Natuur- en scheikunde

Bij fluorescerende dingen verspringen de elektronen van baan en zenden zo fotonen uit, maar hoe werkt dan het zien van bijvoorbeeld een tafel? Is het letterlijk kaatsen?

Licht en duisternis zijn rondom ons; een schaduw zien we echter in een plat vlak. Is het gelijkwaardig om schaduw bijvoorbeeld als polariteit van licht te zien, of kan alleen de duisternis dat zijn?

Het Higson deeltje heeft geen tijd en ruimte nodig om te ontstaan, dus deeltjes die kunnen bestaan uit niets (dus massa dat uit niets ontstaat) kan toch eigenlijk niet volgens de wet van Lavoisier? Wat moet ik nou geloven, dat het Higson deeltje kan bestaan en de wet van Lavoisier niet klopt of dat de wet van Lavoisier wel klopt en al die geniale natuurkundigen hun tijd en geld verdoen?

Toegevoegd na 4 minuten:
Higgs deeltje*

Stel, er komt een foton op een elektron in de eerste elektronenschil. Doordat dit foton energie heeft geeft hij dat aan het elektron. Hierdoor raakt het elektron opgewonden omdat hij meer energie heeft. En elektronen ‘voelen’ zich dan niet lekker, ze willen juist zo min mogelijk energie hebben. Dus wat doet het elektron? Hij springt naar de volgende elektronen schil om op die manier de energie kwijt te raken. Maar dan komt er een plek vrij op de eerste elektronenschil. En hoe dichter bij de kern je zit, des te minder energie je hebt. Dus gaat er direct weer een elektron uit de tweede schil naar de eerste. Alleen ga je dan van meer energie naar minder, en die overgebleven energie wordt uitgezonden als een foton.

Dat is de wat er normaal gebeurt als er licht schijnt op een object. Maar dan nu de verkleuring. Op het moment dat er een elektron zweeft om bijvoorbeeld een groep koolstofatomen en er dan een foton tegenaan komt zou deze normaal gesproken opgewonden raken, van baan wisselen en weer terug en zend een foton daarmee uit. Echter, in sommige gevallen gaat hij niet meer terug, en verbreekt dus de verbinding tussen de atomen. Dit kan bereikt worden door een foton met meer kracht, en dat zijn fotonen van UV-straling. Deze hebben een extreem korte golflengte waardoor als je ze in de formule voor de kracht van een foton stopt, je kunt berekenen dat de kracht van het foton toeneemt naarmate de golflengte korter is, want dan is de frequentie hoger.