Wat moet je doen als iedereen in je buurt een hekel aan je heeft?

Ouders, zussen, broers, iedereen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Onderstaand zijn geen gezellige tips en zeker geen tovermiddelen, maar ze kunnen wel werken. Kies er een paar uit die je wil proberen en houd het echt een paar maanden vol. Jezelf een tijdje lang nergens mee bemoeien. Af en toe ongevraagd iets aardigs voor iemand doen. Niet hengelen naar bedankjes. Jezelf niet uit je tent laten lokken, dus heel vaak je woorden inslikken als je iets wil zeggen. Nooit janken, jammeren, zeuren of zagen, maar je schouders optrekken en het van je af laten glijden. En vooral ook niet heel erg je best gaan doen om leuk gevonden te worden, want dat is niet leuk. Probeer je een tijdje lang op te stellen als een onderzoeker van een andere planeet die aan het ontdekken is hoe de mensen in elkaar zitten. Kijk naar hoe ze met elkaar omgaan en probeer daar dingen van te leren. Zoek een hobby die je goed alleen kunt doen, of een hele nieuwe vriendenkring zoeken door b.v. een andere sport te gaan doen. En dan nog iets, he... Ik denk dat iedereen tijdens z'n puberteit wel een periode heeft waarin hij/zij zich zo voelt. Het is echt minder raar dan je denkt en je bent zeker niet de enige. Het is een teken dat je aan het leren bent over jezelf en je omgeving. Dus geef de moed niet op.

Ga eens vragen om eem sova training (als je die nog nooit hebt gedaan). Daar wordt je ook een spiegel voorgehouden over hoe je zelf overkomt op anderen. Lijkt me , met de info die ik heb, het enige advies dat ik kan geven. (SOVA=sociale vaardigheden)

Ligt het aan jou ? of ligt het aan hen? Accepteren ze je niet omdat je vervelend bent of omdat je jezelf bent en blijft? Ik zou een lijstje maken met jou eigenschappen, en hoe jij reageert. Hoe wil jij dat mensen jou behandelen? Behandel mensen zoals jij wilt dat hun jou behandelen. Als jij ze goed behandelt dan gaan ze jou ook goed behandelen, en anders ligt het aan hun en niet aan jou, heel veel succes!

Kijken naar je eigen gedrag en wat daar mis mee is en vooral hoe je het kunt veranderen. Praat eens met die mensen (als dat lukt) en vraag wat er mis is.....

Je afvragen: Heeft iedereen een hekel aan je, of denk je dat alleen maar. Als je het alleen maar denkt (en je dan dus ook gedraagt alsof iederen een hekel aan je heeft): Je weer 'gewoon' gedragen, alsof iedereen gewoon tegen je doet. Als ze echt een hekel aan je hebben, dan ligt het aan jou (je ouders zullen geen hekelaan je hebben als je gewoon jezelf bent, maar alleen als je je als een puber loopt te gedragen). Kijk naar jezelf alsof je een van hun bent en probeer te begrijpen wat hun zo zou kunnen storen. (negeer je hun stelselmatig? Geef je overal een weerwoord op? Probeer je onbewust iedereen 'te slim' af te zijn?) en pas je gedrag daarop aan.

Je zal waarschijnlijk denken dat het aan je omgeving ligt. Of misschien geef je jezelf wel de schuld van alles. Beide gedachtengangen zijn niet juist. Je kan er het beste eens over praten met een vertrouwenspersoon of psycholoog, die kunnen jou door deze fase heen helpen want je zal zien dat het echt niet zo erg is als je denkt! Succes joh!

Het komt regelmatig voor dat iemand denkt dat anderen een hekel aan hem/haar hebben, terwijl anderen hem/haar nog steeds graag mogen, alleen boos zijn vanwege 1 eigenschap van diegene, of 1 ding dat diegene gedaan heeft. Met name pubers denken soms te snel dat niemand ze meer mag, terwijl het niet zo is. Dus mijn tip zou zijn: een keer op een rustig moment bij je ouders (of 1 van hen) gaan zitten en vertellen dat je het idee hebt dat ze een hekel aan je hebben. Rustig, niet verwijtend, en vraag of dat klopt. En je kan ze dan ook vragen wat het is dat je verkeerd doet en hoe je dat kan verbeteren. Hopelijk zullen ze je vertellen wat er is, en hebben ze helemaal geen hekel aan je, en kunnen ze je helpen met je anders te gedragen, mocht dat nodig zijn.

Mijn moeder heeft mij eens diezelfde vraag gesteld. Zij maakt ook met niemand goed contact en kan ook geen vrienden vasthouden. Ik heb haar toen ook gezegd, dat het meer over haar zegt dan over andere mensen. Dat klinkt hard, maar het is een resultaat van jaren lang negativiteit sparen. Mensen zijn daar heel gevoelig voor. Mensen die positief in het leven staan, trekken mensen en daarmee vriendschappen aan. Ik denk dus dat je diep in de spiegel van je eigen ziel zult moeten kijken om je antwoorden te vinden.

Gewoon wachten,tot je wat ouder bent,want dan zal blijken,dat je je dat maar hebt ingebeeld en dat iedereen je graag mag. Kan het misschien iets met puberteit te maken hebben?

Als iedereen een hekel aan je heeft dan zul waarschijnlijk eens goed in de spiegel moeten kijken... Misschien moet je je karakter veranderen ? Ben je vaak negatief over het leven, want dat is namelijk erg afstotend. Niemand houd van zeurende mensen... Of misschien ben je erg luidruchtig/ opvallend? Geen idee hoe je het hebt geflikt, maar ik denk dat je eerst eens opzoek moet naar het probleem. En vervolgens ergens helemaal opnieuw zult moeten beginnen. En zodra je hebt ingezien wat je fout hebt gedaan en er zelfs iets aan hebt veranderd dan zou je eens kunnen overwegen om het bij te leggen met je familie...

Verhuizen :D Nieuwe buurt nieuwe kansen.....

Als je denkt dat jij gelijkt heeft. Weg uit die buurt. Zo niet.! Dus jij bent fout bezig. Ga dan veranderen. Dan zal ze jou zekr weer bij willen hebben.. !succes. En zoals eerder al gezegd, kijk eens in de spiegel...

een cursus volgen: Op komen voor jezelf je hoort de mensen te nemen zoals ze zijn,en niet zoals ze wezen moeten

ligt eraan hoe oud je bent ben je oud genoeg en heb je genoeg geld dan verhuis je toch anders weet ik het ook niet

Hebben ze dat tegen jou gezegd? Praat met elkaar, vertel je ouders als je ergens mee zit. Leer je in te leven in een ander, bekijk het vanuit de ander zijn standpunt. Niet dat je het altijd met ze eens hoeft te zijn maar probeer ze te begrijpen en andersom geldt dat ook natuurlijk.

het is heel jammer dat je er niet iets meer bijgeschreven hebt, als ouders een hekel aan hun eigen kind hebben dan is dat tegek voor woorden ....moeilijk vraag ....heb je messchien een handicap in welke vorm dan ook ?? hopelijk zou je dan meer passende antwoorden kunnen krijgen, denk er eens over na op iets meer neer te schrijven over je zelf wens je heel erg veel sterkte en wijsheid

Of je wat moet doen of juist moet laten is moeilijk te bepalen. Doe je dingen die die mensen vevelend vinden? Ga in elk geval praten met die mensen en vraag of ze soms een hekele hebben aan je en waarom. Begin bij de mensen die het dichtst bij je staan (familie). Stel je kewtsbaar op en L u i s t e r vooral. Schiet niet meteen in de verdediging en blijf uitnodigen tot praten. Dat doe je bij een aantal en legt dan de antwoorden naast elkaar. Kijk of je contact hebt met wat die mensen tegen je verteld hebben en of je overeenkomsten ziet. Trek een plan en ga die ongewenste gedragingen te lijf. Maak eventueel afspraken dat wanneer jij je ongewenste gedrag laat zien, de ander je een seintje geeft wanneer je over de schreef gaat. Zodoende krijg je wat meer inzicht in jou handelen en wat dat doet met je omgeving. Als je dat eenmaal weet, en je hebt zicht op wat de mensen in je omgeving prettig en vervelend vinden, is het alleen nog maar zaak daar rekening mee te houden, zonder jezelf te kort te doen. Om de kans op succes zo groot mogelijk te maken dien je op de volgende zaken te letten. Maak er geen machtstrijd van. Communiceer eerlijk en laat je ego`tje niet altijd het woord nemen.Stel je kwetsbaar op en stel vragen. Ga niet meteen op elk antwoord in op een verdedigende manier.Door je kwesbaar op te stellen, plaats je iemand in een rol waarmee je verder kunt. Door zelfje ego aan te vallen door te zeggen hoeveel je er mee zit, zal de ander eerder geneigt zijn met je mee te gaan deneken. De ander hoeft jou niet op jou (in zijn ogen)fouten te wijzen, veel mensen vinden dat best wel lastig en weten niet goed hoe ze dat op een adekwate manier moeten doen. Eenmaal met die onhebbelijkheden te hebben afgerekent zu je merken dat mensen anders naar je gaan kijken, Ga in elk geval geen fouten bij de ander zoeken om die van jezelf te vergoeilijken. Wees behulpzaam en vriendelijk naar de ander (wat ge zaait, zult ge oogsten. Tot slot, we hebben allemaal onze eigen (aardigheden) dus niet narigheden maar aardigheden. Laat je positieve instelling zien (dat werrkt aanstekelijk). Voor die braampjes die dan nog over blijven vraag je begrip en tijd om er iets aan te doen.

Accepteren of wegwezen. Zoek een andere buurt uit, daar waar niet iedereen een hekel aan je heeft. Als je jong bent, maakt dit je heel snel volwassen. En volwassen worden doet altijd pijn, daar ontkomt niemand aan. Als je ouder bent, wegwezen daar waar je nu woont of bent. Het maakt je vroeg volwassen. Als je het zo kunt zien is het een voordeel en kun je het accepteren.

Het is wel heel bijzonder dat iedereen in je buurt een hekel aan je heeft. Ik zal je een goede tip geven waar je mee aan de slag kunt gaan. Probeer eens uit jezelf te stappen en laat alle gevoelens los, het is goed zo. Kijk vanaf een afstandje naar jezelf, naar je goede en slechte eigenschappen. Beoordeel jezelf zoals andere mensen je beoordelen. En ga daar mee aan de slag. Er is misschien wel enige oefening voor nodig, en probeer objectief te blijven. Misschien troost het je dat ik geen hekel aan je heb, je bent volmaakt geschapen, en je hebt alle potentie in je om lief te hebben.

Eerst maar eens uitzoeken of dat wel klopt. Vervolgens vragen waarom men een hekel aan je heeft. Openstaan voor je eigen zwakheden en fouten en zo mogelijk (of nodig) veranderen waar je achter kunt staan. Lukt het dan nog niet? Wegwezen.

Het zou heel fijn zijn om je leeftijd te weten om deze vraag goed te beantwoorden.In de pubertijd heb je vaak het idee dat je niet geliefd bent.Je bent onzeker en haalt je van alles in je hoofd. Ik denk als je aan je ouders zou vragen :hebben jullie een hekel aan mij,ze zouden zeggen;hoe kom je daar nu in vredesnaam bij.dat je een hoop weerstand oproept wil nog niet zeggen dat men een hekel aan je heeft.

Geloof me dat dat echt niet zo is, maar je ervaart dat nu wel zo. Heb je al eens geprobeerd met je ouders te praten? Je zou kunnen zeggen dat je het gevoel hebt dat niemand je meer leuk vindt. Wedden dat ze met een heel bevrijdend antwoord komen!

Emigreren

I starting with the man in the mirror....

Als het tijdelijk is dan moet je het goed maken met iedereen. Is het blijvend dan moet je naar de psychiater.

Vraag het eens aan iemand. Aan je ouders; zussen of broers bijvoorbeeld. Zij kunnen zeggen of het uberhaupt zo is en wat je er aan zou kunnen doen...