ik kan mezelf heel moeilijk tot dingen zetten, zelfs een motivatiecoach helpt niet. Waar kan ik dan het beste terecht ?

Weet jij het antwoord?

/2500

Dat is niet zomaar op te lossen, maar het begint toch met zelfonderzoek. En wellicht moet je heel ver terug gaan om te ontdekken waarom alles je zo tegenstaat. Als je alle fysiek zaken hebt uitgesloten moet er een mentale weerstand zijn. Misschien moet je gaan zoeken in de richting van waarom je niets echt wilt in het leven. Waarvoor ben je bang, stel je jezelf te hoge eisen, ben je bang dat je faalt, vind je het leven nutteloos enz. Ergens is dit gevoel ontstaan.....

Ga eerst naar je huisarts en laat je door verwijzen naar een psycholoog die weet je vast raad te geven ,want ik ben van mening dat dit dieper gaat dan een motivatiecoach.. succes !

buiten bovenstaande antwoorden.. Bij jezelf. Uiteindelijk ben je zelf meester over je eigen lijf en gedachten. Zolang je daar van overtuigd kan zijn, kan je jezelf overtuigen het gewoon te gaan doen. natuurlijk zijn er dingen die minder leuk zijn. Maar denk aan het genot van het afronden van een onplezierige taak. Neem dan het feit dat jij de baas bent van je lichaam en geest en je kan aan de slag. Dus sta op, ga stofzuigen, en daarna een was draaien. Nu doen. Wat? Ja. Gewoon DOEN.

Vraag jezelf eens af, waarom je jezelf tot niets zetten kunt. Wat win je erbij om je dan ook maar tot niets te zetten? Ben eens echt eerlijk naar jezelf, wil je dat? Wat wil je wel? Wat zou daar dan voor nodig zijn? Wat zou jij daar dan voor moeten doen en laten? Wil je dat? 't is een kwestie van keuzes meer niet! Succes met het nemen van de juiste keuze.

Ik ken dat zelf. Steeds maar bedenken *wat* ik allemaal nog moet doen. En in welke volgorde ik dat het beste kan doen. Voor ik het weet, ben ik alleen over die twee dingen aan het denken. En blijf ik denken, maar doe ik niets. Mijn oplossing: gewoon doen. Ik pak *iets* van de stapel. Maakt niet uit wat. Maakt niet uit of dat het belangrijkste is, of het meest urgente, of zomaar iets. Maakt niet uit of ik die taak compleet afwerk. Maakt niet uit of ik alle samenhangende zaken meeneem. Nee, het enige dat van belang is, is dat ik *iets* *doe*. Al is het niet de meest efficiente manier. Als het maar iets is dat mij dichter bij het doel brengt. Dat mag best via een omweg of via een mul zandpad. Alles beter dan alleen maar denken aan wat ik moet doen. En altijd geldt: het beste moment om iets op te pakken is NU. Altijd.

je hebt jezelf er al toe kunnen zetten om deze vraag te stellen... hartstikke goed... zo moet je gewoon beginnen: gewoon beginnen met wat je moet doen en dan doorgaan...

Bronnen:
deva doet dat ook

Misschien heb je iets aan de antwoorden op een door mij gestelde vraag van een tijdje terug: http://www.goeievraag.nl/vraag/motivatiegestoord.25168 Ik heb het boek gekocht dat DeBibliotheek aanraadde en had het zo uit. In dat boek wordt time-management besproken en Rationeel Emotieve Therapie (RET); het aanwennen van andere gedachten - kun je ook in je eentje proberen. Er staan heel wat oefeningen in die vast nuttig kunnen zijn, maar ik kan het boek nog niet van harte aanraden; ik heb me nog niet tot het doen van de oefeningen kunnen zetten... ;) Het enige wat mij helpt is op zoek gaan naar wat ik echt wil en dat onder ogen zien. Dingen durven doen waarmee ik mijn leven zin ga geven. Zoals Paolo Coelho het zegt: "Mijn eigen legende gaan leven." Op dit moment in mijn leven doe ik dingen waar ik niet bijzonder gelukkig van word. En ik heb een droom waar ik tot nu niet aan durfde te beginnen, maar waar ik meer en meer de behoefte van voel om er toch mee bezig te gaan. En ik denk dat ik alleen mijn motivatie terugvind als ik voor die droom ga. Dat is eng, want ik durf ook wel toe te geven dat ik bang ben dat die droom mislukt - en dat ik dan met lege handen sta. Maar ben er inmiddels ook wel over uit dat niet proberen sowieso falen betekent. Misschien heb jij ook dromen die je laat liggen, omdat ze "te moeilijk zijn", omdat je er "te oud voor bent", omdat je "andere keuzes hebt gemaakt", of omdat je er "teveel voor moet opgeven". Als je nu zo'n moeite hebt om motivatie te vinden is het misschien noodzakelijk om je angsten of relativeringen aan de kant te zetten en opnieuw naar je kinderdromen te kijken. En er alsnog voor te gaan en te zien waar het schip strandt. Dat is doodeng, kan ik je vertellen, maar ik voel wel een gezonde spanning als ik eraan denk en voorzichtig mee bezig ben. Mijn mooie vriendje zegt wel: "Als je gaat doen wat je altijd gedaan hebt, zul je krijgen wat je altijd gehad hebt." Voor mij een eye-opener. Misschien heb jij er ook wat aan.