Kan een rechter mijn dwingen om mijn kinderen op te halen?

Na bijna 5 jaar last van mijn ex en omgangsregeling heb ik geen zijn meer om mijn kinderen op te halen, ik weet het niet leuk voor de kinderen maar ze zijn nu oud genoeg om zelf naar mij toe te komen.Maar kan een rechter mijn dwingen om mijn kinderen op te halen?

Toegevoegd na 9 minuten:
woon 100km van hun vandaan

Weet jij het antwoord?

/2500

Ik kan me heel goed voorstellen dat je na 5 jaar problemen te hebben ervaren met je ex dat je daarvan baalt. Maar bedenk wel wáár je van baalt. Baal je van je ex of van je kinderen? Bij een scheiding worden kinderen vaak gebruikt als pressiemiddel. Dat kan héél pijnlijk zijn, voor jou maar zéker voor de kinderen. Die staan ertussen als een soort blauwhelm zonder mandaat. Je kunt van je ex balen zoveel je wilt, daarom is het waarschijnlijk ook je ex en zijn jullie net meer bij elkaar. Ex-en kunnen je het leven aardig zuur maken, weet er alles van. De kinderen hebben niet voor deze situatie gekozen maar dragen wel de lasten van een akelige scheiding. Jij bent en blijft één van de ouders. Misschien helpt het wanneer je de kinderen op een neutrale plaats of via een neutraal iemand kunt ophalen. (oom, tante) Bovendien is sinds 1995 de wet verandert, er is nu co-ouderschap in plaats van voogd/toeziend voogd. In de oude situatie had je als toeziend voogd helemaal geen barst in te brengen. denk nog eens goed na over de situatie en zeker over de vraag of je van je ex of je kinderen baalt. Ooit was je blij en gelukkig met de zwangerschap en geboorte van de kinderen. Ik wens je veel sterkte en wijsheid met deze situatie.

Zoals boven al gezegd : het is niet de schuld van de kinderen, en als jij weigert ze op te halen zullen zij daar last van krijgen. Kinderen zijn niet dom. zij hebben ook wel door dat mama en papa het niet leuk samen hebben. Een scheiding is voor een kind verschrikkelijk (scheiden is opzich een heel goed iets, want samen blijven is meestal erger) en op een gegeven moment zullen ze dat wel redelijk kunnen verwerken, maar ze vinden het niet leuk mama ze nu ook al niet meer komt ophalen. die spanning voelen ze. ze voelen meer afkeer naar hun vader toe, die voor hun hun vader is en blijft. Zij snappen niet waarom jullie elkaar niet meer mogen. het kan heel pijnlijk zijn als ze dit moeten meemaken. maar nee, een rechter kan je niet dwingen ze zelf op te halen. maar je kinderen moeten wel bij jou terecht komen (en op een verantwoordelijke manier). Misschien kunnen ze met de trein (weet niet hoe oud ze zijn) hij kan ze ook komen brengen. (dat jullie allebei gewoon de kinderen brengen naar elkaar) en dat je ze gewoon voor de deur afzet, ze een zoen geeft en wegrijdt. zo hoeven jullie elkaar niet te zien. Dat is beter dan bij elkaar ophalen. moeilijke situatie. maar laat (zoals eerder gezegd) de kinderen hier niet onder lijden! zoek het als volwassenen uit. en hoe moeilijk het voor jezelf ook is om gescheiden te zijn.. doe het voor je kids!

Kijk, zoals jij je kinderen behandelt, zo leren ze hun waarden en normen. Dus, als jij hen laat weten, dat anderen niet belangrijk zijn (= jij kijkt niet naar hen om), dan zullen zij later precies dit doen. Dus zij zullen later, als jij oud en wijs bent geworden en in een rustiger vaarwater bent gekomen, toch niet naar jou omkijken. "Ja, mam/pap, zo heb je ons dat zelf geleerd!" Wie de bal kaatst... En nee, een rechter houdt zich alleen bezig met de wet en met uitspraken. Zo verdient hij zijn geld. Hij kan een uitspraak doen met een omgangsregeling. Maar als jij er de brui aan geeft, is er gewoon geen omgang. Een rechter doet een uitspraak, maar handhaaft die niet. Dat is werk voor de handhaver, in dit geval de politie. Er zijn plekken, waar de politie je ophaalt en naar de kinderen brengt, teneinde het vonnis uit te voeren. Dat is een goede zaak. Maar bij mijn weten heeft de Nederlandse politie het hier te druk voor. Die mag zo zijn eigen prioriteiten stellen. En zo kan het dus komen, dat een uitspraak geen enkel gevolg heeft. Veel gespin en weinig wol.

nee natuurlijk niet jij bepaald toch zelf wel of je telkens Toegevoegd na 6 minuten: je kinderen wil zien of niet maar of de kinderen daar begrip voor hebben dat is punt 2 wat ik wel vreemd vind is waarom die kinderen aan de vader zijn toegewezen en niet naar de moeder,????

Of een rechter je kunt dwingen in deze weet ik niet, ik denk dat dit echt een kwestie is van zelf onderhandelen met je ex. Wij hebben het ook, ongeveer 100 km tussen ons en de woonplaats van de ex en kind (7 jaar). Wij halen die kleine altijd zelf op en brengen haar ook weer terug, wel heeft de ex in deze meegedacht een heeft een deel van de reiskosten in mindering gebracht op de alimentatie. Je zult het hier echt met je ex over moeten hebben. Goede verstandhouding met je ex zeker als het over kinderen gaat is het beste wat je kunt hebben en wat ik je dus kan aanraden. Je hebt ooit van elkaar gehouden, er zijn kinderen uit ontstaan, wat er ook gebeurd is, er moet een basis zijn waaruit je verder kunt om hierover te spreken. De kinderen zijn m.i. oud genoeg om te reizen zonder jou, maar als ze beschermd worden opgevoed of klein worden gehouden kan ik me het bezwaar voorstellen. Overleg of het misschien allebei tot de helft kan, of kom tot een compromis, de ene keer komen ze naar jou zelfstandig en de andere keer ga je ze halen. Succes ermee! (Had het bij de reacties gezet, sorry)

Neen, geen enkele rechter kan jou dwingen om jouw kinderen op te halen. Het is uiteraard wel beleefd en aan te raden dat je dit op een rustige manier aangeeft aan de kinderen én aan je ex. De afstand tussen jullie woonplaatsen speelt in deze kwestie geen rol. Zolang jij correct jouw alimentatie betaalt zal geen rechter jou uit zichzelf op de vingers tikken. Persoonlijk vind ik jouw beweegredenen begrijpelijk dus indien de moeder van jouw kinderen toch onverwacht een rechtzaak zou inspannen dan heb jij volgens mij niks te vrezen als je het spel zelf netjes speelt door vooraf aan te geven waarom jij deze regeling in feite niet meer aankan of niet meer aan wil kunnen. Het kan geen kwaad om jouw beslissing per email of aangetekend schrijven (met handtekening van onpartijdige getuige) over te maken aan zowel jouw kinderen, jouw ex, als aan de jeugdrechtbank of raadsman via dewelke jullie gescheiden zijn. Zo kan niemand jou ooit verwijten dat jij 'zomaar' in gebreke bent gebleven en zo hou je ook de deur open om onverwacht toch terug te komen op jouw stappen. In die zin zou ik je aanraden om een 'tijdelijke' opschorting voor te stellen omdat jij bijvoorbeeld een jaar de tijd wenst om met jezelf in het reine te komen rond deze kwestie. Geloof me, je bent niet de eerste die het aanvankelijk denkt aan te kunnen om de kinderen niet meer af te halen doch dat komt vaak door die uitputtingsslag tussen voormalige partners. Van zodra je jezelf enige rust gunt ga je terug aan kracht winnen waardoor de manipulaties van jouw ex mogelijks geen vat meer hebben op jou. Hou hier toch maar rekening mee. Indien je twijfelt of mijn antwoord klopt dan kan je nog altijd contact opnemen met de jeugdrechtbank en dan ben je zeker dat je exacte informatie uit de 1e hand hebt. Ik wens jou alvast toe dat vooral jouw kinderen deze beslissing kunnen begrijpen en aanvaarden want dat is volgens mij doorslaggevend voor jouw gemoedstoestand. Succes ermee en Fijn weekend nog! Toegevoegd na 6 minuten: Oeps ik ging ervan uit dat jij een man was dus dien je 'de moeder van jouw kinderen' uiteraard te vervangen door 'vader' hé ;-) Sterkte!

nauw sorry hoor maar lekkere vader ben jij zeg en als ze wat ouder zijn kunnen jullie ook afspreken dat jij ze op de helft oppikt maar sorry ik zien al dat mijn ex dit doet nee meneer sorry maar dit hoort niet Toegevoegd na 45 seconden: je doet het toch voor je kids niet voor je ex Toegevoegd na 2 minuten: ik dacht ook dat je en man was sorry en de kids zijn niet bij jouw oke dan raar

Met 'zin' heeft dit natuurlijk niet zo veel te maken ; kinderen doe je niet weg omdat ze je te lastig worden, ZELFS niet als ze 100 kilometer (wat is dat ? Uurtje rijden?) bij je vandaan wonen. Het enige belang dat hier telt is dat van de kinderen. En het is helemaal niet gezegd dat die het best gebaat zijn bij wekelijkse of om-de-weekse bezoeken van hun moeder,als dat gepaard gaat met veel stress en toestanden. Ik denk dat jullie het beste - uiteraard met de advocaten die jullie indertijd bij de scheiding terzijde hebben gestaan of iemand van Jeugdzorg ofzo - opnieuw om de tafel kunnen gaan zitten om te kijken of er iets anders te bedenken is voor de bezoekregeling. Minder vaak, of langer (vakanties en feestdagen bijvoorbeeld), of dat ze ook af en toe gebracht kunnen worden. Beide ouders zijn verantwoordelijk voor de kinderen, zowel voor het maken als voor hun geluk de rest van hun jeugd, dus persoonlijke bezwaren en problemen zul je in elk geval nog tot hun achttiende opzij moeten zetten. is fysiek contact echt problematisch of organisatorisch lastig, spreek dan in elk geval met ze af dat jullie op andere manieren contact houden (bellen, MSN-nen,skypen, schrijven, de mogelijkheden zijn tegenwoordig legio) . Als je kinderen een leeftijd hebben dat ze zelfstandig naar je toe kunnen komen, kunnen ze ook mee helpen denken aan een oplossing. Niemand kan je natuurlijk dwingen, en er staat ook geen boete op als je je niet aan de bezoekregeling houdt, maar je kunt er wel heel veel mee kapot maken. Het lijkt me verstandig je heel goed af te vragen of 'geen zin meer hebben om dat stuk te rijden' dat wel waard is.

Ik woon in Rotterdam en in mijn situatie is het zo dat mijn dochter van 13 niet thuis kan wonen door forse gedragsproblemen gerelateerd aan haar autisme. Nu gaat ze in Assen wonen en omdat ik niet financieel de ruimte heb om dagelijks heen en weer te rijden met de auto heb ik nu een weekend voordeel abonnement aangeschaft van de ns voor 40 euro per maand mag ik onbeperkt vrijdagavond tot zondagnacht heen en weer reizen. Mijn dochter heeft voor 15 euro meer op een eigen ov kaart hetzelfde abonnement dus zij kan ook heen en weer. Ik heb pas de de trein uitgevonden en vind het heel ontspannen reizen in de stilte coupee. Ik dacht misschien speelt geld een rol en is deze mogelijkheid ook iets voor jou.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100