perongeluk wat meegenomen zonder te betalen, wat zouden jullie doen.?

ik heb vanmorgen boodschappen gedaan en mijn zoontje was wat vervelend, ik gaf hem wat in de handen en dat vond hij wel leuk.
maar net dacht ik ineens volgens mij was ik vergeten om dat even aan de cassiere te geven.

het is maar iets van 2 euro niet echt veel dus maar voel me toch wel wat een dief hihi,
maar om nou appart weer naar de stad te rijden zit ik weer een halfuur in de auto.

zouden jullie dit nog betalen of denk je ach voor deze ene keer en zon klein bedrag.?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik zou niet apart terugrijden. Ik heb in een dergelijk geval eens gewoon de winkel opgebeld en gevraagd wat te doen. Men zei: ach mevrouw, voor zo'n bedrag. Dat komt wel als u eens in de buurt bent. Vorige week zijn wij van een camping vertrokken, zonder te betalen. Thuis hebben we meteen gebeld, en dezelfde dag nog het geld overgemaakt. Dat zou ik dus doen, eventjes opbellen en de zaak uitleggen. Het komt heus wel vaker voor.

Ik zou een envelop met 2 euro er in anoniem naar die winkel sturen. Als je je er niet goed bij voelt en geen zin hebt om een half uur te rijden lijkt me dit een makkelijke en goede oplossing.

Netjes terug gaan. Heb je het echt zelf gepakt? Of heeft de kleine het gepakt? Als dat laatste het geval is moet je hem het terug laten brengen.

Gewoon teruggaan, even uitleggen en betalen. Voor die 2 euro wil je toch geen dief zijn?

Heel simpel: ik zou het gaan betalen. Supermarkten hebben enorme derving wegens 'ach, deze ene keer' en 'zo'n klein bedrag'.

Als je je er niet goed bij voelt zou ik zeker teruggaan nar de winkel om het bedrag alsnog af te rekenen. Je kunt ook even de winkel bellen en aangeven wat er is gebeurd en zeggen dat je de volgende keer dat je in de buurt bent je even netjes komt afrekenen.

als je de volgende keer in de buurt bent loop je even naar binnen en geef je 2€. als je er daar beter bij voelt, met kleine kinderen kan dat wel eens gebeuren maar als iedereen vandaag dezelfde gedachte heeft wie dit ook overkomt van ach deze ene keer..... dan komt die winkel op het einde van de dag veel 2€ te kort hahaha t is je eigen geweten zal ik maar zeggen

Zoiets is mij ook een keer overkomen. Ik ben niet teruggegaan, en ik heb er nog spijt van. Ook een heel klein bedrag. De volgende keer als je in de stad komt, kan je even langsgaan en uitleggen. Het overkomt iedereen wel ooit.(het is bij mij ook echt bij een keer gebleven). Ben ook wel eens met een boek onder mijn arm de winkel uitgelopen. Maar merkte het toen ik op straat stond en kon toen nog teruggaan.

eerste reactie was wat een vraag natuurlijk betalen maar ja helemaal weer terug en welk een invloed zal dit hebben op de wereld ,je kan later nog als je daar weer iets moet afrekenen en je er behoefte toe voelt alsnog orde op zaken stellen

Bronnen:
eigen gemoed

Tja je kunt 2 dingen doen. Als moeder-voorbeeldfunctie ga je met je zoontje naar de winkel terug en je betaalt het door jou aan je zoon gegeven product bij de kassa. Of je negeert het alarmbelletje en je sust je knagende geweten met- een- het was maar twee euro- .... Verder hangt het ook af van de leeftijd van je zoontje in hoeverre hij heeft begrepen wat er is gebeurd in de winkel en wat je als moeder hem hebt gegeven omdat hij aan het jengelen was.

Ik zou zeggen: Ach, jammer dan. Volgende keer let ik wat beter op. Fouten zijn menselijk. Die van de caissière, maar ook die van jou.

Voor die 2 Euro zou ik echt niet apart omrijden... ik zou het erbij laten zitten. En ik weet zeker dat de meeste mensen dit zullen doen.

Je komt vast nog wel een keer in die zaak. Zoek de manager op en vertel het hem. 90% kans,dat ie zegt: Aardig van U,maar laat maar zitten,cadeautje van de zaak.

Bel de winkelier even, wat er gepasseerd is. Geef aan dat je het , zodra je weer in de buurt bent even langs komt brengen. Ik denk niet..het is zo weinig, laat maar. Als iedereen een appel ' neemt' uit de boomgaard, omdat hij toch zo vol met appels hangt, gaat de kweker toch echt snel failliet. Toen je vergat het artikel aan te geven was je geen dief. Alleen maar afwezig of gehaast. Als je het (weer) weet en het niet herstelt, ben je het wel. Ook als het 2 euro betreft. Ooit kwam een logeetje (toen 12) met veel meer geld terug, toen hij een boodschap voor me had gedaan. Hij glunderde en gaf aan dat hij wel iets van de buit verdiend had.. Ik heb hem teruggestuurd en uitgelegd dat die winkelier keihard voor zijn brood moest werken. En dat eten wat niet betaald is, niet lekker kan smaken. Hij heeft het teruggebracht. Nu, 35 jaar later zegt hij dat hij zich destijds de haren wel uit zijn kop kon trekken, dat hij het geld niet stilletjes gehouden had, maar dat hij me tot vandaag dankbaar is gebleven, hem deze les bijgebracht te hebben. Helemaal nu hij zelf een toko heeft.

bij hele kleine spullen is er vaak geen alarm hoor. ik zou het ongegeneerd terugbrengen met dat kind erbij voor het goeie voorbeeld

Volgende keer als je boodschappen doet, neem je het mee en vertel je wat er gebeurd was, je betaalt als nog 2,- als je je daar goed bij voelt. Dat zou ik doen! veel suc6

zelf zou ik niet terug gaan het is niet dat ik het express heb gestolen het was juist " per ongeluk’‘. maar als je er toch niet goed bij voelt kan je bv een klein bijdragen doen aan een goed doel toch. als je bv zoals in jou geval bedrag van 2 euro of een extra eurootje bij wat jezelf wil, gewoon een goed doel naar jou keuze, zo zou ik het doen en heb het ook een keertje gedaan. extra geld is altijd wel meegenomen maar ik geef het wel uit aan een goed doel ook al is het maar 1 euro of 2 of 3 of 4 etc....

Heb ook een keer zoiets gehad de cassiere had van hetzelfde product het aantal te weinig aangeslagen, dat scheelde mij veel geld, maar ik zag dat pas toen ik thuis kwam en voelde mij er niet lekker bij, heb het de daarop volgende keer gewoon gezegd tegen haar, en toen zei ze tja het was een fout van mij dus dit laten we zo, dat vond ik een stuk fijner eerlijk gezegd en mocht het gewoon gratis houden ook nog, eerlijk duurt het langst he! Toegevoegd na 1 minuut: was een week later, maar goed dat doet er toch niet toe lijkt mij als je het gewoon uitlegt is er niks aan de hand lijkt mij

Het feit dat je erover nadenkt zegt misschien als iets over dat je het zelf niet echt ok vindt. Ga de volgende keer als je in de buurt bent even langs en meld hoe het is gebeurd. Hebben ze vast begrip voor. Ik weet niet of je zoontje het al begrijpt, maar het kan gelijk een goed voorbeeld zijn.

gelukkig hebben ze cameraas in de meeste supermarkten, maar kom je vaak in die supermarkt...?

Ik ben een muts ; ik ga terug naar de winkel als ik merk dat ik iets vergeten ben. Maar : ik ben ook niet roomser dan de paus hoor ; als het al te ver weg is of qua tijd niet meer lukt : ja, heel jammer dan. Een groot bedrag zou ik dan de volgende keer nog wel op terugkomen (ben tenslotte ook kassiere geweest, dus ik weet hoe klote het is, daar zou ik ook over bellen zelfs), maar onder de twee euro ; ik vrees eerlijk gezegd dat ik dat in mum van tijd weer vergeten.

Beetje jammer dat je deze vraag stelt. Nu is het al gebeurd en al een hele tijd overheen. De kans dat je er daardoor steeds makkelijker over gaat denken wordt steds groter. Je had adequaat kunnen reageren en gelijk terug gaan, ook al zit je daarvoor weer een half uur in de auto. Plus dat je er in het vervolg steeds weer aan denkt als je er in de buurt komt of zo'n soort winkel ziet. Morgenochtend gelijk actie ondernemen!

Stel zoiets overkomt mij dan zou ik dat als volgt oplossen. Neem het de eerstvolgende keer dat je naar die winkel toegaat mee en reken het dan af bij de boodschappen die je dan gedaan hebt. Zo simpel is het en je hebt er een goed gevoel bij.

Dit is ook bij mij gebeurt toen ik klein(er) was, ik wa ook heel irritant een toen gaf mijn moeder mij 2 boekjes om even te lezen, dat vergat ze en i nam ze mee en we hebben ze achteraf niet betaald of teruggebracht, ik heb ze nog in mij kast :) 1 over de doktor en 1 over banden plakken

je voedt je kind op, met normen en waarden eerstvolgende keer dat je deze winkel bezoekt kun je alsnog het meegenomene betalen of teruggeven met uitleg komt het vast goed.

Als je er vanuit gaat dat in een kledingwinkel ongeveer 20% wordt gestolen dan zou ik mij hier niet al te schuldig bij voelen. Inkoop is die 2 euro artikel voor zo'n winkel nihil namelijk. Oke het is niet goed natuurlijk maar je zoontje weet dit op deze leeftijd nog niet dus een voorbeeld functie geld hier nog niet. Je hebt het bovendien niet express gedaan, je voelt je al schuldig genoeg dus dit zal je ook nooit meer gebeuren. Dus je bent al genoeg "gestraft En mocht je je toch heel schuldig voelen maak dan die 2 euro over naar een goed doel. om nu een half uur in de auto te gaan zitten in deze hitte met de airco aan is nu ook weer niet goed voor het milieu... :-) zo blijf je je namelijk schuldig voelen, en helemaal nergens voor nodig.

ik zou hier mijn positieve ik volgen. dus asap de meegenomen spulletjes afrekenen, daar krijg je dan zelf weer een goed gevoel van,

De volgende keer dat je daar komt, vraag je naar de bedrijfsleider/hoofdcassiere, legt uit wat er gebeurd is en betaalt die twee Euro. Dit heeft een dubbel effect, ten eerste raak je je schuldgevoel kwijt en de baas van de club daar krijgt een zeer positieve indruk van jou, gebeurt ooit weer zoiets en heb jij het dan niet in de gaten maar de kassiere wel, dan heb je door je eerdere handelen jezelf boven iedere twijfel over je integriteit verheven en zal men je vertrouwen, zelfs als je de schijn tegen hebt. In winkels houdt men bliksems goed in de gaten hoe klanten zijn. Zelf heb ik ooit eens voor 50 Euro teruggekregen terwijl ik met 20 betaalde. Ik heb dit NADERHAND gemeld omdat ik het pas later ontdekte, ik ben wel eens wat verstrooid. Op bovenbeschreven wijze heb ik het toen aangepakt, men had het zelf ook al ontdekt trouwens. Omdat ik er echter zelf als eerste mee kwam en herstelde geniet ik dus dat vertrouwen. In een latere situatie raakte ik tijdens het afrekenen aan de praat en stopte een pakje batterijen gedachtenloos in mijn zak. Daar werd ik op aangesproken en ik geneerde mij een ongeluk. Door het eerdere voorval (waarbij ik vertelde dat ik verstrooid was en dus niet opgelet had) geloofde men mij op mijn woord dat er geen sprake was van (opzettelijke) diefstal. Men vertrouwt er gewoon op dat ik ter goeder trouw ben en in welk geval dan ook , als iets anders gaat dan zou moeten, zelf zal herstellen. Er is in die winkel dan ook geen enkele vorm van argwaan tegen mij, normaal gesproken had ik natuurlijk een flink probleem gehad. Het werkt zogezegd twee kanten op, eens een dief , altijd een dief, eens duidelijk eerlijk, altijd te vertrouwen. Wel let ik bewust een stuk beter op en concentreer me eerst op het afrekenen alvorens een praatje te maken. Mocht ik toch met wat thuiskomen wat ik niet afgerekend heb, dan zou ik me daar zeer vervelend over voelen en direct opbellen of terstond in orde maken. Dieven vergeten ze in een winkel nooit meer, mensen die bewezen eerlijk herstellen echter ook niet. Ik denk dat je jezelf een groot plezier doet door te herstellen. Winkelpersoneel waardeert dit enorm, ze zijn zo vaak anders gewend dat hen help te beseffen dat er ook echt betrouwbare mensen zijn en WIE dat zijn.

Bedenk wat je zelf zou willen dat een ander deed, als het in jouw eigen zaak gebeurde. En als je besluit dat ding niet te gaan betalen of terugbrengen, besluit dan in elk geval nooit meer een product uit een schap te pakken en dat aan een kind te geven voordat je het hebt afgerekend. Steeds vaker zie je kinderen een appel krijgen in de winkel, of een krentenbol, of wat er ook maar in de winkel te pakken valt. Zo leert men kinderen al heel jong de domme manier van leven: lenen waar het totaal niet nodig is. alles lenen omdat men het NU hebbuh wil. Leer een kind zo jong mogelijk: je kunt pas hebbuh als je het betaald hebt. zolang je het niet betaald hebt, is het niet van jou en dus van een ander. En dan maakt het niet uit of dat nou een krentenbol, een rammelaar of een bushokje is. als iedereen toch eens zo met andersmans spullen om zou gaan, dan zouden er een paar probleempjes minder zijn wat betreft diefstal en vandalisme...

Stelletje moraalridders hier zeg, ik geloof er echt helemaal niks van dat het grootste deel van degene die het zeggen echt teruggaat. De enige goede reden om terug te gaan is om je zoontje wat te leren. Verder is het zonde van de benzine dus sowieso volgende doen. Weet je hoe vaak het andersom fout gaat: -te weinig geld terug. -dubbel aangeslagen producten. (soms merkt je het, soms niet) -producten die niet helemaal goed zijn. (daar ga je toch meestal ook niet mee terug) Zolang je het niet expres doet.. (kratje onderin het karretje) Toegevoegd na 10 uur: volgende doen = volgende keer doen.

Als het jou dwarszit, is het slim om er wat mee te doen. Bellen of naar de winkel gaan. Je kunt ook besluiten om de eerst volgende keer het bedrag te betalen wanneer je daar weer komt. Wanneer het je niet echt dwarszit, niet druk maken en kun je ooit wanneer je er komt en het je wel plaagt, het bedrag gaan betalen. Ik zou dan even naar de chef gaan. Waarschijnlijk zal hij zeggen dat het niet nodig is en dat het wel vaker iemand overkomt dat er onbewust dingen gebeuren, zoals dit. Maar erg belangrijk, hoe voelt het voor jou? Handel daarna! Je zoontje zal het niet beseft hebben, neem ik aan, anders zéér belangrijk voor hem om het alsnog te gaan betalen mét hem.

Gewoon de koe bij de horens nemen, teruggaan, uitleggen, excuses maken en betalen. Het geeft een goed gevoel en het gaat om het principe. Het moet niet van kwaad tot erger worden. Bedenk ook dat een ander een kastekort heeft die verantwoord moet worden tijdens het balans opmaken. Succes.

Ik heb het een keer gehad bij een speelgoedwinkel. Was lekker cadeautjes aan het shoppen, deed ze in het netje van de kinderwagen, ging afrekenen, maar vergat het boek te betalen. Dus ik de winkel uit, geen alarm of wat ook. Kom er na ongeveer een kwartier achter, ik weer terug naar die winkel. Zeg tegen de jongen achter de kassa dat ik dat boek was vergeten te betalen. Hij kijkt me aan alsof ik van mars kom, er stond duidelijk op zijn gezicht te lezen; jij bent gek dat je dan terugkomt! Maar ik vond dat wel zo netjes. Als jij de volgende keer weer in de winkel bent zou ik het gewoon even melden en alsnog betalen. Een halfuur voor rijden is onzin, dan wordt het veel duurder dan die 2 euro.

ik zal het niet terug brengen, ze gaan echt niet failliet om 2 euro!

Is mij ook wel eens overkomen. Toen ik eenmaal buiten stond en erachter kwam, moest ik er hard om lachen, maar maakte me er geen seconde druk over. Die supermarkten verdienen genoeg. Ze zullen heus niet failliet gaan door mijn 'perongelukke' diefstal.

niks ervan! denken dat het maar 2 euro is. Gewoon terug betalen de volgende keer ..eerlijk zijn duurt het langst

Ik zou me daar ook niet echt prettig bij voelen, ik zou de volgende keer als ik daar kwam het verhaal uitleggen en alsnog betalen. Ook al is het een klein bedrag, alleen voor mijn eigen geweten zou ik het al doen.

Mij en mijn moeder al wel eens overkomen. Teruggegaan, het uitgelegd en het geld gegeven. Toegevoegd na 1 minuut: Oh, bellen is trouwens wel een beter idee... anders ben je alleen maar meer geld kwijt aan benzine, beter als je weer eens in de buurt bent.

Het is mij ook eens gebeurt, was op de markt met een pakje kauwgom, week later toen hij er weer stond, vertelde ik hem dat, toen zei hij: jij bent eerlijk, laat dat geld maar zitten, ben blij dat je zo eerlijk bent. (ik voelde me er zo slecht door, dat ik niet 1 kauwgompje heb gepakt)

Ik zou terug gaan naar de winkel, vertellen wat er is gebeurd en dan de €2,- betalen. Ik denk niet dat de supermarkt het zo erg vindt, vooral niet in deze situatie.

Voor het gevoel zou ik het bij gelegenheid toch maar terug (brengen) geven ! Dan heb je een schoon geweten .

Ach je kunt ook een dakloze of een straatkrantverkoper 2 euro geven, en ervoor zorg dragen dat het niet meer gebeurd, Dan heb je ook je geweten gesust

Terug gaan naar de winkel en het uitleggen.. Eerlijkheid duurt het langst..

Ik liep ook wel eens door de Hema en daar bleef een soort pet aan mijn jas hangen. Ik merkte het na 5 minuten en heb het meteen uitgelegd dat ik het 'per ongeluk gestolen' had. Ze vonden het heel aardig dat ik het terugbracht. Eerlijk duurt het langst. Breng het zsm terug

Ik zou er niet speciaal voor terugrijden, zeker niet als ik daarvoor m'n kind weer in de auto zou moeten moffelen. Ik zou wel de eerstvolgende keer als ik naar die winkel zou gaan, vertellen wat er gebeurd was. Neem bij voorkeur het artikel (als het geen voedsel was) mee, zodat het alsnog gescand kan worden. Anders is het haast onmogelijk om de kassa-fout te herstellen en moet er weer een hoop papierwerk gedaan worden omdat jij het goed met ze voor hebt... Als ik daar niet meer zou komen, zou ik me een tijdje schuldig voelen en de volgende keer beter opletten, ongeveer zoals jij nu aan het doen bent!

Ik zou het gewoon netjes terugbrengen.

Ik zou het niet terugbrengen. Het is toch gewoon een ongelukje? En zo erg is het ook weer niet.

met rente terug betalen wel zo netjes

Ik zou blozen, maar ook giechelen. Wat volgens mij in ieder geval een pré is: uitleggen aan je zoontje wat er gebeurd is. Dat is entertainment en leren tegelijk. Wat men hier verder oppert aan (anoniem) terugbetalen lijkt me vervolgens een goede onderneming. Anders raakt de administratie van de super in de war, waarna men kan besluiten om videobeelden te gaan bekijken. Wie weet krijg je dan over een jaar ineens een boete

Maak je er niet al te druk om, ik zal inderdaad gewoon de winkel even opbellen als je toch wat onzeker bent. En als je niet zo vaak in de buurt komt neem je de volgende keer gewoon 2euro extra mee die je dan geeft...

je moet dan terug gaan en betalen

Stiekem terugleggen

Ik zou me zelf aangeven bij de politie en minstens twee dagen hechtenis vragen voor elke euro 1 dag en dat op water en brood. lol

Voor 1 keer zou ik dat nu wel zo laten als iedereen eerlijk is komt men dit wel eens tegen zeker! Heb je er schuldgevoelens door kan je nog altijd bij een volgend bezoekje betalen in die winkel he.

Wegrennen nee grapje :)

Vrij makkelijk. Ik werk zelf in de detailhandel. Een belletje plegen, vragen naar de bedrijfsleider, eerlijk zeggen hoe het is gebeurt en dat je met vervelende gevoelens zit. Je wilt het artikel betalen d.m.v. het overmaken van het verschuldigde bedrag. Dat zou ik doen. Richard

Ik had een keer wat boodschappen van degene voor mij in mijn tas gedaan en mee naar huis genomen. Daar voelde ik me wel schuldig over maar vertrouw mij maar... je komt er uiteindelijk wel overheen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100