Ik heb n dochter van 4. Zij laat zich op haar kop zitten door vriendjes maar ook door haar broertje. Hoe kan ik haar meer weerbaar maken?

Ik wil haar geen slechte eigenschappen leren. Ik wil haar niet leren "terugvechten". Ik ben nl geen voorstaander van slaan en schoppen.

Haar broertje stuurt haar weleens naar haar kamer. En dat doet zij dan ook. Als hij haar slaat, doet zij niets terug. Ze gaat alleen maar huilen.

Ik pak mijn zoontje wel aan, maar die is niet onder de indruk. Er gelden huisregels: er mag niet geslagen, geduwd of gebeten worden. Doe je dat wel, dan ga je naar "the naughty chair" en daar moet je dan een aantal minuten zitten om vervolgens je excuses aan te bieden. Maar dat werkt goed voor mijn dochter, maar niet voor mijn zoon.

Mijn dochter slaat namelijk niet. Maar ze verdedigd haarzelf ook niet!

Maar ik wil haar ook niet gekwetst zien worden.
Zo weet ik dat klasgenootjes hun tong tegen haar uitsteken. Ze moet dat tegen de juffrouw zeggen, maar ik wil ook niet dat zij een klikspaan wordt... Ik vind het zo moeilijk.

Toegevoegd na 6 uur:
Ik was ook al van plan om haar op karate te doen. Ik denk dat zij daar nog iets te jong voor is. Daarnaast ben ik ook tamelijk onzeker over mijzelf. Wellicht dat ik haar daarmee "aansteek".

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Wat heel goed werkt (vaak) is het 4-stappenplan. Leer je kind de volgende 4 stappen aan (de volgende stap gaat in als de vorige niet werkt): 1: zeggen: hou op, ik vind dit niet leuk (of: ik wil niet dat je mijn bal afpakt, ik vind het niet leuk als je tegen me schreeuwt...). 2: Boos zeggen: Hou op! (Je moet je kind dit wel leren. Iets boos zeggen betekent dat je er ook boos bij kijkt en dat je het luid en duidelijk zegt) 3: Zeggen: Als je nou niet ophoudt, dan... (ga ik naar de juf, wil ik niet meer met je spelen, zeg ik het tegen mama) 4: wat is gezegd bij 3 uitvoeren. Op deze manier is het geen klikken als een kind naar de juf gaat. Ze heeft het dan eerst geprobeerd zelf op te lossen, dat is niet gelukt. Ze heeft aangekondigd dat ze naar de juf gaat als het klieren niet ophoudt, dan is het ook terecht (en noodzakelijk!) dat ze vervolgens ook inderdaad gaat. Het is wel handig om de juf ook in te lichten als je dit haar aanleert, zodat zij weet dat ze je dochter niet moet wegsturen om het zelf op te lossen. Dat heeft ze dan immers al geprobeerd. Op een school waar ik heb gewerkt werd dit door alle leerkrachten zo aan de kinderen aangeleerd en het werkte erg goed.

Geef haar een cursus zelfverdediging of iets in die trant. Dan kan ze zich in ieder geval verdedigen als haar broertje haar slaat, maar je krijgt er vooral meer zelfvertrouwen door. Daarnaast moet je je zoon misschien op een andere manier aanpakken? Als deze manier niet helpt. Daarbij werkt belonen(volgens mij) beter dan straffen. Wat de klasgenootjes betreft is het een lastiger verhaal. Bepreek in ieder geval met de docent het probleem, zodat die er ook op kan letten.

ze is onzeker en kan niet voor zichzelf opkomen omdat de basis en haar eigen vertrouwen voor haarzelf er niet voor is. door de situatie nemen zoals het is legt ze dingen bij haarzelf en je moet oppassen dat ze geen faalangst gaat krijgen hierdoor. je moet haar motiveren om voor zichzelf op te komen. dit kan om haar in te laten zien dat dit een positief effect heeft. vraag haar naar haar emotie, naar haar gevoel zodat ze erover leert te praten en het niet opkropt. doe hier wat mee, ondersteun het door je begrip. dit is erg belangrijk voor haar ook al is het jou al duidelijk. het moet van haar uit komen. geef je zoontje straf, en roep ze hierna bij elkaar. probeer (steeds weer) of je dochtertje naar je zoontje aan kan geven waarom ze dit niet leuk vind en hoe ze zich hierdoor voelt. lukt het niet vertaal het dan voor haar en benadruk het nogmaals om het aan je zoontje te vertellen. deze moet zijn excuus aanbieden aan zijn zusje. (nogmaals haar gevoel en de erkenning hiervoor onderstrepen, je zoontje ook laten inzien waarom dit niet kan) geef ook op school aan dat dit een probleem is zodat ze het makkelijker op kunnen pikken en je dochtertje kunnen motiveren om dit aan te geven. (als ze teruggetrokken is kunnen ze vragen waarom, ze heeft dit zetje nodig!) hoor je het achteraf speel het dan terug zodat de leerkracht ook afspraken kan maken hierbij. laat je dochtertje doen wat ze leuk vind en waar ze goed in is. dit is goed voor haar zelfbeeld en dit sterkt haar. prijs haar de hemel in als ze ergens trots op kan zijn en wat moeilijk is voor haar. motiveren motiveren en nog eens motiveren! hierdoor komt ze steviger in haar schoenen te staan. elke keer een stapje verder. laat haar een brood kopen bij de bakker, als jij een paar meter verderop staat. het is een veilige omgeving, mama staat dichtbij. maar ze moet de confrontatie met haar onzekerheid aan gaan op dat moment, net zoals ze het op school en thuis moet leren te doen. mijn dochtertje heeft dit ook gehad. ik ben er nog steeds intensief mee bezig hoor, maar het werpt zeker zijn vruchten af. succes!!!

Waarom mag ze niks terug doen? Ze kan zich toch niet laten slaan? Toen ik klein was en iemand sloeg me heb ik geleerd te zeggen 'als jij mij slaat sla ik jou terug' en dan deed ik mn handje in de lucht. Daarna is het nooit meer gebeurd, dan paste ze wel op. Nu nog, als iemand me slaat krijg diegene er toch echt een terug dat vind ik toch echt normaal?

Sorry voor je goede voornemens, maar leren terug slaan is de enige oplossing. Anders blijven ze over haar heen lopen. Misschien niet pedagogisch verantwoord, maar ik heb vroeger in een kleuterschool gewerkt en vaak gezien dat dat het enige was wat hielp. Degene die nooit wat terug deden of terug mochten doen van hun ouders waren altijd het slachtoffer. Toegevoegd na 3 uur: In de klas is er natuurlijk de juf, die geweld in de hand zal houden. Maar op de speelplaats zijn er veel meer kinderen met vaak weinig toezicht. Daar is het toch het beste dat een kind weerbaar is.

Voor thuis zou ik een cursus judo aanraden. Zorg ook dat je consequent en duidelijk bent, zoals je hierboven hebt beschreven. Op school zou je de juf kunnen vragen om de Beertjes-methode. Dit is een lesmethode die gebruikt kan worden om het zelfvertrouwen te stimuleren.

Bronnen:
Ervaring

Er zijn specifieke weerbaarheidscursussen voor kinderen, zoek op weerbaarheidstraining of weerbaarheidscursus of er iets in jullie buurt is voor kinderen van je dochters leeftijd (en anders vind je op de sites die je dan krijgt ook nog wel tips).

Als je zelf onzeker bent is de kans dat je haar een minder sterk voorbeeld geeft wel heel groot. Er zij hele goede cursussen voor zowel volwassenen als kinderen om weerbarder te worden. Informeer eens bij de plaatselijke GGD of het consultatiebureau, of als eer dat is "het centrum voor jeugd en gezin". Gun jezelf en je kind de steun van professionals hierin, dit red je denk ik niet met een internetadvies alleen.

Dit meisje houdt niet genoeg van zichzelf. Wat mij opvalt is dat jij als moeder de omgeving/externe factoren aanvalt.( wat begrijpelijk is).De omgeving mag niet slaan etc etc. allemaal extern. Aan het meisje vragen wat ze voelt en wat het voor haar betekend is volgens mij belangrijker, zodat ze weer het contact met zichzelf krijgt. Ze cijfert zichzelf weg voor anderen.. zo ijkt het. Indien je erkend wordt in je pijn en indien je je eigen pijn erkent, ga je vanzelf bepalen wat je ermee wilt doen/ grenzen stellen. Zoals bijv. Heeft broertje jouw geslagen? Schrok je daarvan? Deed het pijn? Ben je nu verdrietig? Hoe zou je eigenlijk willen dat het gegaan was? Zullen we dit eens ff met broertje bespreken? en zo kan je het broertje ook laten zien hoe jouw dochter zich voelt, jouw zoontje op zijn beurt hoe hij zich voelt en meestal komt het vanzelf tot een opplossing. ( het slaan van jouw zoontje kijkt mij hetzelfde als het dichtklappen van je dochter.. nog geen handvatten hebben om met emoties om te gaan )

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100