Bezorgde Ouder, is mijn kind wel gelukkig?

En dan bedoel ik:

Een kind van 17 (enig kind)

De enige activiteit is 5 jaar actief alleen op de PC (spel Runscape) en MSN

Geen enkele andere interesses

Niet willen werken

Niets nodig hebben (geen meeloper qua merken etc)

Niet uitgaan/ geen interesse in de meiden (verlegen?)

Geen gespreksstof of überhaupt een gesprek mee te voeren.

Niet met ons mee willen naar stad of op visite ( wel mee naar de bios maar dan hoef je niks)

Als de PC verboden wordt schuift hij op naar het volgende beeldscherm (TV, X-Box, Playstation, gameboy)

Allerlei therapieën gevolgd en instanties afgelopen zonder echt resultaat, conclusies, 1e diagnose ADHD op zijn 6e, 2e ADHD/PDD-NOS op zijn 8e 3e Asperger op zijn 12e..

Is het geen nieuwetijdskind of regenboogkind? op zijn 8ste IQ getest redelijk hoog 120

Die eeuwige stempel voor hem? Ik maak me heel erg veel zorgen, zorgen voor straks als hij de maatschappij in moet, moet communiceren, keuzes moet maken, hij doet niets met zijn leven, is gelukkig zoals het nu is als er maar niets van hem verwacht wordt of aan hem gevraagd wordt.

Ik wil hem hier zo graag uithalen maar alles wat ik doe zonder resultaat, sta ik te dichtbij? De stiltes zijn killend ik weet zelfs niet meer waar ik het over moet hebben krijg alleen een ja of nee

Volgende week ga ik met hem na een Psycho Sociale Therapie, daar staat hij gelukkig wel voor open..

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Hoi Aristocat, Je bent niet de enige moeder die zich om dit probleem zorgen maakt hoor. Het neemt steeds meer toe onder jongeren. Het lijkt op een soort zelfverdoving, of een protest tegen die steeds veeleisender , hectischer en complexer wordende maatschappij. kinderen/jongeren moeten steeds meer kunnen.Er zijn ook volwassenen die naar hun werk moeten, maar het eigenlijk niet meer goed aan kunnen, maar die wel moeten, die kunnen ook op een gegeven moment hier erg ziek van worden.(ik heb het niet over een simpele baaldag dan). Jou zoon trekt zich terug, en wil het liefst niet (meer) meedoen aan de "gekte" om zich heen. In Japan zijn er een miljoen kinderen/jongeren die niet eens meer hun kamer uitkomen en dat voor een heel lange tijd. Hele intelligente jongemensen zijn het die de druk niet meer aankunnen, daarom lijkt het op een protest tegen het vele moeten voldoen aan alles, en dient tegelijkertijd als een zelfbescherming hiertegen. In Japan heet het hikikomori, en het komt ook al in andere landen veel vaker voor. Ook in Nederland. hoe is de begeleiding op school eigenlijk geweest? Zit hij nog wel op school? Dat zou mooi zijn, gezien zijn vermoed ik, toch wel mogelijkheden qau intelligentie die hij heeft. Ik heb ook zo'n zoon, maar in hulpverleningsland zien ze zelf vaak door de bomen het bos niet meer. alles lijkt wel door bureaucratie aan elkaar vast te zitten. tussen loketje a en loketje b zit vaak een hele lange tijd, of een miscommunicatie. en dat mag ook wel verandert worden, want dat is kostbare tijd die weer verloren gaat, en waar jou zoon goed opgevangen had kunnen worden. tenminste dat is mijn persoonlijke ervaring. Op jou vraag: is mijn zoon gelukkig? denk ik: hij is gelukkig met zichzelf, maar niet met de wereld waarin hij moet leven, en die nog niet aangepast is, op hem als bijzonder mens. Hou het contact met hem hoor, hoe weinig dat ook is. (het niet of weinig willen praten is ook onderdeel van Asperger), dat kun je niet afdwingen. probeer je hierbij aan aan te passen, dat heb ik ook moeten doen. en als er eentje vaak veel te veel praatte dan was ik dat wel, maar juist doordat hij zich terug ging trekken, ben ik pas goed leren Luisteren. Een kind is wijzer dan menig ouder denkt. maar ook wij als ouders zijn gebonden aan regels en wetten van hoe iets hoort en moet.dat geeft ook al druk.

De situatie die jij schetst is de situatie die ik in de toekomst zie voor onze oudste zoon. Hij is 13 en heeft Asperger, maar gelukkig is hij nog wel zo dat hij graag de deur uit gaat om mee te gaan naar anderen. Hij is echter ook een kind dat graag aan de beeldbuis (pc, spelcomputer, tv) gekluisterd zit. Het is verrekte moeilijk om een intresse voor zo'n kind te "bedenken" om hem wat meer naar buiten te laten gaan. Misschien is hij echter minder in een sociaal "isolement" dan jij denkt. Hij zit op msn, dus dat betekent in ieder geval dat hij vrienden heeft om mee te chatten. Dat hij niet dagelijks mensen over de vloer heeft is misschien niet prettig, maar je kan hem moeilijk dwingen. Misschien is het een goed idee om te proberen te achterhalen wie zijn msn-vrienden zijn (wellicht klasgenoten?) en die te vragen of ze hem eens meenemen naar de stad; al is het alleen maar om een frietje te halen ofzo. Geef hem kleedgeld zodat hij zelf actie moet ondernemen om aan nieuwe kleding te komen. Geef hem niet de mogelijkheid om continue in zijn kamer te kunnen blijven zitten; zorg ervoor dat hij de wereld in moet. Verlaag desnoods zijn zakgeld zodat hij een bijbaantje moet zoeken. Kortom: maak het hem niet te makkelijk. Zolang hij niet wordt uitgedaagd om meer te doen dan dat hij nu doet zal het leven voor hem makkelijk genoeg blijven en zal hij lekker blijven beeldscherm-hangen.

Misschien wel niet te veel naar een oorzaak willen zoeken. En gewoon een bepaald aantal regels instellen. Niet willen werken, dan ook geen portomonee trekken om ook maar voor iets wat hij wil te betalen. Je verteld dat hij niets nodig heeft, maar vaak betaal je als ouder meer (abbo's telefoon, internet, lekkernijen. Ik neem aan dat al die spelcomputers die je opnoemt niet uit de lucht zijn komen vallen. En ook die spellen zijn behoorlijk prijzig. Als er al een geprek komt, hou het dan luchtig. Probeer niet in een gespek hem te doorgronden. Pubers willen dat soort bemoeienissen niet. Sommige kinderen zijn nou eenmaal einzelgangers. Waarom moet er persee een oorzaak en een naam aan gegeven worden. Hij is pas 17, misschien gewoon een laatbloeier en komt er voor hem over een paar jaar pas interesse voor meiden. Dan gaan ze opeens veranderen. Het is logisch dat jij je als moeder zorgen maakt, maar niet iedereen zit hetzelfde in elkaar. En ik ga er vanuit dat hij nog gewoon een opleiding volgt. Toegevoegd na 16 minuten: Het antwoord hierboven gegeven in de veronderstelling dat je zoon zichzelf prettig voelt in zijn doen en laten.

Misschien vind hij de mensen wel niet zo veel aan, en heeft hij het idee toch geen aansluiting te vinden of iets dergelijks. Niet alle kids hebben behoefte aan drukte om hun heen, en misschien dat de onderwerpen die ter sprake komen, niet interessant gevonden worden door hem. Herken je wat in de onderstaande punten? •Hoog gevoelige personen nemen erg veel in zich op. Het zijn alle subtiele signalen die anderen niet zo snel oppikken. Hierdoor kan men eerder geprikkeld zijn en voelt de hooggevoelige persoon zich eerder ongemakkelijk. Vaak denkt de HSP dat iedereen dergelijke subtiele prikkels oppakt, wat achteraf zeker niet het geval bleek te zijn. •Er is vaak interesse in spiritualiteit. Een wens om verlicht te zijn van de stimulaties om vrijheid te verkrijgen is op te merken. Ze voelen zich vertrouwd met mystiek en het bovennatuurlijke. Spirituele, filosofische gesprekken voeren ze graag en kunnen zichzelf veelal niet vinden in de gemiddelde maatschappelijke gesprekken waar minder diepgang te vinden is. Ze kunnen echter ook doorschieten in hun bevlogenheid waardoor ze door het vele denken zweverig worden. •Een hoog sensitief persoon is gevoelig voor prikkels van de omgevingsfactoren. Blozen, trillen, een snelle hartslag, niet kunnen nadenken zijn voorbeelden van symptomen. Niet te verwarren met angst. •Indien een hooggevoelig persoon wordt bekeken, gemeten of wordt geëvalueerd dan functioneert hij niet voor 100%. •Een HSP is minder goed in feitenkennis al zijn ze meestal goed in talen en leren. •Ze herkennen een neiging tot afzondering, en kunnen zich bv graag terugtrekken in bed. •Of een atmosfeer vriendschappelijk of vijandig is wordt snel waargenomen. De wens naar een harmonieuze sfeer is groot. In een zakelijke, competitieve of vijandelijke omgeving functioneren ze aanmerkelijk minder goed. •HSP's kennen vaak een zwak zelfbeeld doordat ze afgewezen werden. •Hoog Sensitieve Kinderen (HSK) houden niet van ruige spelletjes en zonderen zich makkelijker af. Herkenbaar? JA? Misschien kun je eens lezen over hsp, hoog sensitieve personen. Er is een boek over het hoog sensentieve kind, baat het niet dan schaad het niet! essenzz-centre.nl

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100