Wat zou er aan de hand kunnen zijn met mijn 2 nichtjes van 4?

De dames hebben besloten om niet meer te praten, maar te fluisteren. Op zich leuk, het duurt alleen al bijna 3 weken. Ze gaan fluisterend naar bed, en ze worden fluisterend wakker. Ze willen niet meer normaal praten. Vinden ze het gewoon leuk, of zit er toch iets diepers achter?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Tweelingen kunnen zo sterk gericht zijn op elkaar dat ze zich als het ware afsluiten voor hun omgeving,(fluisteren) wat tot sociale isolatie zou kunnen leiden. Het vermoeden bestaat dat in sommige gevallen tweelingen genoeg hebben aan elkaars gezelschap waardoor ze minder behoefte hebben aan interactie met anderen. Als tweelingen in mindere mate interactie met anderen aangaan, kan het ontstaan van autonome taal een gevolg zijn. Het ontstaan van autonome taal wordt namelijk verklaard door het feit dat tweelingen elkaars taaluitingen immiteren en een verkeerde uitspraak bij elkaar in stand houden indien verkeerd taalgebruik onvoldoende wordt gecorrigeerd. Daarom is het van belang om te reageren op de taaluitingen van de kinderen en incorrect taalgebruik zoveel mogelijk te corrigeren. In dit geval zouden ze moeten gestimuleerd worden om normaal te praten. Als dat niet lukt best specialistische hulp zoeken.

Bronnen:
http://twinspiratie.nl/component/option,co...

Het zou kunnen zijn dat ze een fobie hebben zoals : als je te hard praat gebeurt er iets erg

Het kan zijn dat ze last hebben van hun keel of stembanden (wel raar allebei tegelijk) waardoor ze niet willen praten. Of ze vinden het gewoon leuk en houden het uitzonderlijk lang vol.

drie weken vind ik erg lang voor een leuk kinder experimentje. Meestal duren dit soort dingen zeker niet meer dan een dag, of anders op een paar losse momenten maar niet de hele tijd. Fluisteren ze ook op school? dat lijkt me lastig! Ik zou toch eens uitzoeken wat hierachter zit, drie weken iets volhouden als je vier bent is echt een hele opgaaf, ze zullen een goede reden ervoor hebben denk ik.

ze hebben zichzelf en elkaar ontdekt. zitten beiden op hetzelfde niveau en snappen elkaar. een prima middel om je statement mee te maken (anderen hebben hier geen tot weinig invloed op) dus het kan ook nog ingezet worden als een soort van machtsmiddel. in principe kunnen ze het dus zonder anderen af omdat ze elkaar hebben, maar hier zit ook het euvel. sommige tweelingen zijn zo op elkaar gefocust dat de buitenwereld beangstigend kan worden. het beste is er om geen strijd van te maken (woorden eruit trekken, reacties uit te lokken) want dit leg je af als ze erg eigenwijs zijn (leeftijd, en het zijn dametjes :) met elk kindje apart tijd doorbrengen kan het ritueel doorbreken. ze moeten zich dan op andere focussen en op zichzelf leren te functioneren dmv communicatie en interactie met anderen dan elkaar. overigens hebben kinderen rond dezelfde leeftijd vaak een eigen taaltje waar anderen geen touw aanvast kunnen knopen en zich buitenstaanders kunnen voelen. op zich is hier niets mis mee, als de communicatie met anderen maar niet nadelig beïnvloed word. mijn kids hadden dit ook en die heb ik ieder een verschillend dagdeel naar het KDV gedaan zodat ze een beetje op eigen benen stonden en ik voor de kids apart de tijd had om 1 op 1 aandacht te besteden. mocht het echt een probleem gaan worden dan is het verstandig om professionele hulp in te schakelen omdat het kan neigen naar op elkaar focussen en dit word gezien als houvast en veiligheid zodat de kinderen afzonderlijk zich niet als persoontje kunnen ontwikkelen of hierin elkaar (onbewust) beperken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100