Is onderverhuur strafbaar? En voor wie is het fout, de huurder of verhuurder?

Een vriend van mij heeft een tijdje samen gewoond met inmiddels zijn ex. Hij is gebruikt om inboedel endergelijke aan te schaffen zodra alles compleet was is hij het huis uitgegooid.
Hij heeft er dus veel geld ingestoken. Nu heeft hij inmiddels bij zijn. Ex geïnformeerd om een bedrag (lager dan de kosten) terug te storten naar zijn rekening maar zijn ex geeft niet thuis.
Nu denkt hij er aan aangifte te doen tegen onderverhuur (officieel woonde hij er niet maar hij betaalde wel huur enzo). Maar hij heeft enkel wat getuige en een gezamenlijke bankrekening als bewijs. En kan deze aangifte ook nadelig zijn voor hem? En heeft hij überhaupt een punt om mee te dreigen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Onderverhuur impliceert dat zijn ex dus zélf de woning huurde. Bij de meeste woningbouwverenigingen is opgenomen in het huurcontract dat dit niet mag. Strafbaarheid is een ander punt: dit is een zaak van de verhuurder, niet van justitie. Tenzij het op en duur een grote zaak zou worden en je het hebt over fraude, maar meestal zal het in dit soort situaties dan gaan om fraude met bijvoorbeeld huurtoeslag, en dat is in beginsel ook geen zaak van justitie, maar van de Belastingdienst. Daar komt bij: alleen de benadeelde partij kan aangifte ergens van doen. Een melding kan iedereen doen, maar áls er al iemand aangifte zou kunnen doen vanwege onderhuur dan zou de verhuurder dat moeten doen, en niemand anders. En wil je hier iets mee doen bij gezagdragende instanties, dan heeft je vriend inderdaad mogelijk ook een probleem: je zegt dat hij er officieel niet woonde, dus hij stond niet ingeschreven op dat adres? Het is niet toegestaan om te wonen op een ander adres dan het adres waar je ingeschreven staat. Je vriend heeft dus zelf ook dingen gedaan die niet mogen. Je zou hooguit een melding kunnen doen bij de woningbouwvereniging, maar wat schiet je daarmee op? Als er geen huurcontract is maar wél een gezamelijke bankrekening, bewijst dat volgens mij alleen maar dat er sprake was van een relatie. Dan is dit dus vooral een relatieconflict, en geen zakelijk conflict. Dat de één de ander daarin bedondert en misbruikt, en nog altijd niet strafbaar. Tenzij het gaat om echte fraude of oplichting, en dit een vooropgezet plan was om je vriend wat geld afhandig te maken, zonder dat er ooit sprake was van verliefdheid of aantrekkingskracht. Dán zou je kunnen spreken van oplichting, maar zeker omdat je vriend blijkbaar ook dingen heeft gedaan die niet mogen (zoals wonen op een adres waar hij niet stond ingeschreven) denk ik dat je hier weinig mee opschiet.

Afhankelijk van wat er in het huurcontract staat, is de hoofdhuurder in de fout. Als de ruimte werd gehuurd van een Woningbouwvereniging is onderhuur strikt verboden. Hier komt echter iets vreemds om de hoek kijken: ze woonden eigenlijk samen (gezamenlijke bankrekening), dus ik denk niet dat de WBV stappen gaat ondernemen (intern liefdesgeschil; ze hebben wel wat beters te doen). Ik zou het hele principe van onderhuur hier maar laten varen en proberen op een andere manier wat geld terug te krijgen. Als je onderhuur als dreigement gaat gebruiken, verlies je het en zie je al helemaal geen geld.

Toestemming voor onderhuur In het huurcontract kan vastgelegd zijn dat onderhuur toegestaan is na uitdrukkelijke toestemming van de verhuurder. Zolang deze toestemming niet is gegeven mag u niet onderverhuren. Als in het huurcontract een verbod op onderhuur staat, is onderverhuur helemaal niet toegestaan. Een uitzondering hierop is het verhuren van een gedeelte van een zelfstandige woning, bijvoorbeeld een kamer. Dit mag alleen als de huurder zelf in de woning woont. Ook hierbij geldt dat het niet is toegestaan als het huurcontract dit niet toelaat.

Bronnen:
http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/hu...

Ik neem aan de dat de aangifte bij de politie wilt gaan doen. Dan ga er maar van uit dat ze die aangifte niet opnemen omdat het een civiel geschil betreft. Hier doet de politie niets aan. Melding bij de eigenaar van de woning heeft ook niet zoveel zin, omdat er geen getuigen zijn. Verder is er verschil tussen onderhuur en inwoning. Als ik je verhaal lees betreft hier geen onderhuur maar inwoning. Met onderhuur wordt bedoeld dat je een aparte kamer huurt en helemaal op je eigen bent. Inwoning betreft het samenwonen met vrouw/man. Overigens moet je bij de meeste coöperaties ook toestemming hebben tot inwoning.

Zover ik jou vraag begrijp is hier geen sprake van onderhuur maar van samenwonen. Je hebt het over een ex. Dus er was sprake van een relatie dat deze relatie nu is beeindigd en een van beide nu alles kwijt is is erg vervelend maar van aangifte kan geen sprake zijn.

Er is alleen dprake van onderhuur als je vriend aan de ex betaalde en de ex aan de verhuurder. Ik lees dit niet in je vraag. Ga op een middag de helft van de meubels terughalen met een paar man. Lijkt me de meest simpele oplossing.

Jullie hadden een gezamelijke bankrekening, dus was er geen sprake van onderhuur maar een gezamelijke huishouding. Het gaat je dus in feite om jouw spullen. Heb je daar al over gesproken met je ex? Heb je al gezegd dat je ze terug wilt? Zo niet, zeg het dan en als deze weigert, bel gewoon eens met de wijkagent. Indien jij kunt aantonen door kwitanties of bankafschriften dat jij ze betaald hebt, is deze na het aanhoren van jouw verhaal, vaak best bereid om met jou mee te gaan naar de woning van je ex. Met de agent en de bewijzen van jouw bezit, heb je kans dat ze zonder rechtszaak weer in jouw bezit terechtkomen. Vaak staan de spullen qua geld niet in verhouding met de kosten van een rechtszaak, of ze moeten wel heel kostbaar zijn. De wijkagent zou dus een optie kunnen zijn.

Onderverhuur is NIET STRAFBAAR. Het staat niet in het wetboek van strafrecht en het heeft dus geen enkele zin om aangifte te doen. Onderverhuur kan wel grond zijn voor de verhuurder om het huurcontract te ontbinden. Wellicht kan uw vriend dus de verhuurder 'tippen'. Overigens ben ik het eens met de antwoorden hierboven: gezamenlijk in een huis wonen is geen onderverhuur. U moet zelf maar beoordelen of zo'n pesterij voldoende genoegdoening geeft.

In de geschetste situatie is er helemaal geen sprake van (onderver)huur. Kennelijk staat het huurcontract op naam van mevrouw X. Hij en zij, toen alles nog koek en ei was deelden kennelijk samen de kosten inclusief de woonlasten. Dat hij zich liet beduvelen (als dat zo was) getuigt van enige kortzichtigheid. Hij zal op andere wijze te werk moeten gaan om zijn recht terug te halen. Gewijzigde omstandigheden(ruzie bv.) leiden niet alsnog tot strafbare feiten voor verrichtingen die in eerste instantie conform alle wettelijke voorwaarden en verplichtingen zijn voldaan. Hij heeft weinig of geen grond onder de voeten. Wat die gezamenlijke bankrekening betreft: Dat is een ongezonde zaak bij personen die ruzie maken. Als zij schuld maakt en achteraf een kale kip is, dan is hij de klos!! Bij een en/of rekening is m.i. elk voor 100% aansprakelijk. Geen samenwoonovereenkomst geen testament? Geen mondelinge afspraken die hard gemaakt kunnen worden? Dan is er sprake van een geval van eigen schuld dikke bult.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100