Bezorgde Ouder, is mijn kind wel gelukkig?

En dan bedoel ik:

Een kind van 17 (enig kind)

De enige activiteit is 5 jaar actief alleen op de PC (spel Runscape) en MSN

Geen enkele andere interesses

Niet willen werken

Niets nodig hebben (geen meeloper qua merken etc)

Niet uitgaan/ geen interesse in de meiden (verlegen?)

Geen gespreksstof of überhaupt een gesprek mee te voeren.

Niet met ons mee willen naar stad of op visite ( wel mee naar de bios maar dan hoef je niks)

Als de PC verboden wordt schuift hij op naar het volgende beeldscherm (TV, X-Box, Playstation, gameboy)

Allerlei therapieën gevolgd en instanties afgelopen zonder echt resultaat, conclusies, 1e diagnose ADHD op zijn 6e, 2e ADHD/PDD-NOS op zijn 8e 3e Asperger op zijn 12e..

Is het geen nieuwetijdskind of regenboogkind? op zijn 8ste IQ getest redelijk hoog 120

Die eeuwige stempel voor hem? Ik maak me heel erg veel zorgen, zorgen voor straks als hij de maatschappij in moet, moet communiceren, keuzes moet maken, hij doet niets met zijn leven, is gelukkig zoals het nu is als er maar niets van hem verwacht wordt of aan hem gevraagd wordt.

Ik wil hem hier zo graag uithalen maar alles wat ik doe zonder resultaat, sta ik te dichtbij? De stiltes zijn killend ik weet zelfs niet meer waar ik het over moet hebben krijg alleen een ja of nee

Volgende week ga ik met hem na een Psycho Sociale Therapie, daar staat hij gelukkig wel voor open..

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Hoi Aristocat, Je bent niet de enige moeder die zich om dit probleem zorgen maakt hoor. Het neemt steeds meer toe onder jongeren. Het lijkt op een soort zelfverdoving, of een protest tegen die steeds veeleisender , hectischer en complexer wordende maatschappij. kinderen/jongeren moeten steeds meer kunnen.Er zijn ook volwassenen die naar hun werk moeten, maar het eigenlijk niet meer goed aan kunnen, maar die wel moeten, die kunnen ook op een gegeven moment hier erg ziek van worden.(ik heb het niet over een simpele baaldag dan). Jou zoon trekt zich terug, en wil het liefst niet (meer) meedoen aan de "gekte" om zich heen. In Japan zijn er een miljoen kinderen/jongeren die niet eens meer hun kamer uitkomen en dat voor een heel lange tijd. Hele intelligente jongemensen zijn het die de druk niet meer aankunnen, daarom lijkt het op een protest tegen het vele moeten voldoen aan alles, en dient tegelijkertijd als een zelfbescherming hiertegen. In Japan heet het hikikomori, en het komt ook al in andere landen veel vaker voor. Ook in Nederland. hoe is de begeleiding op school eigenlijk geweest? Zit hij nog wel op school? Dat zou mooi zijn, gezien zijn vermoed ik, toch wel mogelijkheden qau intelligentie die hij heeft. Ik heb ook zo'n zoon, maar in hulpverleningsland zien ze zelf vaak door de bomen het bos niet meer. alles lijkt wel door bureaucratie aan elkaar vast te zitten. tussen loketje a en loketje b zit vaak een hele lange tijd, of een miscommunicatie. en dat mag ook wel verandert worden, want dat is kostbare tijd die weer verloren gaat, en waar jou zoon goed opgevangen had kunnen worden. tenminste dat is mijn persoonlijke ervaring. Op jou vraag: is mijn zoon gelukkig? denk ik: hij is gelukkig met zichzelf, maar niet met de wereld waarin hij moet leven, en die nog niet aangepast is, op hem als bijzonder mens. Hou het contact met hem hoor, hoe weinig dat ook is. (het niet of weinig willen praten is ook onderdeel van Asperger), dat kun je niet afdwingen. probeer je hierbij aan aan te passen, dat heb ik ook moeten doen. en als er eentje vaak veel te veel praatte dan was ik dat wel, maar juist doordat hij zich terug ging trekken, ben ik pas goed leren Luisteren. Een kind is wijzer dan menig ouder denkt. maar ook wij als ouders zijn gebonden aan regels en wetten van hoe iets hoort en moet.dat geeft ook al druk.

Doe Psycho Sociale Therapie, dat kan heel goed werken... Je geeft het antwoord op al je vragen in de laatste regel, en doe er zelf aan mee... En als je nog een aanvulling wil, doe of leer familie-opstellingen, supergoed...

Zo te lezen is het goed dat je je zorgen maakt. De vraag is natuurlijk of hij straks, over 5, 6 jaar gelukkig wordt in de "boze buitenwereld". Daar wordt van alles van hem verwacht en zit hij niet meer veilig thuis bij zijn moeder (ouders). Het is goed van je dat je stappen onderneemt en het is heel fijn dat hij openstaat voor de Psycho Sociale Therapie. Ik hoop echt dat het helpt voor hem, en ook voor jou. Want alles wat een moeder wil, is haar kind gelukkig zien, toch? Heel veel sterkte ermee!

De situatie die jij schetst is de situatie die ik in de toekomst zie voor onze oudste zoon. Hij is 13 en heeft Asperger, maar gelukkig is hij nog wel zo dat hij graag de deur uit gaat om mee te gaan naar anderen. Hij is echter ook een kind dat graag aan de beeldbuis (pc, spelcomputer, tv) gekluisterd zit. Het is verrekte moeilijk om een intresse voor zo'n kind te "bedenken" om hem wat meer naar buiten te laten gaan. Misschien is hij echter minder in een sociaal "isolement" dan jij denkt. Hij zit op msn, dus dat betekent in ieder geval dat hij vrienden heeft om mee te chatten. Dat hij niet dagelijks mensen over de vloer heeft is misschien niet prettig, maar je kan hem moeilijk dwingen. Misschien is het een goed idee om te proberen te achterhalen wie zijn msn-vrienden zijn (wellicht klasgenoten?) en die te vragen of ze hem eens meenemen naar de stad; al is het alleen maar om een frietje te halen ofzo. Geef hem kleedgeld zodat hij zelf actie moet ondernemen om aan nieuwe kleding te komen. Geef hem niet de mogelijkheid om continue in zijn kamer te kunnen blijven zitten; zorg ervoor dat hij de wereld in moet. Verlaag desnoods zijn zakgeld zodat hij een bijbaantje moet zoeken. Kortom: maak het hem niet te makkelijk. Zolang hij niet wordt uitgedaagd om meer te doen dan dat hij nu doet zal het leven voor hem makkelijk genoeg blijven en zal hij lekker blijven beeldscherm-hangen.

Misschien wel niet te veel naar een oorzaak willen zoeken. En gewoon een bepaald aantal regels instellen. Niet willen werken, dan ook geen portomonee trekken om ook maar voor iets wat hij wil te betalen. Je verteld dat hij niets nodig heeft, maar vaak betaal je als ouder meer (abbo's telefoon, internet, lekkernijen. Ik neem aan dat al die spelcomputers die je opnoemt niet uit de lucht zijn komen vallen. En ook die spellen zijn behoorlijk prijzig. Als er al een geprek komt, hou het dan luchtig. Probeer niet in een gespek hem te doorgronden. Pubers willen dat soort bemoeienissen niet. Sommige kinderen zijn nou eenmaal einzelgangers. Waarom moet er persee een oorzaak en een naam aan gegeven worden. Hij is pas 17, misschien gewoon een laatbloeier en komt er voor hem over een paar jaar pas interesse voor meiden. Dan gaan ze opeens veranderen. Het is logisch dat jij je als moeder zorgen maakt, maar niet iedereen zit hetzelfde in elkaar. En ik ga er vanuit dat hij nog gewoon een opleiding volgt. Toegevoegd na 16 minuten: Het antwoord hierboven gegeven in de veronderstelling dat je zoon zichzelf prettig voelt in zijn doen en laten.

ik zat op die leeftijd ook het liefst altijd op mijn kamertje achter de pc, ik hield gewoon ook niet van uitgaan etc, meestal komt het wel goed als ze wat ouder worden hoor, ik ben inmiddels ook getrouwd heb een kind en ben heel gelukkig

Het is een hels dilemma. Je gunt jouw kind de kans om zijn eigen tempo te bepalen, maar het gaat jou te langzaam en je wilt hem laten aanpassen aan jouw tempo. Als jij een slimme moeder bent en je hebt geen flets idee wat er loos is, dan kun je weinig anders doen dan een professional inschakelen. Aan de andere kant vind ik dat GEEN goede zaak. Kinderen ontwikkelen zich op hun eigen manier en een kwaal is slechts een kwaal als de patient er last van heeft.

Heb er niet zoveel verstand van maar Runescape is best een sociaal spel op virtueel gebied dan. Dat spel is gewoon een wereld waar iedereen elkaar een beetje probeert te helpen om zelf ook beterder te worden. En misschien heeft ie zijn 'Ding' nog niet gevonden in de echte wereld. Ik vind het tegenwoordig knap lastig om uit te vogelen wat je precies wilt. En dan is zo'n virtuele wereld een mooi alternatief omdat je veel sneller een indentiteit creeert.

Misschien te overbezorgd. Ikzelf heb mij veertig jaar geleden een jaar gecocoond met boeken (spelconsoles bestonden niet en tv games helemaal niet) Ik ben er volledig uitgegroeid door te fietsen, te skien, te zwemmen , de natuur op te zoeken en daarna was ik sociaal extroverter dan de meeste van mijn leeftijd en nog trouwens....

Mijn broertje heeft ook asperger. Daarnaast is hij Nederlands kampioen in verschillende online spellen. Je kunt met hem heel goed praten over: - Spellen - Levels - Cheaters - enz Je kunt over bijna al het andere moeilijk met het praten. Dus, mijn manier om met hem in contact te komen is me in te leven in zijn wereld. Als hij geen behoefte heeft aan contact kun je niet van hem verwachten dat hij zich in jou wereld inleeft. Het zou goed kunnen dat je erachter komt dat hij dan, wie Runescape een groot sociaal netwerk heeft. Dat hij zijn leiderschapstalent ontwikkeld, dat hij details en hoofdzaken leert onderscheiden. Dit om aan te geven dat veel spellen spelen niet noodzakelijk slecht is en dat er veel van geleerd kan worden. Maar TE VEEL spelen is wel slecht. Een tijdsklok (bv. max tot 10 uur 's avonds spelen) op de computer (en alle spelcomputers/internet verbindingen) is een simpele oplossing om het gebruik te beperken. Daarnaast zul je hem (om hem voor te bereiden op zijn volwassen leven) moeten vragen om kostgeld. (www.nibud.nl) Vergeet daarbij vooral niet uit te leggen dat stroom ook geld kost en dat hij dus een baantje zal moeten nemen om te kunnen computeren. Dit zal hij absoluut niet leuk vinden, maar kan absoluut werken. En vergeet niet, ADHD, Asperger enz, zijn geen excuus om iets niet te proberen. Ook met ADHD, asperger enz kun je een bijbaan vinden en daardoor al iets meer met de rest van de samenleving te maken krijgen.

Neem kontakt op met de Voorzet, en vraag om persoonlijke begeleiding.

Bronnen:
http://www.voorzet.nl/

Misschien vind hij de mensen wel niet zo veel aan, en heeft hij het idee toch geen aansluiting te vinden of iets dergelijks. Niet alle kids hebben behoefte aan drukte om hun heen, en misschien dat de onderwerpen die ter sprake komen, niet interessant gevonden worden door hem. Herken je wat in de onderstaande punten? •Hoog gevoelige personen nemen erg veel in zich op. Het zijn alle subtiele signalen die anderen niet zo snel oppikken. Hierdoor kan men eerder geprikkeld zijn en voelt de hooggevoelige persoon zich eerder ongemakkelijk. Vaak denkt de HSP dat iedereen dergelijke subtiele prikkels oppakt, wat achteraf zeker niet het geval bleek te zijn. •Er is vaak interesse in spiritualiteit. Een wens om verlicht te zijn van de stimulaties om vrijheid te verkrijgen is op te merken. Ze voelen zich vertrouwd met mystiek en het bovennatuurlijke. Spirituele, filosofische gesprekken voeren ze graag en kunnen zichzelf veelal niet vinden in de gemiddelde maatschappelijke gesprekken waar minder diepgang te vinden is. Ze kunnen echter ook doorschieten in hun bevlogenheid waardoor ze door het vele denken zweverig worden. •Een hoog sensitief persoon is gevoelig voor prikkels van de omgevingsfactoren. Blozen, trillen, een snelle hartslag, niet kunnen nadenken zijn voorbeelden van symptomen. Niet te verwarren met angst. •Indien een hooggevoelig persoon wordt bekeken, gemeten of wordt geëvalueerd dan functioneert hij niet voor 100%. •Een HSP is minder goed in feitenkennis al zijn ze meestal goed in talen en leren. •Ze herkennen een neiging tot afzondering, en kunnen zich bv graag terugtrekken in bed. •Of een atmosfeer vriendschappelijk of vijandig is wordt snel waargenomen. De wens naar een harmonieuze sfeer is groot. In een zakelijke, competitieve of vijandelijke omgeving functioneren ze aanmerkelijk minder goed. •HSP's kennen vaak een zwak zelfbeeld doordat ze afgewezen werden. •Hoog Sensitieve Kinderen (HSK) houden niet van ruige spelletjes en zonderen zich makkelijker af. Herkenbaar? JA? Misschien kun je eens lezen over hsp, hoog sensitieve personen. Er is een boek over het hoog sensentieve kind, baat het niet dan schaad het niet! essenzz-centre.nl

Beste ouders. Hoogbegaafde kinderen lopen niet achter op sociaal emotioneel gebied. Problemen kunnen ontstaan als het kind door het onderwijs in zijn of haar ontwikkeling wordt geblokkeerd en gedwongen is dag in dag uit te moeten wachten met het eigen leerproces tot de rest van de leeftijdsgenoten ook zo ver zijn. Natuurlijk lopen kinderen die te lang in deze situatie verkeren het gevaar dat hun sociaal emotionele ontwikkeling in de knel komt. De oplossing is dan om het kind per direct onderwijs te geven dat inspeelt op de ontwikkeling van het kind. Als dat gebeurd zie je het kind met sprongen op alle gebied weer vooruit gaan. Sociale vaardigheids trainingen om het kind aan te passen aan het onderwijs, zijn schadelijk. Er is over het algemeen onderzoeksinformatie waaruit blijkt dat bijv. hoogbegaafde leerlingen bij het begin van de schoolloopbaan qua gedragsproblemen niet verschillen van andere leerlingen. En dat later wel problemen (zijn) ontstaan. Mocht het zo zijn dat je als ouder denkt dat sociale vaardigheidstraining toch nodig is voor je kind omdat de school b.v. al passend en uitdagend onderwijs biedt dan raden wij ouders aan deze training niet via school te regelen maar zelf een goede therapeut uit te zoeken en de training geheel buiten school om te doen.

Bronnen:
http://www.terechtbezorgdeouders.nl/pluskl...

Wat een zorg en verdriet. Is er geen lotgenoten contactgroep die je hierin verder kunnen helpen. Zelf heb ik totaal geen ervaring hierin en zou het niet eerlijk vinden om zomaar iets te roepen wat nergens op slaat. Met het aanstaande onderzoek hoop ik dat jullie een goed advies krijgen. Sterkte

Zo te lezen, vermaakt hij zich prima. Hij vermaakt zichzelf. Maakt u zich maar nergens druk om. Hij is gewoon stil uit zichzelf. Hij heeft nergens zin in, omdat hij misschien iets anders wil dan normaal. Je hoeft niet naar de Psycho Sociale Therapie. Dan gaan kinderen altijd denken: 'Vind mijn moeder mij raar?' En dan gaan ze huilen. (Uw portemonee ook...)

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100