Hoe help ik mijn dochter (groep 4) met het ontwikkelen van haar sociale contacten? Ze voelt zich vaak buitengesloten en heeft geen goede vriendjes.

Volgens haar eigen zeggen loopt ze op school altijd alleen. (Ik besef dat het háár beleving is dat ze alleen loopt.)

Ik stimuleer dat ze met andere kinderen speelt na schooltijd. Ze mag altijd wel iemand meenemen (als ze hier al om vraagt) en ze mag ook altijd bij iemand anders spelen. Of ze nu onzeker is, of dat andere kinderen niet met haar willen spelen, weet ik niet, maar ze speelt weinig met klasgenoten.

Er is een periode geweest dat ze wel graag bij anderen ging spelen, maar door een paar 'kwijtraak'-ervaringen vindt ze dit nu heel erg eng. Ook vindt ze het 'vreemde' van een ander gezin minder. Ik weet dat dit vooral met hechting en gevoel van veiligheid te maken heeft, dus ik probeer haar met kleine stapjes weer die zekerheid te geven. Zo ging ik laatst mee toen ze werd gevraagd om bij iemand te spelen. Na een kopje thee zei ik mijn dochter dat ik even boodschapjes ging doen. Ik liet haar de keuze of ze mee wilde gaan of dat ik haar na het boodschappen doen op zou halen. Ze bleef daar nog even en dat ging goed. Dit bouw ik dus langzaam weer op.

Ze neemt soms iemand mee naar huis om te spelen, maar dat zijn eigenlijk alleen maar erg drukke jongetjes. Ik vind het niet erg dat ze met jongens speelt, maar weet dat mijn dochter tutten met een vriendinnetje ook erg leuk vindt. Jongens willen meestal toch andere spelletjes spelen dan barbies en verkleden enzo... ;-)

(Zie ook andere vraag over zelfvertrouwen!)

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik kan jouw vraag over zelfvertrouwen niet vinden. Misschien kijk ik er overheen? Heb een griephoofd op het moment dus daar zou het aan kunnen liggen :) Mijn zoon van nu bijna 9 is ook niet een jongen die heel veel sociale contacten heeft. Ik ben zelf zo ook niet, ik heb liever een paar mensen om me heen met wie ik een goede band op kan bouwen dan een heleboel mensen. Dat wordt simpelweg te druk voor me. Mijn eigen keuze waar ik me goed bij voel! Daarbij heb ik ook momenten dat ik liever op mezelf ben. Als kind was ik ook al zo. Ik had best wel vriendjes en vriendinnetjes maar vond het ook heel fijn om mezelf te vermaken met een boek of knutselen. Mijn zoon heeft een paar vrienden, maar hij vindt het niet nodig om hier iedere dag mee op te trekken. Hij houdt er ook van om lekker rustig thuis te zijn. Goed, wat ik hiermee wil zeggen is dat het best kan zijn dat er helemaal geen probleem aan de grondslag hiervan ligt. Misschien is je dochter ook een persoon die graag op zichzelf is. Of een beetje een laatbloeier, dat kan ook. Hoe schat je trouwens haar intelligentie in? Kinderen met een hoge intelligentie zitten sociaal vaak wat 'anders' in elkaar en kunnen zich buitengesloten voelen omdat ze niet begrepen worden door kinderen met een gemiddelde intelligentie. De denkwijze is heel anders en dan is het moeilijk om op hetzelfde level met elkaar om te gaan. Dit is wel iets wat aandacht nodig heeft! Dit komt ook weer terug in het verhaal van mij en mijn zoon ;) Nou, een pasklaar antwoord kan ik uiteraard niet geven en wellicht is het bij jouw dochter anders, maar wie weet heb je hier wat aan. Wel in de gaten houden dat ze niet gepest wordt..

Ik zou er niet te veel druk op leggen. Ik weet ook niet hoe uw dochter er zelf op reageert? Is ze gauw in paniek, verdrietig, omdat ze vaak alleen is? Het is wel belangrijk dat u haar niet gaat overbeschermen. Ik vind het wel goed hoe u dat gedaan hebt met boodschapjes, en dat ze toen toch even alleen daar is gebleven. Ze zal moeten gaan leren dat het ook leuk kan zijn om na schooltijd eens met iemand te gaan spelen. En dat kan ze alleen leren door die ervaring op te doen. Ik denk dat het gewoon tijd nodig heeft. Misschien is het ook nog een mogelijkheid om te praten met de juf, om te vragen hoe uw dochter in de klas is, en of ze inderdaad vaak alleen zit, zich afsluit van anderen etc.

Jij doet het hartstikke goed, gewoon op deze voet doorgaan. Het is heel normaal dat dit gebeurt, en kind moet zich soms even résetten. Ga eens een gesprek aan met de juf, wellicht ziet zij het heel anders, en is ze in de klas wel volop aan het spelen met anderen. Mijn dochter was precies zo, niet verlegen maar wel wat onzeker, en na een jaar was dat helemaal weg. Je kunt haar zelfvertrouwen oppeppen door veel complimenten te geven, dat ze het goed doet.

Zo te zien speelt je kind nu wel met anderen maar eigenlijk meer drukke jongetjes? Ze spelen geen meisjesspelletjes dus eigenlijk? Misschien voelt zij zich bij meiden niet op haar gemak en bij jongens wel, dat is misschien eerst niet zo geweest maar ze wordt groter en ontwikkeld zich en vormt een eigen mening en misschien vind zij jongensspelletjes nu eenmaal leuker. Daar kan je als moeder weinig aan doen, je kan haar hooguit de vrijheid geven haar mening te vormen. Je zou eventueel in een onderonsje met haar kunnen vragen of het goed gaat op school en of ze probleempjes heeft met klasgenootjes of andere kinderen op school. Je merkt het dan vanzelf wel of het door pesten komt. Succes ermee

Ik zou het allemaal een beetje losmaken van de school, is er niet een buurmeisje of nichtje met wie ze eens kan afspreken. Vind ze een sport leuk, daar leert ze weer andere kinderen kennen. Begrijp dat je dochter zelf aangeeft dat ze het een probleem vind, maar is er daadwerkelijk een echt probleem. Je kan ook uitleggen dat niet alle mensen vrienden zijn, dat er verschil is tussen vrienden en kennissen. Dat niet iedereen je aardig kan vinden, net als ze zelf niet iedereen even leuk vind. Jouw dochter ziet een probleem en dat neem jij over als zijnde een probleem, in mijn ogen en blijkbaar bij de juffen ook, is er niet echt een probleem. Niet dat je het moet negeren, want voor jouw dochter bestaat het. Maar je kan er ook mee omgaan zonder het zelf een probleem te vinden.

Ik heb zelf ook last van dit probleem (Nu nog steeds). Terwijl ik dit lees moet ik echt aan mijzelf denken. Mijn leven is inderdaad ook niet zo leuk geweest. Omdat iedereen mij heeft gepest heb ik aan zelfmoord acties gedagt (gelukkig nooit uitgevoerd). Daarom wil ik dat dit niet bij uw kind ook gebeurd. Omdat ik las dat uw kind knutselen heel erg leuk vind heb ik even een paar dingetjes opgezocht wat ik zelf graag met oude fietsbanden doe (binnenbanden); http://www.hobbycreatief.be/Creatief%20met%20fietsbanden/indexfietsbanden.htm http://users.skynet.be/hofmeester/tuinartikels/tuinkader.htm http://www.knutselidee.nl/nieuws/fietsbandb67.htm http://www.knutselidee.nl/moeder/fietsbandenketting_.htm ’‘Je kunt ook hele leuke stuiter ballen maken, die stuiteren als de besten’‘ - (Zelf heb ik een heel leuk hoedje gemaakt met prinsjesdag van fietsbanden, erg leuk vind ik zelf.) - Als je geen fietsbanden in huis hebt kan je ook een keertje samen met uw kind iets van lego maken. Maar dat had u zeker al bedacht ;) Ik heb even een linkje opgezocht om te knutselen (onder aan de bladzijde staat ook hoe je zelf verkleedkleren kan maken. Daarna natuurlijk ‘VERKLEDEN’!!. 2 Tegelijk dus. ;) Linkje: http://lobke.infoteur.nl/specials/knutselideeen.html

Bronnen:
Google enzo ;)

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100