Vooroordelen, je hebt ze, maar hoe kom je er weer vanaf?

Veel omgaan met mensen waar je vooroordelen over hebt, als ze waar zijn vindt ik dat er geen probleem is, als ze niet waar blijken te zijn ga je er vanzelf anders over denken ;)

Op je gedachten letten en er kritisch op zijn.

Door je in de materie te verdiepen en de voors en tegens tegen elkaar weg te strepen,zodat er geen voor, maar een oordeel over blijft.

Je realiseren, dat veel vooroordelen een vorm van napraten zijn : als een papegaai, zonder er zelf over nagedacht te hebben.
Dus als je merkt, dat er een vooroordeel in je koppie opkomt : even pas op de plaats, en bedenken : Vind ik dit eigenlijk wel zo, en waarom zou ik er zo over denken?
Is er ooit iets gebeurd, waardoor ik direct deze gedachten in m'n kop krijg?
Als je dan ziet, dat je eigenlijk geen enkele reden hebt om er zo over te denken, dan is het dus een vooroordeel.

Denk er dan alsnog over na, voordat je het bijna automatisch gaat toepassen.

Vaak zijn vooroordelen (het resultaat van) veralgemeningen. Voorbeelden van vooroordelen zijn: 'alle Duitsers hebben bierbuiken', 'Belgen zijn dom', 'Nederlanders zijn krenterig' of 'dikke mensen zijn gezellig'. Nu geldt dat natuurlijk wel voor sommigen, maar je kunt het niet generaliseren.

Door jezelf "open te stellen", en dus géén mening te hebben over iemand, maar rustig afwacht om te leren hoe de persoon daadwerkelijk is, leer je jezelf om minder of geen vooroordelen te hebben.

Je eigen gedachtengoed, en met name je opvoeding (wat krijg je van je ouders mee) spelen een grote rol hierbij.

Dr. Wayne Dyer zei ooit eens heel mooi: "If you change the way you look at things, the things you're looking at, wil change". Er zijn mede door hem, maar ook een hoop anderen boekjes geschreven, waarin je jezelf ook kunt beoefenen in het geen vooroordelen hebben. Ik zou zeggen ga ervoor en Free your Mind!

http://www.drwaynedyer.com/
http://nl.wikipedia.org/wiki/Vooroordeel

Tot op zekere hoogte door te accepteren dat we ze gewoon hebben.

Ik had ooit een hele mooie grap om dat te bewijzen:

Eerst hadden wij met mensen een discussie over gelijkheid tussen mannen en vrouwen, toen kwam mijn "mopje"

Een vader en een zoon zitten in de auto en de vader veroorzaakt een zwaar ongeluk, hij is op slag dood en de zoon wordt zwaargewond naar het ziekenhuis afgevoerd.
Dan komt de dienstdoende chirurg erbij en die zegt: o nee deze jongen kan ik niet opereren want dat is mijn zoon, ra ra hoe kan dat.

iedereen komt met de mooiste theorieen, over opa's die met de ex van hun zoon trouwen en ik weet niet wat voor fraais verder.

Het antwoord is in dit geval heel simpel: de chirurg is de MOEDER van het kind. Ik heb nog NOOIT iemand ontmoet die daarop kwam, over vooroordelen gesproken.

Als je je eigen gedrag kritisch in de gaten houdt en jezelf corrigeert als je merkt dat je vooroordelen hebt ben je heel goed bezig. Voorkomen kun je het gewoon NIET!!!!

Je kunt het alleen bewust bijstellen als je het bij jezelf merkt.

Vooroordelen hebben nl ook een sterkt punt, Ze helpen je situaties die je al min of meer kent goed inschatten en ja, soms zit je dan fout. Als je daar gewoon altijd over nadenkt loop je in ieder geval niet langer dan noodzakelijk met een fout vooroordeel. En echt, de meeste zijn wel goed maar die tel je nooit mee

Alleen maar kijken, luisteren en voelen.
Jezelf vertellen dat je er geen dingen bij hoeft te bedenken. Je bent dan open voor wat er ècht gebeurt.

Als er toch gedachten opkomen, dan is dat oké, je laat ze dan als een wolkje langsdrijven zonder er iets mee te doen.

Toegevoegd na 1 minuut:
Trouwens: in veel gevallen zijn vooroordelen toch ook wel belangrijk hoor, voor je zelfbescherming. Stel je bent een meisje en je loopt in je korte rokje 's avonds alleen in een donker steegje en ziet wat ongure types op je afkomen. Dan zou het onveiliger zijn om te proberen je open te stellen voor alles...

Op zoek gaan naar argumenten die jouw visie tegenspreken. Dat is dé manier om jezelf te trainen om niet meer naar vooroordelen te luisteren

Vooroordelen worden gevoed door eenkennigheid!

Dus, ga aan de slag met bijvoorbeeld;
'wat is de keerzijde van de medaille?' of
'bekijk het eens vanuit een andere invalshoek' of
'laat er eens een nieuw licht op schijnen' of
'waar liggen de andere mogelijkheden?' of
'waar komt dit gevoel bij die ander vandaan?' etc. etc.

Verlaat even je eigen 'waarheid' om die van een ander te ontdekken!

Als je de eenkennigheid voorbij bent gegaan kan je je gaan concentreren op het fenomeen BEGRIP in plaats van OORDEEL.

Men kan begrijpen zonder er direct begrip voor op te hoeven / moeten brengen. Maar het vooroordeel is dan wel uitgebannen!

Als de overgrote meerderheid van de vervooroordeelde eens het tegendeel voor een lange tijd bewijst....

Vooroordelen hoeven niet per definitie verkeerd te zijn. Ik persoonlijk vind het een meer sterke zo niet praktischer eigenschap dan het tegenovergestelde naief.
Zolang je er niet kwetsend mee omspringt, kan een vooroordeel in ieder geval waarschuwend werken.

Vooroordelen zijn iets goeds (voor de mensen die -1 willen drukken, lees eerst de rest!) ze zorgen er namelijk voor dat je snel en in het openbaar mensen in kan delen in de manier hoe je ze aan moet spreken.
Een oudere zal wel geen straattaal spreken, dus je kunt ze beter wat netter aanspreken. Dat is een vooroordeel maar helpt je in de maatschappij. Met iedereen communiceren zonder vooroordelen is niet wenselijk, en ook niet mogelijk.
Het moment waarop het fout gaat, en vooroordelen dus niet meer goed zijn is het moment dat je de vooroordelen niet meer bijstelt. Je mag best denken als je iemand ziet: die mag ik denk ik niet zo, maar als je er later mee praat en je komt er achter dat die gene wel aardig is moet je je vooroordelen laten varen.

Een leuke uitspraak van een docent van mij: het grote voordeel van socioloog zijn is dat je iedereen in hokjes mag stoppen zonder dat je het kwalijk genomen wordt.