Op welke manier waarschuwen jullie, jullie kinderen tegen de gevaren van drugs, wiet, alchol, ed?

Heb 3 puberzoons, op school krijgen ze al veel informatie over drugs, maar de groepsdruk kan zo groot zijn op die leeftijd. Ik praat er wel over met ze, geef voorbeelden van hoe fout het kan lopen,( helaas kennen we die)
Ben benieuwd hoe jullie hiermee omgaan

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Door ze goed te informeren. Wat is drugs, wat doet het met je? Verbieden helpt niet, hen tegenhouden ook niet. Als ze het zouden willen doen dan doen ze het toch wel. Laat ze weten dat jij niet zou willen dat ze het doen omdat je bang bent voor de gevolgen, maar dat ze, wanneer ze besluiten dit toch te gaan proberen, altijd zelf nadenken, zelf beslissen, en altijd bij jou kunnen komen om ergens over te praten. Mijn moeder zei altijd, meisje, je mag alles uitproberen, behalve zwanger worden, dat is een keuze die je maakt en zoiets probeer je niet uit. Dat heeft geholpen. Ik heb inderdaad dingen uitgeprobeerd op drugsgebied, maar daarbij gebruik ik mijn eigen verstand. Het is ook de tijd waarin men opgroeit. Het helpt als je je kinderen verteld over je eigen ervaringen, dan hoeven zij dat zelf niet meer uit te proberen. Maar goed, het blijft moeilijk als je eigen kind in de grote wereld zijn of haar eigen ervaringen gaat beleven en maken..

Hou de communicatie open en als ze willen gebruiken moet ik dat toestaan... Ik doe mee met ze, ik deed dat al... En dan blijft het kanaal open en de vinger aan de pols... Als mijn kind verslaafd moet raken, wat kan ik dan doen? Niets toch... Maar vinger aan de pols door in gesprek te blijven...

Door ze zo veel mogelijk te laten zien wat er terecht komt van mensen die met dergelijke middelen geen maat weten te houden ; dat ten eerste. En dat is dan weer een voordeel van in een grote stad wonen. Ten tweede is opvoeden in mijn optiek grotendeels voorleven ; niet wat je zegt, maar wat je doet blijft hangen. Dat voorkomt experimenteren niet, maar komt na de puberteit wel weer boven borrelen. Nu heb ik wel de mazzel dat ik meiden heb, en dat mijn puberdochter iemand is die uitgesproken haar eigen gangetje gaat (vanaf haar tiende al) en tot op heden nog niet heel erg bevattelijk voor groepsdruk is gebleken. 't is meer een leidertje dan een volgertje, ondanks haar geringe afmetingen, en ze zet mensen die haar niet bevallen zonder pardon aan de kant en laat het ook gewoon weten als iets haar niet bevalt. Praten en vooral ook de communicatielijnen altijd open houden, ook als ze heel duidelijk wel wat meer beginnen te willen.

Ha, die Nelly3; Vooral niet draconisch verbieden en dreigen, daarmee wordt het alleen maar spannender. Wij proberen ze zo duidelijk en eerlijk mogelijk voor te lichten en te waarschuwen. We maken ook vooral duidelijk dat we ze vertrouwen en dat lijkt goed te werken.

Nou, voor mij is het te laat. Gepraat als Brugman hoor in die tijd, achteraf allebei gesnuffeld hier en der. Had ik geen invloed op voor mijn gevoel. De gevolgen zijn best triest geweest, ik zit er nu nog mee. Je kan alleen maar hopen dat ze zich op een dag op iets anders gaan richten, en dat het dan niet te laat is. Wel blijven praten, contact houden, in de gaten houden etc..zo ga ik ermee om.

Houdt alle lijnen open, veroordeel niet maar blijf bereid om alles te bepraten. Inderdaad niet verbieden, helpt niet,maakt het alleen maar aantrekkelijker en spannender. Vertel wel over de nadelen, niet belerend maar informatief, hang niet de "heilige boon" uit alsof jezelf nooit iets gedaan zou hebben. Nodig altijd iedereen bij jouw thuis uit, laat ze niet op straat rondlopen. Toen mijn 4 kinderen deze spannende leeftijd hadden was het bij ons thuis altijd een grote gezellige logeerpartij, iedereen bleef mee eten en vaak ook slapen. Ik vond het zelf ook heel gezellig als iedereen er was, kan me voorstellen dat dat niet voor iedereen hetzelfde is. Voor ons werkte het prima en veel van deze jonge mensen zijn inmiddels uitgewaaierd maar komen nog steeds bij ons thuis. Er is best wel wat fout gegaan in de vriendengroep maar de meeste hebben het prima gedaan en sommige vertellen nog graag over de grote pannen eten en de heerlijke, heftige gesprekken over alle dingen die ze op dat moment bezighielden. Van mijn kids hebben er 2 zeker dingen als drugs onderzocht, de ene leeft nu zonder alcohol en zeker zonder drugs. De ander gebruikt heel afentoe iets zegt hij. De andere twee hebben nooit enige interesse gehad noch in drugs noch in alcohol. Mijn dochter zegt altijd: mam je hebt er zo open over gepraat, de lol was er gewoon helemaal af.

Praat erover op een open manier. Veroordeel ze niet en bedenk zelf dat je ook jong bent geweest. Als je het alleen maar verbied en afkeurt is het alleen maar interessanter. Het is goed dat je je bezorgdheid uit. Bovenal, vertrouw je kinderen.

Mijn moeder heeft het er best vaak met me over. ('k ben zelf 13) Maar ik weet de gevaren nu echt wel. Maar ze helpt me er wel iedere keer weer aan herrineren: Als ik naar de disco ga zegt ze; wel altijd je hand op je drankje houden en er goed op letten eh. En drink het maar zo snel mogelijk op. Want.... Als er een stukje in de krant over staat legt ze hem open op tavel. Dan lees ik het vanzelf wel ;) Maar het meeste heeft ze met me gepraat. Dus vertel gewoon aan je kinderen de gevaren. Laat ze het lezen en op school krijgen ze er vast ook wel veel over te horen! Succes er mee! Groetjes!!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100