Hoe kun je aarden als huismoeder?

Ik vind het heel erg moeilijk om te wennen aan mijn nieuwe leven als huismoeder. Daarbij komt dat ik altijd een eigen salaris heb gehad, zelf heel hard voor gewerkt en dat geld voelde goed. Het voelt zo onwennig als ik nu het geld van mijn partner uitgeef, terwijl het gewoon gezins geld is en niet perse van mijn partner is! Ik ben zo gewend om onafhankelijk te zijn en mn eigen geld te verdienen, dat dit te onnatuurlijk aanvoelt! Herkend iemand dit?

Toegevoegd na 11 minuten:
En oja, ik ben bewust huismoeder geworden, tijdens de zwangerschap wist ik dat ik er graag wilde zijn mijn kind. Hier leg je een ontzettende goede basis, dus dat vind ik wel heel belangrijk!

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik heb in beide werelden 'geleefd'. Ook altijd gewerkt totdat er kinderen kwamen, toen ben ik parttime gaan werken. Tot ik door baanverlies 'thuis kwam te zitten'. Dat voelde gek, ik wist niet meer waar ik bij hoorde; bij de werkenden of de niet-werkenden? Het heeft met gevoel te maken; verlies van zelfstandigheid maar ook status. De niet werkenden veroordelen de werkenden maar ook andersom! Zo wilde ik er niet in staan. Na een aantal jaar ben ik weer gaan werken, want ik hou van werken. Het is fijn als het in combinatie kan, al is het soms kunst en vliegwerk. Nog eens een paar jaar later heb ik bewust de keuze gemaakt om te stoppen omdat mijn dochtertje allerlei onderzoeken doormoest. En dat nam veel tijd in beslag wat ik goed wilde doen. Omdat het een keuze was, trok ik mij weinig aan van; "maar wat DOE je dan als ze naar school zijn?" Het is een andere wereld, je bent eigen baas en je kan je eigen plan trekken. Maar niet minder druk! Probeer maar s met een andere thuis-blijf-moeder een koffieafspraak te maken....een duik in de agenda's. De tijdsindeling is gewoon anders en je kan dingen in rust doen ipv 5e versnelling. Dat is fijn. Ik ben toen ook gaan schrijven en heb wat successen geboekt. Thuis liep het lekker, inderdaad het is een rustige basis. Kinderen kunnen gemakkelijker afspreken en je bent flexibeler om wat extra te doen voor school bijvoorbeeld. Voel je svp niet schuldig als je overdag zomaar een uurtje TV kijkt (vaak opgenomen) omdat je er s'avonds niet aan toekomt. Want als fulltime moeder is het hollen of stilstaan en alles komt op jouw schouders neer 'omdat je toch thuis bent'. Sommige mensen denken dat ze dan ook wel beslag op jouw tijd kunnen doen, om die reden. Pas ermee op. Voor je het weet zit je overal aan vast. Kan je net zo goed betaald gaan werken?! Je vind je weg wel, het kan alleen nog wel jaartje rond duren. Wees blijf met je keuze en zie de voordelen ervan. Laat een ander maar kletsen, allemaal jalouzie. Nogmaals, of je nu werkt of niet; je doet het toch nooit goed!

Alles went. Ook het uitgeven van het geld dat je man heeft verdiend. Pas als je na een paar jaar nog niet gewend bent, dan zou ik me zorgen gaan maken en op zoek gaan naar een klein baantje. Ondertussen zou ik zoveel mogelijk genieten, want veel mensen kunnen het zich niet veroorloven om huismoeder te zijn. Lekker heel de dag bij je kindjes. Niet dat het niet hard werken is natuurlijk, maar je hebt ook geen last van zeurende baas en vervelende collega's. ;)

Ik denk dat je het best gewoon afleiding moet zoeken door bijvoorbeeld met je kind leuke dingen te doen zoals naar de kinderboerderij gaan. Ook lijkt het me handig als je niet teveel alleen bent door af en toe te bellen enz. Een heel leuk programma voor communicatie met andere is Skype het is makkelijk te downloaden en als je een webcam hebt kan je gewoon met je die ander praten via de computer maar daar heb ik veder niet zo veel verstand van. Ook is het leuk om met andere huisvrouwen af te spreken. En nu je een huisvrouw bent heb je ook de hele dag de tijd om het huis schoon te maken dus als je kind bijvoorbeeld allergisch is voor stof zou je veel zijn kamertje kunnen stofzuigen. Ik hoop dat ik je hiermee geholpen heb met je probleem.

Ik heb geen ervaring als huismoeder, heb zelf ook geen kinderen. Ik denk wel dat je aan iedere verandering van een situatie of verandering in je leven moet wennen. Je hebt bewust gekozen om full-time huismoeder te zijn, maar je zou eens kunnen afwachten eerst hoe dit bevalt. Als blijkt dat je toch behoefte hebt om wat bij te verdienen of gewoon te willen werken omdat je het mist, dan kan je dat altijd nog overwegen. Als je de werkdagen beperkt tot bv. 2 dagen of een paar ochtenden, dan lijkt me dat niet nadelig voor het kind. Misschien is het ook wel goed voor je om ook eens met wat anders bezig te zijn. Eventjes geen mama zijn. Een aantal van mijn vrouwelijke collega's vinden het heerlijk om even op het werk te zijn ipv thuis.

Dit zal heel heel herkenbaar zijn voor veel moeders met een gelijk situatie! Dat je op dit moment niet een eigen salaris cash in handen hebt, voelt vreemd. Maar dat is misschien maar voor een paar jaar. Intussen doe jij ontzettend belangrijk werk! Je zorgt dat alles loopt op het thuisfront met een schoon en gezellig huis, de boodschappen, strijken, wassen, eten maken, opruimen én, heel belangrijk, er zijn voor JULLIE kind. En je man kan zijn aandacht geven aan zijn carriere, ook ten behoeve van het gezin. Dus zo zijn jullie samen bezig om het gezin draaiend te houden. Het goed en verantwoord omgaan met het geld, jullie gezinsgeld, is ook een taak op zich. En omdat je zelf verdiend hebt, zul je ook nog wel wat geld hebben wat je gewoon lekker kan opmaken aan jouw dingetjes. Gewoon lekker kopen. Ook al is het straks van "je man's geld". Die scheiding moet je loslaten. Jullie drietjes horen bij elkaar en zo zorgen jullie voor elkaar. Gewoon, JULLIE geld. Ik en jij = wij. Prima toch? En geniet van je kindje!

Alle grote veranderingen zijn wennen. Want wat je nu niet zo goed kunt inschatten denk ik, is hoe het moederschap er nog doorheen speelt. Vergeet niet dat je tot ca 1 jaar na de zwangerschap nog aan het ontzwangeren bent. De last die je er van hebt scheelt per persoon maar gemiddeld zijn vrouwen veel emotioneler en iets minder stabiel. Doe daar een hele nieuwe situatie met baby bij EN een nieuwe situatie zonder baan en het klinkt helemaal niet gek dat het moet wennen. Probeer er maar van te genieten, je hebt dit gekozen omdat je het voor het kindje een goede basis vindt en dat is vast ook zo. Ben je echt na geruime tijd nog niet helemaal gelukkig zou ik naar de huisarts gaan want, als je echt last hebt van je geen-baan status kan hij helpen maar misschien heb je iets van een postnatale depressie waardoor je moeite hebt je draai te vinden en daar kan hij ook bij helpen

Je zult een goed evenwicht moeten vinden tussen het 'moederen' en het jezelf zijn. 24 uur per dag beschikbaar zijn voor je kleine spruit klinkt leuk en belangrijk, maar is enorm geestdodend. Dat fulltime moederschap onnatuurlijk aanvoelt is niet zo vreemd: het is een verzinsel dat in de jaren 50 van de vorige eeuw ontstaan is, en daarvoor nooit bestaan heeft, alleen voor de allerrijksten op aarde, en ook die besteedden het moederen nog gedeeltelijk uit aan kinderjuffen en voedsters. Daarnaast waren moeders uit alle lagen van de bevolking altijd bezig met zorgen voor de dagelijkse kost, een gezinsinkomen, het keuterbedrijfje, de groententeelt, de landbouw en noem maar op. Ondanks het feit dat je bewust de keuze gemaakt hebt voor het huismoederen, moet je er ook niet vreemd van opkijken als na een tijdje blijkt dat het niks voor jou is. Het huishouden is vandaag de dag gewoon geen dagvullende activiteit meer. In de periode dat ik huismoeder was, merkte ik dat ik me al snel ergerde aan elk vuiltje dat in het huis lag, dat er dagen voorbij gingen dat ik alleen 'hoi' tegen de kassajuf zei en brabbeltaal tegen mijn baby uitsloeg en dat ik er knettergek van werd. Zoek dus snel een zingevende activiteit naast het moederschap.

Het klinkt als een schuldgevoel, als het goed is, is dit een tijdelijk gebeuren, en geniet van het moeder zijn, want als je weer eenmaal gaat werken, dan zul je er vast aan terug denken hoe heerlijk die tijd was. Wat het financiele plaatje betreft, kan het goed begrijpen maar jij verzorgd en zorgt voor je kind, het geld van je partner uitgeven is een beetje erg extreem uitgedrukt in mijn ogen. Als je het over de balk zou smijten zou ik zeggen ja...maar, het is een bewuste keuze die je gemaakt hebt, wat ik begrijp, dus voel je niet rot daardoor, en jou financiele onafhankelijkheid komt wel weer als de baby wat ouder is, dat is mijn ervaring...

Ik hoop dat je jezelf de tijd kan geven om te wennen en te genieten. De verandering is nu eenmaal groot. Probeer je er ook van bewust te zijn dat dit een tijdelijke situatie is want je kan na een paar jaar altijd weer leuk werk zoeken. Misschien is het ook goed om je bewust te worden (als je dat al niet bent hoor) dat je belangrijk werk doet. Probeer er echter op tijd bij te zijn als je inziet dat dit eigenlijk niets voor je is, fulltime moeder. En als dat zo is, toch een klein baantje buitenshuis erbij nemen, of vrijwilligerswerk gaan doen, gewoon om ook even iets anders te doen. Bij mij hielp het ook om (allebei) eigen zakgeld te hebben; omdat ik me zo verantwoordelijk voelde over het budget dat ik niets voor mezelf uit wilde geven, ook al omdat het "mijn " geld niet was. Zakgeld gaf me het idee dat ik daar álles mee kon doen wat ik zelf wilde zonder het gezin tekort te doen, zonder het idee te hebben het te "moeten" verantwoorden. Maak er een fijne tijd van met je kindje, met of zonder extra baantje ;-)

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100