Waarom voeden vrouwen hun eigen kinderen niet meer op?

Ik weet dat ik mij hier niet geliefd mee maak maar zou het niet veel beter zijn als vrouwen,zeker de eerste vier jaren van hun kind,de volledige dag thuis zouden blijven om voor het kind te zorgen?

Toegevoegd na 7 minuten:
Ik heb het altijd wel gedaan en zou die kostbare tijd voor geen geld hebbben willen missen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ook ik behoor tot de groep moeders die tot de kinderen allemaal ruim op de basisschool zaten zelf voor de kinderen gezorgd heeft. Ook ik heb dat met plezier gedaan en heb daar absoluut geen spijt van gehad. Toch vind ik niet dat je per definitie zelf je kinderen voltijds op moet voeden. Wel vind ik dat je voldoende tijd moet nemen om je kind op te voeden. Je hebt dit kind op de wereld gezet en hebt ook verantwoordelijkheden naar dat kind toe. Zelf je kind opvoeden wil namelijk niet per definitie zeggen dat je kind beter af is. Sommige ouders krijgen energie van hun werk en zijn dan in staat om in de resterende tijd wel op een positieve manier met hun kinderen bezig te zijn. Zouden ze dit niet op die manier doen, dan zouden ze hun kinderen onbewust de schuld geven dat zij hun werk moeten missen. Dat is ook geen goede situatie. Niet alle ouders zijn goede opvoeders. Zelfs als ze de hele dag thuis zijn, weten ze de kinderen weinig bij te brengen. Deze kinderen zijn vaak beter af als ze een deel van de tijd bij professionele opvoeders zijn. Maar ouders die wel van het opvoeden van hun kind genieten en dit willen doen, moeten dit zeker doen. Het is een ontzettend leuke tijd die je nooit meer kunt over doen. Uit onderzoek is gebleken dat kinderen die naar de kinderopvang gaan daar gemiddeld goed gedijen. Kinderen leerden zelfs eerder voor zichzelf op te komen dan kinderen die tot hun vierde thuis zijn. Slechts voor een enkel kind is de kinderopvang geen goede plek. Dit zijn kinderen die tot de groep "kwetsbare kinderen"behoren. Deze kinderen zijn beter af om in een stabiele thuissituatie op te groeien. Het is dus niet per definitie beter dat ieder kind tot zijn vierde jaar alleen door zijn ouder(s) wordt opgevoed. Wat wel zo is, is dat alle ouders goed naar het belang van het kind moeten kijken en als dat in sommige gevallen betekent dat zij op moeten houden met werken, dan telt het belang van het kind het zwaarst. Als ouders dus een goed evenwicht in kinderen opvoeden en werk vinden is daar geen bezwaar tegen. Wel moeten ze voldoende ruimte en tijd voor de kinderen maken, zodat ze zelf grip op de opvoeding van de kinderen hebben en houden. Ook moeten de kinderen achteraf niet over hun jeugd zeggen: "Ik heb alles gekregen wat ik wilde, behalve aandacht en tijd".

Bronnen:
http://www.nrc.nl/W2/Lab/Profiel/Kinderopv...
pedagogische werkervaring met jonge kinderen

Als dit werkelijk 'beter' zou zijn, waarom is het dan niet zo dat al die miljoenen kinderen die niet fulltime door hun moeder werden opgevoed 'slechter' zouden zijn geworden? Met andere woorden, het is volgens mij nog nooit aangetoond dat kinderen die de eerste vier jaar door hun moeder werden opgevoed (en dus een afstandelijke, onverschillige vader hadden) 'beter' werden opgevoed dan weeskinderen, kinderen zonder een moeder en kinderen die 50/50 door moeder en vader werden opgevoed. Wat wel en niet goede opvoeding zou zijn is overigens vaak nogal subjectief.

Ik denk dat je ondanks een baan, nog steeds zelf je kinderen op kan voeden, ondanks dat je er niet 24 uur p/d bent. Je leert kinderen op die manier namelijk ook zelfstandig, onafhankelijk, sociaal en niet eenkennig te zijn.

Dit is inderdaad op deze site waarschijnlijk geen vraag waar je je geliefd mee maakt. Wel stoer dat je hem durft te stellen, want een hoop mensen denken zo, ook al zeggen ze het niet hardop. Ik ben het gedeeltelijk met je eens, maar niet volledig. Ik denk namelijk dat een kind door de ouders opgevoed dient te worden, niet noodzakelijk de moeder. We moeten niet meer vervallen in het oude rollenpatroon, waarin moeder thuiszit bij de kinderen en de kinderen zich vervolgens in het het weekend afvragen wie toch die man is die iedere zondag het vlees snijdt. Verder is het zo dat je niet de hele dag bezig bent met opvoeden, gedurende de eerste vier jaar. Gedurende het eerste jaar ben je voornamelijk bezig met verzorgen. Ik denk ook niet dat een kind gelukkig wordt van een moeder die de hele dag thuis is, maar zich daar niet gelukkig mee voelt. Opvoeden is namelijk voordoen, niet voorzeggen. Een kind voelt feilloos de stemming van de ouders aan. Als moeder thuis zit, terwijl ze liever aan het werk is straalt ze dit ook uit. Ontevredenheid, ongeduld, ergernis......... Dat is niet goed voor een kind. Als een moeder goed in staat is om werk en kind te combineren, en zich daar ook echt gelukkig bij voelt zal dit ook uitstralen naar het kind, en zal het kind van zijn opvoeding leren dat werk en opvoeding heel goed samen kunnen gaan. Bovendien geloof ik ook dat een crèche een hele sociale omgeving kan zijn voor een kind, waar het leert dat het niet zelf de hele dag in het middelpunt van de belangstelling staat. Ik denk echter niet dat het goed is voor een kind om daar 5 dagen per week te zitten. Kortom, dit is en blijft een discussie waar altijd meningsverschillen over zullen blijven bestaan.

waarom per se vrouwen ??? er bestaan ook hele goede vaders hoor !!!!

Ik ken heel veel moeders, die zich voelen als jij. Voor de kinderen maakt het vaak geen klap uit, maar voor de moeders vaak wel. En dan is er toch niets op tegen als moeder om lekker 4 jaar thuis bij de kids te gaan zitten? Er is niets tegen de kinderopvang en BSO, maar het is ook niet per definitie beter. Het kan gewoon allebij.

Ha, die Taurus; Mijn vrouw is zo snel ze daar na de bevallingen weer toe in staat was haar vertrouwde 24 uur per week gaan werken. Onze kinderen gingen in die tijd naar het kinderdagverblijf waar zij ook werkte, maar bewust naar andere groepen. Ik heb door wisseldiensten gelukkig ook altijd veel tijd met ze kunnen doorbrengen en wij hebben alletwee sterk de overtuiging dat we die twee toch echt zelf hebben opgevoed. Ik denk dat mijn vrouw als thuiszittende moeder echt geen betere ouder zou zijn geweest, maar haar kansen om daarna weer vlot aan het werk te komen zouden zeker een heel stuk kleiner zijn geweest. Om het geld ging het ook absoluut niet, want door de kosten van de opvang werkte zij in die tijd eigenlijk voor 1 scheet & 3 knikkers.

Beter een gezellige"parttime" moeder, dan een ongelukkige "24 uurs" moeder. Niet ieder vrouw zal zich happy voelen met het fulltime moederschap. De kinderen zullen dit ook merken.!! Ik begrijp je vraag best maar deze stelling gaat niet voor iedereen op.!!

Wij mannen kunnen net zo goed thuis blijven. Hoezo altijd de vrouwen? En baby maak je meestal met zn tweeen;-) Ik ben een man en heb nog geen kinderen, maar als dat wel zo was zou ik me kunnen vorstellen thuis te blijven om ze optevoeden

JE HEBT VOLKOMEN GELIJK, KINDEREN ZIJN HET BESTE/DIERBAARSTE WAT JE IN JE LEVEN KUNT VOORTBRENGEN. ALLEREERST beschermt moedermelk een kind een half jaar tegen gevaarlijke ziektes, de eerste jaren hebben de kinderen de koestering van HUN EIGEN MOEDER NODIG. Kinderen weten dondersgoed wanneer ze met hun moeder van doen hebben , de geur, de geluiden, de stem zijn allemaal elementen die een kind ten diepste gerust stellen. Veer ontwikkelingstoornissen komen dan ook voort uit een verstoring van het prille ouder-kindcontact, dit begint op orthopedagogisch/psychologisch niveau al duidelijker te worden. EEN MOEDER DIE HAAR EIGEN KINDEREN LIEFDEVOL OPVOEDT BEWIJST DE MAATSCHAPPIJ EEN GROTE DIENST, dezer kinderen kunnen tot stabiele volwassenen uitgroeien en weten wat liefde is. Een goede vader poogt die ruimte voor zijn gezin te creeren en ziet daarvoor af van extra status en luxe. Dit is mijn persoonlijke mening. zo hebben wij als ouders en nu pleegouders ook gehandeld.

In een notendop concluderen de onderzoekers dat de jeugd weliswaar de gelukkigste ter wereld is, maar ondertussen hebben jongeren wel steeds meer problemen die opvoeders en Bureau Jeugdzorg niet meer onder controle krijgen. Het gaat om schooluitval, schulden, obesitas, alcoholmisbruik en publieke agressie, staat in het boek. Individualisme en hedonisme zijn de nieuwe koerswijzers. Onder de jeugd is sprake van een toenemende tweedeling, aldus Lampert en Spangenberg. 41 procent van de jeugd is niet zo zelfredzaam, pragmatisch ingesteld, ondernemend en onafhankelijk als de bijna even grote groep van 42 procent die dat juist wel is. De eerste groep heeft moeite met de complexiteit van de samenleving en vraagt eigenlijk om veel meer sturing. Het betreft voornamelijk de laagopgeleide groep jongeren die kwetsbaarder is. Hype De onderzoekers vinden dat ouders de regie weer in handen moeten nemen en scholen moeten stellen waar ze voor staan en wat ze verwachten van leerlingen en hun ouders.

Bronnen:
http://www.telegraaf.nl/vrouw/psyche_relat...

Ik werk zelf in de kinderopvang en zorg dagelijks voor de kinderen wiens moeder werkt de hele dag. 98% van de moeders zouden dolgraag thuis willen blijven om zelf voor hun kind te zorgen maar kunnen dit gewoonweg niet permiteren. Ze moeten werken om het geld. Ik ben het met je eens als je zegt: vaders of moeders kunnen er het best de eerste 4 jaar geheel voor het kind zijn. Een of twee ochtendjes peuterspeelzaal is natuurlijk nooit verkeerd, maar lekker thuis is toch het prettigst. Ik heb diverse kinderen van half 7 's morgens tot 7 uur 's avonds... 5 dagen per week. Deze kinderen ontbijten bij ons en krijgen 's avonds ook een warme maaltijd. Zodra ze thuis komen gaan ze slapen om 's morgens weer terug te komen. Heel raar... soms zijn die kinderen gekker met hun juf dan met hun eigen vader of moeder.

Het is een groot misverstand dat vrouwen kinderen 'horen' op te voeden terwijl de man buiten de deur de kost verdient. Die 'mythe va het moederschap' is voornamelijk na de oorlog gecreëerd, in een poging vrouwen weer uit de fabriek en achter het aanrecht te krijgen en flink aan de fok te gaan. Voor de industriële revolutie, want zo lang mag je wel terug voor je nog weer enigszins van een 'natuurlijke' situatie mag spreken , werden kinderen binnen het gezin opgevoed, en wel binnen het volledige gezin waar ook vader als ambachtsman of boer de kost verdiende. Rijke vrouwen voedden hun kinderen al helemaal niet zelf op ; daar hadden ze hun personeel voor. Mensen die de pseudo-evolutionaire verklaring gebruiken dat mannen al hun tijd besteedden aan de jacht en vrouwen thuis bleven met de kinderen, vergeten gemakshalve dat jagen geen fulltime-baan is, maar dat het verzamelen van voedsel zoals vrouwen dat deden, dat wel was. Kinderen werden dus ook toen al gewoon als onderdeel van het grote geheel door de groep opgevoed. De moeder was voornamelijk de eerste jaren de voedster, al had ze ook daarin vaak wel 'backup' van medemoeders, zusters en oma's. Naast dat volledige gezien was het doorheen de geschiedenis tot een flink end in de jaren 70 vooral ook de hele gemeenschap die een onderdeel uitmaakte van de opvoeding. 'It takes a village to raise a child' zogezegd. Een moeder die de hele dag aan huis gekluisterd is met een of twee kinderen, zonder veel steun of opvang van buitenaf, is zo ongeveer de meest ónnatuurlijk situatie die je maar bedenken kunt, maar ergens heeft zich de idee gevestigd dat dit het hoogste ideaal is. Dat het niet werkt zie je om je heen, vooral in eenoudergezinnen : een onevenredig groot deel daarvan heeft 'hulp bij de opvoeding' nodig , die inmiddels geïnstitutionaliseerd is. Los daarvan heb ik wel de keuze gemaakt om thuisblijfmoeder te zijn, maar heb mijn kinderen wel altijd van hot naar her gesleept om onder andere kinderen (en andere moeders) te kunnen zijn. Ik verkeerde in de gelukkige positie om die keuze te kunnen maken, maar makkelijk is ook dat niet altijd. Het belangrijkste vind ik dat vrouwen de keuze kunnen maken die voor hen en hun kinderen het meest geschikt is, zonder vooroordelen of veroordelingen van buiten af.

Graag zou ik thuis willen blijven voor mijn zoon. Helaas, dit is niet mogelijk. IK moet blijven werken om alles te blijven betalen. Mijn zoon gaat afgewisseld naar het kinderdagverblijf en mijn ouders helpen een handje mee. Het gaat gewoon niet anders.

Ik geloof dat je als ouder ( moeder en/of vader) de verantwoordelijkheid hebt om je kind(eren) gezien de omstandigheden de best mogelijke opvoeding te geven als mogelijk. De wijze waarop je dit doet is dat je gericht bent op het welzijn van het kind en heel belangrijk is dat je vrede hebt met die wijze. Er zijn heel veel mensen die de overtuiging hebben dat als ze niet werken, ze dan minder meetellen, minder voorstellen, niet zinvol bezig zijn, zichzelf kwijtraken, etc. Deze mensen kunnen m.i. beter niet volledig thuisblijven. De kinderen zullen (onbewust)aanvoelen dat mamma of pappa liever ergens anders is(werk) dan 24 uur met hun. Kinderen voelen aan of hun aanwezigheid gewenst is of niet. De basis van een kind voor de rest van het leven wordt gelegd in de eerste twee jaren. De mate van liefde,warmte, rust, regelmaat, geborgenheid, lichamelijke verzorging, gerichte aandacht, etc. bepalen de stevigheid van deze basis. Als een ouder liever ergens anders is dan thuis zal dit invloed hebben op deze basis. Een kind zal dan beter af zijn bij een gastouder/kinderopvang waar hij/zij wel volledig gewenst is Jouw kinderen hebben het getroffen met jou als moeder die bewust gekozen heeft om hun deze basis thuis te geven.

Godzijdank had ik de keus om thuis te kunnen blijven want ik had het niet willen missen, die eerste vier jaren, maar ik snap dat het niet voor iedereen hetzelfde is. Sommige vrouwen gaan liever parttime werken, sommige moeten werken omdat dat financieel noodzakelijk is. Mijn dochter moet werken omdat het financieel nodig is en die was echt liever een paar daagjes meer thuis . Een kind is niet zomaar iets, en ik denk dat het vooral goed gedijd bij een ouder die zich prettig en gelukkig voelt, maakt verder niet uit wat er dan gedaan wordt, maar het heeft altijd zijn weerslag op het kind.

Er bestaat een spirituele band tussen moeder en kind. Dit zagen we ook in de eerste wereldoorlog toen de jonge soldaten stierven met de naam van hun moeder op hun lippen. En moeders op duizenden kilometers afstand hun kind zagen sterven. Eigenlijk is hier je vraag al voor een groot deel beantwoord. Moeders moeten er gewoon zijn voor hun kinderen, zeker in de eerste levensjaren. Die magie tussen moeder en kind mag alle ruimte hebben, en is gewoon noodzakelijk voor een gezonde ontwikkeling voor het kind. Waarom moeten kinderen al zo vroeg gehard worden in deze maatschappij. Waarom mogen ze niet onbekommerd opgroeien in hun eigen veilige omgeving, in de nabijheid van hun eigen moeder. Bovendien maak je als moeder ook bewust alles mee, van de eerste stapjes tot het eerste woordje.

ja ik snap de stelling, en het is van belang ja, MAAR waarom alleen de vrouwen?? de mannen moeten ook maar eens meer tijd besteden aan die eerste vier jaar, wordt onderschat de baan van moeder. en de vader moet ook deelnemen aan opvoeding, opvoeding is niet alleen maar geld verdienen. vaders moeten ook een band opbouwen en moeders moeten eens in de week een paar uur wegkunnen om het vol te houden, want het is belachelijk dat er van hen verwacht wordt hun identiteit op te geven!~ Je moet juist aan kinderen latenb zien dat je ook voor jezelf zorgt naast verplichtingen. De vaders moeten dit laten zien en de moeders ook. Niks alleen maar vrouwen. Wat betreft creche, voor enig kind is dit een goed oplossing soms zelfs, alleen vind ik t wel fout als kinderen EN voorschoolse opvang EN overblijven EN naschoolse opvang krijgen DAT is fout! Ikzelf ben thuis voor mijn kind maar ze blijft WEL over dat is omdat je anders steeds heen en weer fietst kind moet zich haasten en snel lunchen en snel terug, dit gaat goed en op deze manier kan je het huishouden doen tot rust komen en daarna tijd hebben voor je kind.

Het opvoeden van kinderen is een ontzettend belangrijke taak en die moet serieus genomen worden. Helaas zie ik in mijn omgeving dat dit niet altijd gebeurt. Hierbij zie ik geen enkel verschil tussen thuisblijfmoeders en werkende moeders. De kwaliteit van de opvoeding heeft niets te maken heeft met of je wel of niet thuis bent. Dat verzin ik niet zelf dat is gewoon wetenschappelijk bewezen. Lees dit onderzoek eens (link hieronder) over opvoeden en risicofactoren. Daarbij is het werken van ouders niet van invloed op de opvoeding. De top 4 van risicofactoren voor de kwaliteit van de opvoeding: 1. Negatieve beleving van de opvoeding (opvoederkenmerk); 2. Laag welbevinden van de opvoeder (opvoederkenmerk); 3. Slechte huwelijksrelatie (gezinskenmerk) 4. Geringe gezinscohesie (gezinskenmerk). De eerste twee factoren hebben de sterkste invloed, dat betekent dat als je als moeder zelfvertrouwen hebt en zorgt dat je je goed voelt, de kwaliteit van de opvoeding beter is. Voel je je continu schuldig omdat je moet gaan werken, dan kan dat dus wel van invloed zijn op je opvoeding. Niet het werken op zich, maar wel het schuldgevoel. Zelf heb ik altijd gewerkt en veel aandacht en tijd in de opvoeding van mijn kind gestopt. Consequent zijn, praten met je kind, en vooral heel en heel veel houden van mijn kind. Ik heb een vrolijk, gelukkig kind dat het goed doet op school en erg sociaal en zelfstandig is. Misschien heeft mijn opvoeding daar een steentje aan bijgedragen.

Bronnen:
http://www.pedagogiek-online.nl/publish/ar...

Sommige vrouwen (waaronder ik) hebben geen keuze! Ik moet wel werken, anders geen inkomsten om de kinderen van te onderhouden!

Ze laten zich bedriegen door anderen en daarom volgen ze hun eigen hart niet meer, helaas... Dank je dat je er altijd was voor ons... Je word vanaf nu elk moment beloond voor je wijze besluit... getekend, de kinderen van Taurus...

Wat een wonderlijke veronderstelling dat je je kind "opvoedt" als jij er voor kiest thuis te zijn die eerste jaren. Opvoeden zit niet in aanwezig zijn. Opvoeden zit in je actieve opstelling naar een kind toe. In bemoedigen, aansporen, dingen laten ontdekken. In warmte en liefde geven. Aandacht en zorg. En dat is gelukkig niet afhankelijk van er de hele dag voor dat kind zijn. Opvoeden is bovendien iets, dat je niet alleen doet. Dat je samen doet met de mensen om het kind heen. De mensen/kinderen die je daarbij toelaat voor dat kind. Dat soort contacten kunnen voor een kind net zoveel meebrengen in kind mogen zijn, als thuis zitten met zijn/haar moeder. Zijn zelfs belangrijk om zich verder te kunnen ontwikkelen. Soms brengen anderen hele goede dingen mee, voor je kind. Dingen die je zelf niet in huis hebt, bijvoorbeeld. En dan bedoel ik geen materiële dingen. Ik vind het een verkeerd uitgangspunt. Dat thuis zijn betekent dat je zelf opvoedt. En ouders die daar niet alleen voor kiezen, niet zouden opvoeden. Het gebeurt alleen op een andere manier.

Waarom zou de vader dat niet moeten doen? En ik denk dat je als gezin dan niet meer rondkomt, is dat wel het geval, geloof me 4 jaar lang 24/7 aan je kind gekluisterd zitten word je gek van, vooral bij baby's die constand huilen!

Omdat sommige vrouwen het gevoel hebben dat ze afgestompt raken. Ik zat beter in mijn vel als ik bleef werken , mijn wereldje alleen thuis werd kleiner en kleiner. Ik had het gevoel dat ik afstompte. En we hebben het goed opgelost met elkaar. Kinderen hoeven niets te kort te komen. En ik was en ben een moeder die naast het werken een vrolijke optimistische moeder bleef .Naast het werken ook veel tijd kon vrij maken .

Ik werk 3 dagen in de week, niet omdat ik mijn kind niet wil opvoeden maar omdat er anders te weinig geld is. Daarnaast is mijn man 1 dag minder gaan werken, zodat ook hij 1 dag thuis is voor de kleine de "papadag" zoals hij hetzelf noemt. Daarnaast blijven er dan 2 dagen over waarop we allebei werken en de kleine naar het kinderdagverblijf gaat. Gelukkig vindt hij het er erg leuk, hij lacht als ik hem er heen breng en ook als ik hem weer ophaal. Hij is (nog) enigst kind thuis en is gek op kijken naar hoe andere kinderen spelen, en hij popelt om mee te spelen (hij is 5 maanden) Ik zie dat hij het er leuk vind dat maakt het wat gemakkelijker, maar een kind 5 hele dagen naar de opvang nee dat zou ik niet gauw doen. 2 Vind ik echt de max.

Ik wil hiermee niemand veroordelen. Daarbij als het komt omdat je als alleenstaande moeder geen andere keus hebt, je ook niet anders kan. Jammer dat in de vraag niet is gespecificeerd om welke vrouwen het gaat, hi hi. Als het algemeen bedoeld is dan ben ik van mening dat: Omdat ze dan te weinig geld en/of tijd hebben, om te willen blijven doen wat ze deden voordat ze kind(eren) hadden. Ik ben blij dat mijn moeder altijd thuis was om mij op te voeden. Het had ook mijn vader mogen zijn, dus wat dat betreft ik bedoel hiermee in ieder geval niet je kinderen naar de kinderopvang brengen. Ik zie genoeg kinderen om me heen die kwetsbaar en ongepast gedrag vertonen omdat ze geen enkele structuur geboden krijgen. Tel daar maar bij op de warmte en liefde die ze moeten missen en er wordt wel heel makkelijk gezegd; hij/zij heeft ADHD .

ik heb een zoontje van bijna 6 maanden en ik kan me niet voorstellen dat ik hem smorgens in een creche moest achterlaten ik heb er bewust voor gekozen om thuis te blijven om voor ons kind te zorgen. nou hebben wij geen duur huis, dure spullen dure vakanties enzo nodig en we hoeven niet zo nodig heel veel te verdienen, mischien als mijn kind(deren) naar school gaan dat ik dan partime ofzo een beetje erbij zou werken

Oei! wat een negatieve berichten allemaal! Ik begrijp je wel, kinderen hebben hun moeder nodig. Ook hun vader, tuurlijk, maar ook de moeder. Ik denk dat het in deze tijd financieel bijna niet meer mogelijk is om thuis te blijven. Maar als dat in mijn geval wel zo is (heb nog geen kinderen) zal ik er zeker voor kiezen om volledig voor mijn kinderen te gaan. Je kiest meestal bewust voor kinderen en dus moet je daar ook voor opdraaien. Ik doel op de mensen die de kinderen 5 dagen in de week naar het kinderdagverblijf brengen van 9 tot 6. Als iemand een aantal dagen/dagdelen/ochtendjes of wat dan ook wil werken moet ie voor zichzelf weten. Maar je kind in wezen door iemand anders op laten voeden, vind ik ver gaan. Weet niet of je hierop doelt?

Indien je dat wel zou doen, dan zit je al gauw aan de bedelstaf. Dit omdat de overheid er van uit gaat dat vrouwen nu ook werken naast 't opvoeden zelf. Dus daar is 't beleid op gericht. Met niet-werkenden zal steeds minder rekening worden gehouden. De beleidsmakers denken veel te veel aan productiecapaciteit. Alsof dat zo heilig is... Ja, als je 6,78 miljard mensen op deze aarde wilt herbergen. Dan is een extreem hoge productiecapaciteit inderdaad nodig, als je wilt je dat de gemiddelde leeftijd die mensen halen niet achteruit gaat. Hoe de overheid in dezen handelt is weer 't gevolg van 't stemgedrag. Oftewel: de meeste mensen vinden ' je kinderen opvoeden' niet echt meer een baan. Dit wederom omdat men vind dat de gemiddelde mens nu zoveel kan produceren dat een nanny ook wel voldoende is. Ten dele misschien waar - maar 't is te ver doorgetrokken. Mede daarom zijn er zoveel asociale/onhandelbare kinderen. Enfin, uiteindelijk is alles 't gevolg van 't idee dat de aarde best zoveel mensen 'zonder problemen' moet kunnen herbergen. Een misverstand en overschatting van de mensheid.

Omdat wij ons moeten conformeren aan onze superieuren ("overheid). En we moeten onze kinderen ook weer (laten) leren te conformeren. Onze kinderen wordt geleerd op een bepaalde manier te "denken" en meningen te vormen. Misschien is het goed om te bestuderen wie er o.a. achter het opvoedsysteem zit... De Rockefellers en andere machtige personen. Het lijkt zo mooi en nobel streven, educatie voor iedereen. Maar het maakte hem en anderen nog machtiger. Dat was in het industriele tijdperk. Massaproductie! En naar dit systeem functioneert nog steeds ons educatiesysteem. Bekijk de scholen maar eens. Een gebouw met een muur/hek /prikkeldraad of spijlen eromheen. Een pavlov bel om iedereen te conditioneren. Massale massaproductie! Rockefeller zei eens "we hebben geen denkers nodig, maar werkers". Iedereen is VERPLICHT om zijn kind een aantal jaren naar school te sturen. En het is niet vreemd dat dit de jonge jaren zijn waarin het kind nog het makkelijkste geprogrammeerd kan worden. (t/m het zesde jaar neemt het bewustzijn van het kind bijna alles op). Daarna gaat het kind zaken filteren. En is het niet vreemd dat er een gevangenisstraf op staat indien de ouders het kind thuis houdt? We weten toch immers wat het beste voor het kind is en kunnen het kind heel goed opvoeden? Blijkbaar niet... Althans Dat vindt uw overheid. En u conformeert zich hiermee (omdat u dat ook geleerd is. Daarom weet u niet beter dan dat het zo gaat. WAKE UP!!!!!!!!!!!

Omdat vrouwen niet alleen kinderen hebben zou ik zeggen. Er is altijd een partner die een deel of soms in zijn geheel voor de opvoeding kan zorgen. We moeten eens af van die hypocriete gedachten dat het goed zou zijn voor een kind dat de moeder thuis hoort te zijn tijdens de eerste levensjaren van onze kinderen. Open je ogen en kijk om je heen; in Scandinavië is het heel gewoon dat beide ouders werken en de kinderen dagelijks naar de opvang worden gebracht. En geloof mij; ze worden er niet slechter van. Maar ook in landen als bijvoorbeeld Slovenie is het meer regel dan uitzondering dat beide ouders werken. In vele gevallen moet je tegenwoordig wel beide werken om het hoofd boven water te houden. Door de hoge prijzen van zowel huur als koop woningen is dit met het gemiddelde modale salaris van één persoon niet meer op te brengen. De part-time inkomsten kunnen net het verschil maken om te kunnen leven of om je kopzorgen te moeten maken omdat je aan het einde van je salaris altijd een stukje maand over houdt. Daarbij hebben ook vrouwen vaak een jarenlange studie achter de rug. Waarom zouden ze dit doen? Om thuis te gaan zitten? Let wel; de generatie die zich nu afvraagt waarom vrouwen hun eigen kinderen niet opvoeden en waarom hun eigen kinderen nu zoveel werken en "geen tijd meer lijken te hebben" voor hun kinderen; dat is dezelfde generatie die jaren geleden streden om emancipatie. De zogenaamde "rode vrouwen". En nu moet ineens weer alles anders? Get a life!!

Poe, wat kortzichtig allemaal van taurus. Dus als je nog wilt werken moet je nog geen kinderen nemen?? Sinds wanneer kunnen we niet 2 dingen tegelijkertijd? Ten eerste hebben we allemaal wasmachines, stofzuigers en vaatwassers (in NL meestal) dus er blijft zat tijd over om te gaan werken. Vroeger paste je echt niet alleen op de kinderen hoor, je maakte ook je huis schoon etc. De kinderen werden gewoon de straat op gegooid. Dan gooi ik ze liever bij een leuke kinderopvang met leeftijdsgenootjes. Als jij het leuk vind om 4 jaar lang dag in en dag uit met een peuter te zitten- die echt niet MEER normen en waarden erbij krijgt als jij met je neus op zijn lip zit... Het is fijner voor je kind EN je huwelijk/ relatie als je meer te vertellen hebt dan de gemiddelde woordenschat van een peuter.

Beetje ouderwetse instelling om te zeggen "waarom de vrouw...." Ik zit als vader nu fulltime thuis het kind op te voeden en dat bevalt me prima. Dus om antwoord te geven op de vraag, Omdat vaders dat ook prima kunnen. Daarom word ik ook een beetje simpel van die luier reclames waarin moeders luiers vervangen en die stomme bladen zoals mama en kinderen. allemaal zo gericht op de moeder. Laten ze eens met hun tijd meegaan.....

ach,,de mensen willen steeds meer en meer en meer he ,ze zijn niet meer tevreden dus lekker allebei werken en de kinderen maar naar de oppas ,lekker makkelijk toch? k heb nooit gewerkt omdat het niet hoefde ik ben met een klein beetje tevreden

Had ook graag thuis willen blijven maar er moet er een de kost verdienen. En aangezien Den Haag wil dat vrouwen werken heb je weinig keus.

Wat een onzin! Tuurlijk is het fijn als je het je financieel kan veroorloven én je tegen de stress kan die het met zich meebrengt. Een kind heeft er immers niets aan als moeders gestrest raakt of door de drukte zelfs manisch depressief worden. Dit wordt vaak onderschat, daarnaast is het voor de vrouw zelf een belemmering voor haar carrière. Een carrière is trouwens ook van vakkenvuller assistent supermarktmanager worden! Niet alleen het standaard New York type... Daarnaast worden kinderen in de huidige situatie al voornamelijk door vrouwen opgevoed. Denk aan crèche, peuterspeelzaal, kleuterschool en vaak dus ook de basisschool. Voor kinderen is een crèche juist goed, het helpt kinderen socialer te worden. Voor thuis blijvende moeders is dit natuurlijk onzin, voor werkende moeders is dit het enige argument om anderen te laten relativeren. Het allerbeste is beiden vier dagen in de week te gaan werken, en de andere dagen de kleine naar de crèche te laten gaan. Zo zorgt de vrouw dat ze zich niet in de positie brengt dat ze haar leven tijdelijk stopt en er vervolgens achterkomt dat ze niet meer daar zal staan waar ze ooit stond.

Nee, inderdaad hier maak je je niet geliefd mee! Ten eerste: waar blijft de vader in je vraag? Ik ben van mening dat vader en moeder beide een even groot aandeel in de opvoeding moeten hebben, dus met je stelling dat mama maar volledig moet thuisblijven, vlieg ik allereerst al hierdoor in de gordijnen! Ten tweede: Het hoeft niet zo te zijn, dat als je volledig thuis bent, en je kind dus ook, dat dit beter is voor je kind! Ik denk dat een andere omgeving juist heel erg goed kan zijn voor een jong kind, het bouwt eigen vriendschappen op, leert delen, voor zich opkomen, en ziet andere patronen van omgaan met elkaar. Ten slotte: Ik kan inmiddels over beide meepraten: ik heb gewerkt toen mijn kinderen klein waren, en ik ben ook een hele tijd thuis geweest. (na de geboorte van mijn derde kindje).Ik ben er achter gekomen, dat ik een prettiger moeder ben als ik ook af en toe meedraai in de "volwassen"wereld, en niet alleen met de kinderen om me heen zit. Dit zal voor iedereen anders werken, voor mij is werken mijn afwisseling en mijn uitje, voor anderen zal het noodzakelijk kwaad zijn. Hou toch op met deze stigmatiserende vragen, laar iedereen zijn ding doen. Veruit de meeste mensen zullen echt het beste willen doen voor hun kinderen, en als je daarbij wil werken, hoeft dit echt niet ten koste te gaan van het levensgeluk, jeugd, of ontwikkeling van de kwestbare kinderzieltjes Zo dat ben ik kwijt!!

Om het neutraler te maken denk ik dat ik het in zoverre met je eens ben dat het niet verkeerd is dat een kind meer tijd door zou moeten brengen met een van zijn opvoedende ouders, dit kan dus zowel de moeder als de vader zijn. Mocht moeder een goeie baan hebben en dus vader thuis blijven is dat ook prima. Waar ik echter denk dat jou vraag meer om draait is of het voor een kind niet beter is om uit school weg lekker thuis te kunnen komen voor een kopje thee met ma of pa of altijd en eeuwig dat gesleep met kinderen van en naar tussenschoolse en naschoolse opvangen. het 1e levensjaar van een kind is het hechtingsjaar en in deze tijd vind ik idd dat de baby de kans moet krijgen om een band met zijn/haar ouders op te bouwen. tevens is mijn mening dat het als ouders al niet altijd te doen is om op 1 lijn te zitten qua opvoeding en dat daar heel wat bij komt kijken als het bespreken van dingen. Wat willen we wel en wat willen we niet dat ons kind meekrijgt qua normen en waarden? Als je er dan ook nog een opvang bij hebt die een deel( vaak ook best wel groot deel) van de opvoeding doet, word het alleen maar moeilijker voor wat je wel en niet goed vind en waar wat wel of niet mag. Lijkt me ook voor het kind erg verwarrend. Echter in deze moeilijke tijden met crisus en financiele ellende kan ik het me best voorstellen dat er nu eenmaal gezinnen zijn waarbij bijde ouders wel moeten werken om het hoofd boven water te houden. En dan is de keuze wat beter is makkelijk gemaakt. beter je kind naar de opvang dan je gezin dakloos. Ik denk dus dat je op deze vraag niet 1 duidelijk antwoord kunt geven zonder naar de situatie van het gezin te kijken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100