Ik zit in de bijstand, heb een sollicitatieplicht en geen geld meer om de benzine te betalen. Wat nu?

Ik zit momenteel in de bijstand waardoor ik een sollicitatieplicht heb. Zelf ben ik het thuiszitten ook meer dan zat dus ik wil ook heel graag aan het werk.

Nu zit ik alleen met het volgende probleem. Ik woon in een boerengehucht wat 25km van de dichtsbijzijnde stad is. De meeste sollicitaties vinden zelfs nog een stuk verder weg plaats. Momenteel heb ik een sollicitatie lopen waarbij ik 150km enkele reis moet maken.

Het probleem is natuurlijk dat er geen geld meer is om naar al deze gesprekken (Ik heb gemiddeld 8 gesprekken per week, dus ik doe echt wel mijn best) toe te reizen. Nu zit ik dus wederom vast in een cirkeltje. Geen geld -> geen sollicitaties -> geen geld -> ...

Weet iemand hoe ik hier het beste mee om kan gaan? / heeft iemand ervaring met deze situatie?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik dacht eerst doen ik je vraag las: "wow, respect, 8 gesprekken per week". Maar ik vroeg me ook af hoe het komt dat je nog geen baan hebt, als je blijkbaar zo vaak wordt uitgenodigd. Maar ik lees ergens in de reacties dat de gesprekken die je voert, gesprekken zijn bij intercedenten waarbij er lang niet altijd over een concrete vacature wordt gesproken. Dan gaat het dus niet om sollicitatiegesprekken, maar om kennismakingsgesprekken. Ik denk dat je dan teveel investeert in gesprekken die weinig opleveren. Begrijp me goed: als dit zou gaan om daadwerkelijke sollicitatiegesprekken, zou ik nóóit zeggen dat je dat minder zou kunnen doen. Maar bij een sollicitatiegesprek word je uitgenodigd omdat je daadwerkelijk kans maakt om geselecteerd te worden voor een baan, omdat jouw brief blijkbaar kansrijk is. Bij die kennismakingsgesprekken die jij voert, is dat heel anders. Dat je dergelijke gesprekken niet zou mogen weigeren, is volgens mij niet juist. Je mag geen báán weigeren, en je bent verplicht om te solliciteren. Maar dit soort kennismakingsgesprekken zijn eigenlijk geen sollicitaties, en als je daar niet heen zou gaan maar wel solliciteert op zoveel mogelijk openstaande vacatures, kan jou volgens mij niets verweten worden. Voor wat betreft een vergoeding voor de reiskosten: ik heb wat jurisprudentie voor je nagekeken, en in beginsel komen deze kosten niet in aanmerking voor vergoeding vanuit de bijzondere bijstand. Dit worden geacht algemene kosten te zijn die te bekostigen zijn vanuit de bijstandsuitkering zelf. Voor sollicitaties buiten de gemeente kan in sommige bijzondere gevallen een vergoeding worden toegekend, maar alleen wanneer je een reële kans maakt op die baan. Dus wanneer je bent uitgenodigd naar aanleiding van een sollicitatiebrief op een vacature. In die gevallen zou je een aanvraag kunnen doen, maar de gemeente is niet verplicht dit toe te kennen. En verder voor het vervoer: kun je misschien wat sparen voor een (tweedehands) elektrische fiets? Of ken je iemand bij wie je er één kunt lenen? Zelfs een elektrische fiets is nog altijd één van de meest onderhoudsvrije en goedkope vervoermiddelen, en 25 kilometer is net een afstand die nog te fietsen is, maar waarbij die trapondersteuning een welkome steun in de rug is. Bovendien kost het minder inspanning en hoef je dus niet zo bezweet aan te komen bij gesprekken. En anders kun je je in de buurt omkleden, zodat je toch netjes voor de dag komt.

Ha, die Shabang; Misschien is het een idee om je voertuig te verkopen en voorlopig per OV of op de fiets naar je sollicitaties te gaan?

Je zou contact op kunnen nemen met de SoZaWe want als het goed is kun je bijzondere bijstand in de vorm van reiskosten vergoeding krijgen als je moet solliciteren.

Misschien moet je kritischer zijn op de banen waar je op solliciteert en hoe ja dat doet: zijn al die sollicitaties ook kansrijk? Je hebt het over gemiddeld 8 gesprekken per week, daar moeten -gok ik- vele tientallen brieven per week tegenover staan. Je wordt niet zomaar uitgenodigd, vanuit je brief denkt je werkgever dat je een goede kandidaat zou kunnen zijn. Elke keer loopt het na een persoonlijk gesprek mis: je wordt niet aangenomen. Probeer eens uit te zoeken waar dat mis gaat: Doe je jezelf in je CV en brieven (veel) beter voor dan je werkelijk bent en haken potentiele werkgevers daar op af? Solliciteer je op banen waar je onvoldoende opleiding, ervaring of skills voor hebt? (Of is het misschien juist andersom? Een werkgever 'weet' dat een overgekwalificeerde werknemer vaak snel weer weg is naar de volgende baan!) Het is veel zinvoller om 1 gesprek per maand met een heel grote slaagkans te hebben dan 8 per week zonder kans op succes. Je hebt een contactpersoon bij het CIW, vraag hem om advies.

En anders misschien buren of vrienden waarmee je mee kunt rijden. Veel meer opties dan fietsen en meerijden zijn er helaas niet. Je zou wel, als je weer een volle tank hebt kunnen besparen door zoveel mogelijk op de fiets of lopend te doen, zoals boodschappen doen. En dan gebruik je de auto alleen voor verre reizen zoals je sollicitaties. Dit soort dingen zijn wel belangrijk. Ik weet niet in hoeverre jij je ouders ingelicht hebt, maar je zou hen kunnen vertellen dat je heel erg je best doet een nieuwe baan te krijgen, maar dat je op dit moment in de knoop zit met je benzine. Misschien stoppen ze je dan wel iets toe of kun je iets lenen. En er schiet me net te binnen dat je wel jaarabonnementen kunt kopen voor de trein ( http://www.ns.nl/reizigers/producten/producten/abonnementen#ov-jaarabonnement ) maar die zijn zeer prijzig en denk ik geen optie voor jou. En die betalen zich ook alleen maar terug als je echt veel met het ov reist

Je zou kunnen vragen of het bedrijf waar je op gesprek gaat de reiskosten voor de sollicitatie wil meevergoeden. Ik heb nog maar 1 keer meegemaakt dat ik geen reiskostenvergoeding kreeg voor een sollicitatie, de meeste bedrijven en instellingen hebben hier wel regelingen voor in mijn ervaring.