Ervaringen gevraagd bij opname van kind in een psychiatrische kinderkliniek.

Een van onze kinderen heeft wat kenmerken die richting autisme wijzen. Maar andere kenmerken spreken dat expliciet tegen. Tot nu toe komen ze er niet uit en het is inmiddels erg belangrijk geworden om de juiste diagnose te stellen.

Nu is het voorstel om hem op te nemen voor minimaal 6 weken in een gespecialiseerde kinderkliniek. Iedereen heeft daar wel een mening over of dat goed of slecht is.

Hij is nu 11 en het ging ineens zo slecht dat hij nu thuis zit en onder de medicijnen... :( Dus dat is een extra risico.

Heeft iemand hier ervaring mee? Kennen jullie een kind (eigen kind) wat hier beter of juist slechter van geworden is?

Aanvulling:
--------------
Natuurlijk zijn we kritisch. Natuurlijk willen we het beste ook als dat opname betekent.

Maar het is juist de vraag of het goed is. Want al onze vrienden/familie beweren dat je kind er alleen maar slechter van wordt. Uiteraard spreekt niemand uit ervaring.

Wie heeft er WEL ervaring???

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

ik kan je niet vertellen wat goed is voor jou kind, maar m`n nichtje is momenteel ook opgenomen en zij heeft er heel veel baad bij.. de ouders worden erg bij de behandeling betrokken en het meissie heeft het er erg naar zin. elke avond bellen ze met haar en als ze tussen door vragen hebben kunnen ze ook altijd bellen. in de weekende mag ze naar huis. bij haar is inmiddels de diagnose gesteld en zijn ze haar aan het leren hoe er mee om te gaan. natuurlijk is het erg moeilijk als een kind het huis uit gaat voor een paar weken. maar als ik zie hoe het meissie het daar naar haar zin heeft.. denk ik dat het van haar ouders een erg goede beslissing is geweest.

Indien het van belang is om de juiste diagnose te stellen denk ik dat het nodig is om uw kind te laten opnemen. Vraag uzelf af wat het risico is als u hem thuishoudt. Als een juiste diagnose kan worden gesteld en u krijgt vervolgens ondersteuning bij het verder omgaan van uw kind kan dat zorgen voor een uiteindelijk stabielere huissituatie. Belangrijk blijft altijd of u vertrouwen heeft in de hulpverleners die u proberen te helpen. Veel sterkte en succes bij het nemen van een beslissing

Ik zou je willen vragen om kritisch te blijven kijken naar wat de hulpverleners willen met je kind... Ze kunnen hem medicijnen aanraden, die hij moet blijven slikken voor een periode van vele maanden, alleen om het dan af te bouwen... Er kan in korte tijd heel veel misgaan onder het mom van bestwil... Wees heel kritisch en vraag na... Als je gevoel niet helemaal gerustgesteld is en je hart twijfelt, doe het dan niet meteen en roep een second opinion in... dat mag altijd... veel wijsheid en kracht voor jullie en je zoon...

Moeilijk :) Ook ik heb voor die keuze gestaan. Ik heb gekozen om met hulp thuis de boel op poten te krijgen. Dochter heeft aanverwante vorm van autisme en nog wat dingetjes, is uiteindelijk gediagnostiseerd door een kinder psych. Ambulante thuishulp en een logeerweekend eens in de maand hebben bij mij geholpen. Natuurlijk is elke situatie anders en kan ik niet oordelen over jullie situatie. Daarbij komt dat ik zelf met autisten werk en er dus op een andere manier veel ervaring mee heb wat me thuis enorm geholpen heeft. Zo goed dat we nu zonder alles kunnen en dat het heel erg goed gaat. Doe wat je hart je ingeeft, ga er eens kijken, kijk hoe de kinderen zijn en wat voor plekje je jouw kind in ziet nemen in zon groep. Wat zijn er voor alternatieven ? succes ermee.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100