 weken, en 1 woensdag in de 2 weken. Mijn ex heeft echter na de scheiding een baan gevonden in het buitenland waarvoor hij heen en weer reist, zij het niet volgens een regelmatig schema. Als hij in nl is is het voor hem "vakantie". In alle andere weken kijkt hij niet onze zoon om, want dan is hij te druk met werk.

Probleem is dat mijn ex in de tijd dat hij hier is ook uit wil gaan, daten, familie en vrienden bezoekt en wil bijkomen van de weken dat hij werkt. Hierdoor zijn de weken dat hij in nl is een drama. Hij brengt onze zoon terug als het hem zo uitkomt (onverwachte date bijvoorbeeld) en verwacht hem ook zonder afspraak op te kunnen halen als dat hem uitkomt. Dit is erg onrustig en gooit ons leven continue overhoop. Als ik een keer nee wil zeggen wordt er gedreigd met achterlaten bij vriendinnen, buren of vreemden, dus dan kan ik weinig anders dan meewerken.

De onzekerheid en onrust maakt onze zoon van 6 erg onzeker en verdrietig. Kan ik iets doen om mijn ex te "dwingen" om zich aan de omgansregeling te houden? Ik wil mijn kind niet bij hem weghouden (hij is een echte feest- en vakantiepapa, maar hey, het blijft papa), maar de basisregeling nakomen als hij hier is zou een heel stuk prettiger zijn. Hij weigert dit gewoon en blijft onaangekondigd voor de deur staan en onze zoon terugbrengen als het hem uitkomt (ook als ik eigenlijk moet werken of een andere afspraak heb).

Weet jij het antwoord?

/2500

U kunt in gezamenlijk overleg met de andere ouder een omgangsregeling afspreken. Ook de rechter kan op verzoek een omgangsregeling vaststellen. Wanneer de rechter zijn goedkeuring aan de omgangsregeling heeft gegeven, is de regeling rechtens afdwingbaar. Het is mogelijk om een kort geding aan te spannen en een dwangsom te eisen voor elke overtreding van de omgangsregeling. Natuurlijk garandeert dit niet de medewerking van de andere ouder maar het kan soms net de aansporing zijn die de weigerende ouder nodig heeft. U mag een door de rechter opgelegde dwangsom overigens niet verrekenen met eventuele alimentatie die u betaalt. Onder bijzondere omstandigheden kan de rechter toewijzen dat de alimentatie worden geschorst, maar het spreekt voor zich dat dit niet in het belang is van het kind. Wanneer een omgangsregeling niet wordt nagekomen kunt u daarbij de hulp van de politie of de deurwaarder inroepen. Over het algemeen zal de politie hierin zeer terughoudend optreden. De reden hiervan is dat inmenging van de politie normaal gesproken niet in het belang van het kind is. De politie heeft ook niet de taak geschillen tussen burgers op te lossen, daar is namelijk de burgerlijke rechter voor. Daarnaast is er simpelweg vaak de mankracht niet voor. Lijfsdwang (gijzeling) moet niet verward worden met gevangenisstraf. Lijfsdwang is de civielrechtelijke variant van gevangenisstraf. Indien juridische middelen als een dwangsom geen uitkomst bieden dan kan eventueel lijfsdwang worden verzocht. Het wordt echter maar weinig toegepast omdat ook dit middel niet in het belang van het kind wordt geacht. Toch kan de maatregel worden opgelegd indien er herhaaldelijk geen gehoor wordt gegeven aan rechterlijke uitspraken en de omgangsregeling gefrustreerd blijft worden. De wet biedt een ouder die een omgangsregeling wil nakomen maar daarbij geen medewerking krijgt van de verzorgende ouder maar weinig doeltreffende middelen. Indien de anderere ouder blijft weigeren, dan treffen de opgelegde maatregelen niet alleen de verzorgende ouder maar ook het kind. Wat is dan wijsheid? Probeert u het niet zo ver te laten komen; probeert u in alle redelijkheid met de andere ouder te praten eventueel met behulp van vrienden of familieleden. Probeert u, in het belang van uw kind, er in gezamenlijk overleg uit te komen. En als dat allemaal niet helpt, schakel dan een advocaat in die samen met u kan kijken welk middel wellicht toch in uw situatie een doorbraak kan forceren.

Bronnen:
www.jurofoon.nl/nieuws/weblog.asp?id=2827

Allereerst vind ik dat jullie het heel goed doen met z'n drieën. Je kind kan zijn vader zien, de vader wil het kind ook zien, en jij wilt ook het beste voor je kind. Een standaard regeling van 2 weekenden per maand gaat in deze situatie niet werken. Wel moeten er afspraken gemaakt worden, zodat jij en je zoon weten waar je aan toe bent. Als je ex kort in Nederland is, zeg één weekend, dan moet hij kiezen of hij dat weekend zijn kind wil zien en er mee optrekken, of dat hij vrienden en familie opzoekt en uitgaat. En dat van tevoren aan jullie doorgeven. Is hij langer in Nederland, zeg een week of langer, dan moet hij in overleg met jullie plannen wanneer hij het kind wil hebben, en die twee dagen voor het kind kiezen. De andere dagen heeft hij dan voor zichzelf.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100