Wat moet je doen als je het huis niet meer in mag?

Ik heb ruzie met mijn ouders ben weggelopen. Wil ik weer naar huis lopen mag ik het huis niet meer in. Ik logeer nu al 2 weken bij een vriendin. Ik mag nu het huis niet meer in komen wat moet ik dan doen?

Ik heb mijn excuus al aangeboden dat helpt ook niet.

Toegevoegd na 11 minuten:
Min ouders slaan ook vaak ik heb helemaal niks gedaan ben gewoon uit huis geschopt en ben weggelopen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Lieve Kimy...Hier kan ik nou een woede aanval van krijgen. Dat jouw ouders...jou...niet binnen laten...en zich blijkbaar OOK geen zorgen maken, wat er met jou allemaal zou kunnen gebeuren. Beroofd, verkracht, mishandeld, vermoord, enzovoort. HET KAN ALLEMAAL vandaag de dag. Wat ERG....wat ERG voor jou. Dat zegt wel wat over je ouders...en niet over jou. Ouders moeten het voorbeeld geven...aan een kind. Het goede voorbeeld. En dit is het slechte voorbeeld...van hoe het NIET moet! Hoe zij met jou om gaan...SLAAN! Zijn ze gek geworden ofzo. Probeer als het even kan...voorlopig bij die vriendin te blijven wonen. Als je de situatie uitlegt aan haar ouders dan zit dat wel goed. Terug naar je ouders gaan??? Wil je dat wel echt? Of is dat meer omdat je geen plek hebt om te wonen? Slaan....is mishandeling! Niets meer of minder. Ik kan zelf geen reden bedenken om iemand te SLAAN. Wat die ook doet...praten is het enige wat logisch is. En normaal. Ik weet niet hoe oud je bent...maar als je naar de politie zou gaan...en het hele verhaal daar verteld...dan zorgen zij, dat jij ergens naar toe kan en daar kan wonen. Een soort opvang huis zeg maar. Niemand kan jou dwingen om terug te gaan naar je ouders. Tenzij jij dat zelf wilt. Dan kan ook niemand je tegen houden. De keus is dus aan jou, hoe jong je ook bent. Blij - Verdrietig - Kwaad - Vrolijk - Bang - Deprie - Teleur gesteld - Onzichtbaar - Ontroostbaar - Veilig - Op je gemak - Gehaast - Opgesloten - Gelukkig - Zenuwachtig - Waakzaam - Verveeld - Somber. Wel, dit zijn een paar soorten gevoels stemmingen. Schijf op een papiertje: Thuis bij je ouders.....en zet daar dan onder of achter....wat voor gevoel je dan hebt of krijgt. Zet dan neer: bij je vriendinnetje thuis...en zet ook daar neer wat voor gevoel je dan hebt of krijgt. Dan zie je vanzelf ...waar het voor jou het beste is om te wonen. Probeer het eens...je moet niets. Kijk maar. Zoek het voor jezelf uit...zet het op een rijtje...en dan pas zal je een juiste keus kunnen maken. Geen schuldgevoel hebben naar je ouders toe...dat is niet nodig. Je ouders zouden zich schuldig moeten voelen...dat ze jouw excuus niet accepteren en dat ze jou NIET binnen willen laten! Dat is gewoon ONmenselijk! Heel veel sterkte meisje, veel succes en wijsheid, groetjes en liefs Schuimpje.

Vraag aan een familielid of vrienden of je daar een nachtje mag logeren. Probeer je houding tov je ouders zeer serieus te verbeteren. Ga leren op school, of ga werken. Neem je moeder eens iets uit handen. Excuus helpt niet meer, je moet berouw tonen, inzicht dat je het fout hebt gedaan. Als niemand je binnenlaat moet je naar de politie gaan, die brengen je naar de dak en thuislozenzorg, en die vragen aan je ouders of ze voor een gesprek willen komen. Je kan bij die vriendin niet zomaar blijven, denk ik, er zal betaald moeten worden.

Je verhaal mist een belangrijk stuk informatie namelijk de reden voor de ruzie. Je ouders zijn waarschijnlijk niet alleen boos maar ook gekwetst. Ze geven aan dat je over een grens bent gegaan en excuses alleen helpen niet. Je moet heel duidelijk laten zien: "ik heb mijn les geleerd" dus de reden voor de straf is verwijdert en zal nooit terug komen.

Gezien je leeftijd kun je melden bij jeugdzorg of de politie (die hebben ook kanalen), zij zullen traject opstarten om je te helpen.

Misschien zijn je ouders even iets meer tijd nodig om het te verwerken en je weer toe te laten in hun huis/gezin. Zoals hierboven ook al is vermeld is de reden van de ruzie (of wat daar misschien allemaal al aan vooraf is gegaan) niet bekend. Je zou ze bijvoorbeeld de vraag kunnen stellen of hun beslissing om je niet meer toe te laten slechts voor even is, of dat ze dit voor altijd bedoelen. Grote kans dat ze er dan zelf ook wel over gaan nadenken of ze dit voor altijd willen of niet, en je wel zeggen 'Nu nog even niet'. Dan weet je dat, en dan zul je geduld moeten oefenen tot zij er wel weer klaar voor zijn. Sommige dingen kunnen flink inhakken op een mens, zowel voor jou, maar ook voor je ouders. Geef ze even de kans en de tijd om daarvan bij te komen, en dan gaat het vast wel weer goedkomen. En als dat zo is, dan zal het daarna ook beter gaan dan wanneer zij je het huis weer inlaten terwijl ze er zelf misschien nog niet aan toe zijn omdat ze nog te boos of gekwetst zijn. Dan hoeft er maar íets te gebeuren om alles weer op te laten laaien. Pas wanneer zij er ook aan toe zijn dan kunnen jullie het allemaal achter je laten en weer verder gaan zonder wrok wat er misschien anders toch nog zit. Sucses!

hoe dan ook , wat de reden ook is , je laat een meid in deze wereld niet buiten staan , dat kan je niet maken en is nog eens onveilig ook , als er iets gebeurd vergeven ze zich dit nooit meer , het blijft toch je kind , genoeg met mijn dochter mee gemaakt , maar zal haar nooit de deur wijzen , want er loopt meer tuig op straat dan je lief is ,

Je ouders SLAAN zeg je. Je kunt ze voor de keuze stellen, of jullie gaan ALLEMAAL je best doen weer een leuk gezin te worden OF je doet aangifte. Als je uit huis geschopt bent, ben je niet weggelopen, dan heb je elders onderdak gezocht. Ik zou je ouders voor bovengenoemde keuze stellen. Dat is mogelijk de enige manier uit deze impasse te komen. Je excuses aanbieden voor iets wat je niet misdaan hebt is zinloos en onjuist. Sommige ouders kunnen -net als kinderen overigens- zich als enorme zakkenwassers gedragen. Je ouders moeten - net als jij - beseffen dat deze situatie NIET kan emn mag blijven bestaan. Als je zeer onredelijke ouders hebt zou ik ze niet in de kont kruipen, slaan MAG GEWOON NIET, PUNT. Daar zullen ze mee moeten stoppen. Misschien echter ben je zelf ook erg onredelijk. Dat kan ik vanaf hier niet zien. MAAK er wel werk van, links of rechtsom loop je veel teveel risico als je op straat belandt. Ouders die na twee weken niet afgekoeld zijn, zijn zeer beschadigd door hun kind (eren) of buitengewoon onredelijke mensen die hun verantwoording niet nemen. Toegevoegd na 1 dag: Als ouders na twee weken nog kwaad op hun kind zijn, kan ik alleen bedenken dat dit kind zware rottigheid heeft uitgehaald, zoals drugsgebruik (bij voortduring in aanraking met politie) gokschulden en dat soort problematiek. Mijn kinderen zijn ook echt niet zulke lieverdjes, het kost me echter moeite om meer dan een kwartier kwaad te blijven. Daarna investeer ik die anders verloren gaande energie liever in een oplossing........Daar heb je echt meer aan. In ruzie leven met je kinderen, hoe dom kun je wezen (uitgaande van kinderen met niet opzettelijk beschadigend gedrag)

ik heb dit ook meegemaakt en ik ben het met bastanovum helemaal eens, toen ik 17 was, werd ik het huis uitgeknikkerd door me moeder. ik ben zelf naar jeugdzorg toegestapt en hun om hulp gevraagd. ik heb een aantal dagen op een crisisopvang mogen slapen ongeveer 2 weken lang daarna konden ze niks meer voor me vinden, dus ze lieten me familie leden bellen en vrienden. ik belde me vader en die was gelukkig bereid om me te helpen. inmiddels ben ik weer 18 en woon ik bij me pa dus. ik ben het totaal met je ouders oneens. als ouder heb je de verantwoording een kind tot zijn 18e te verzorgen in principe zelfs tot zijn 19e. alles wat jij fout doet in hun ogen hebben ze aan hun zelf te danken, waarom? Omdat het hun opvoeding was die jou zo heeft gemaakt. niet meer en niet minder. maak het niet erger dan het nu als is, mijn advies is dat je even naar huis gaat, probeert te praten met je ouders niet eens met de bedoeling om terug te komen maar om te vragen naar hulp en desnoods die hulp te eisen of je doet direct aangifte tegen je ouders.. klinkt hard en gek. maar het is nog gekker dat hun dit flikken. de politie help je wel verder met jeugdzorg etc. Succes! kay

Het huis niet meer in mogen als je bent weggelopen is wel HEEL erg drastisch ; dan is er in de periode daarvoor wel HEEL erg veel scheefgelopen, waarvoor je eigenlijk het kind, geen ENKEL kind de (volledige) verantwoordelijkheid mag aanrekenen. Het beste kun je contact opnemen met het jongeren informatie punt (JIP) in je woonplaats. Zij zullen onderdak voor je regelen en je verder begeleiden op weg naar - uiteindelijk- zelfstandigheid. Dat is een lange en een zware weg, ik weet ook niet hoe oud je bent (afhankelijk van je leeftijd zou je namelijk nog een tijdje in de pleegzorg opgenomen kunnen worden), maar uiteindelijk is het het beste alternatief voor thuis wonen wanneer dat geen optie is. Ik wens je heel veel sterkte. Toegevoegd na 53 seconden: Ik zie dat je zeventien bent ; dan zul je vermoedelijk na een tijdje crisisopvang (ik meen maximaal 8 weken) in aanmerking kunnen komen voor kamertraining.

Bronnen:
http://jeugdzorg.besteoverzicht.nl/Jip-Jon...

Als je 17 bent dan vind ik het eigenlijk abnormaal dat je ouders "alles"? met slaan oplossen. De fase dat een tik nog helpt is allang voorbij Wat je ook verkeerd hebt gedaan in hun ogen. en ik geloof gerust dat er wat speelt. maar ze lijken me niet echt instaat om je goed te begeleiden als ouders Of ze zijn door jouw gedrag zo gestressed dat ze zelf ook hulp nodig hebben. maar dan lijkt mij dat je zelf niet bepaald onschuldig bent De vraag is wil je terug of zou het ook helpen om de spanning van de afgelopen jaren kwijt te raken door zelfstandig te gaan wonen ? je bent 17 dan kan het wel. Ik vraag me namelijk af of je over een maand niet in dezelfde problemen zit. Een spiraal naar beneden en weer weglopen enzo. De oorzaak van de ruzie is me natuurlijk niet bekend. Jeugdzorg is en blijft de beste manier om je problemen op te lossen. samen met je ouders.

Zoek dan eerst eens professionele hulp bij bureau jeugd zorg. Die helpen je verder. En niet alleen jou maar ook je ouders. Bel desnoods de kinder telefoon of de kinder bescherming. Telefoon nummers staan wel op het internet. Bureau jeugd zorg kan een poging doen om te bemiddelen tussen jou en je ouders maar bureau jeugd zorg kan je ook helpen met kamer training of er voor zorgen dat je in een pleeg gezin terecht komt. Maar ze zullen in eerste instantie toch in overleg met jou proberen een gesprek aan te gaan met je ouders. Wanneer jij overigens vind dat je mishandeld word kun je aangifte doen bij de politie maar denk daar voor je dat doet nog eerst even heel goed na.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100