Waarom denken de (meeste) mensen van zichzelf dat ze jonger zijn dan hun echte leeftijd?

Mijn moeder zei op haar 81ste en echt niet zo fit (20 jaar geleden): ik ga nog niet naar het bejaardenhuis hoor, daar zitten allemaal oude mensen!

Toegevoegd na 10 minuten:
maar ik voel me ook geen 60 en vind het eigenlijk maar gek dat ik dat al ben, maar ben het wel net geworden.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Omdat je lichamelijk ouder wordt, maar geestelijk niet. Dat is mijn ervaring bij vele oudere mensen. Geestelijk blijft de leeftijd rond de 40, als het goed is (vind ik). Want niet iedereen is zo natuurlijk. Ik vind dat helemaal super van je moeder!

Omdat het zelfbeeld niet altijd realistisch is. Toegevoegd na 8 minuten: Mensen hebben altijd een ideaalbeeld van zichzelf. Dit is bijna altijd beter dan de werkelijkheid. Zo denken veel dikke mensen dat ze niet dik zijn, denken rokers dat roken hun geen kwaad kan doen. Etcetc. Zo ook met oud worden. Ze zien zichzelf als niet oud, maar kunnen niet objectief kijken en besluiten dat ze even oud zijn.

Omdat ze zelf niet willen geloven dat ze ook oud worden, gaan ze vaak ook echt denken dat ze nog jonger zijn. Iedereen wil immers jon blijven

Goeie vraag, ik ken het van anderen. Vaak hoor je wel dat oude mensen schrikken van hun rimpels als ze in de spiegel kijken omdat het niet past bij het beeld dat ze van zichzelf hebben. Ik denk dat ze zich niet zo voelen, wat natuurlijk heel positief is. In gedachten zullen ze zichzelf zien met een bepaalde leeftijd, deze leeftijd zal voor iedereen anders zijn, maar die is veel jonger dan ze werkelijk zijn.

Je bent zo jong als je je voelt! Mijn oma zei dat ook altijd. En mijn moede nu ook. Als ze op die leeftijd in hun doen en laten actief zijn, belangstelling hebben voor de wereld om zich heen en het geluk hebben nog alles zelf te kunnen doen, dan genieten ze van elke dag. Bewust. Omgekeerd kan ook: als je veertig bent en je mankeert van alles, dan gaan dingen moeizamer. Dan verzucht je wel eens: goh wat voel ik me oud. Omdat het zo veel moeite kost om dingen te doen vanwege beperkingen. Dat "tekent" een mens.

Een goeie vraag en ook grappig eigenlijk... Nog gefeliciteerd!! Ze zeggen toch je bent zo jong als je je voelt! Soms is het alleen maar goed dat je jezelf nog 'jong voelt', in zekere zin geeft dat meer optimisme in de positieve zin dan... Om je jonger te voelen dan je echte leeftijd is fijn, maar soms de kleine/grote gebreken op een hoge leeftijd, zetten je weer met beiden benen op de grond.

Omdat wij helemaal totaal geen enkel idee hebben hoe je je op een bepaalde leeftijd moet voelen. Het enige gevoel dat we kennen is dat dat we op een bepaalde leeftijd hebben, en we hebben niet echt een waterdicht geheugen. Dus slaan we er maar een slag naar, afhankelijk van het BEELD dat we hebben bij een bepaalde leeftijd. En nee, zo beroerd voelen we ons natuurlijk nog niet - met uitzondering van die dagen dat het allemaal niet zo lekker loopt lichamelijk en we kunnen zeggen ' Oh., ik voel me 80 vandaag ! - wat natuurlijk niets zegt over hoe een tachtiger zich voelt. Eerlijk gezegd heb ik geen idee of ik me op mijn 20e voelde als een normale 20er, nu op mijn 40e als een normale 40er en of ik me op mijn 60e ga voelen als een normale 60er. Ik ga er dus maar van uit dat ik me voel als een veertiger. Behalve dan de dagen dat ik me jonger of ouder voel, want die heb je nu eenmaal. Vergeet ook niet dat we een nogal op jong gerichte wenscultuur hebben; jonger is beter, ouder is slechter. Dus zullen we in de regel willen pronken met dat we zo oud zijn als we ons voelen - en dat is vrijwel altijd jonger. Wel voelen we ons gemiddeld vermoedelijk beter dan de leeftijdsgenoten 1 of 2 generaties ervoor, puur door de nog altijd toenemende medische zorg, en het feit dat we gezonder leven. Zo blijft ook elke generatie zich jonger voelen dan de vorige.

Ik weet donders goed hoe oud ik ben! Dat laat min lichaam me elke dag weer merken, maar idd, we denken over anderen die even oud of zelfs jonger zijn dan wij zelf als:Die oude mensen. Ik heb het idee,dat dat komt dat het brein geen gelijke tred houdt met het lichaam en dat je daardoor anderen een hogere leeftijd toeschrijft dan jezelf.

Je stelt je eigen ideeën steeds weer bij. Voorbeeld: ik ben 45, en ik vind mijzelf veel jonger dan mijn moeder was toen die 45 was. Maar ook mijn moeder van nu (67) vind ik veel jonger dan mijn oma toen die 67 was. Het zal wel komen omdat je als "jongere" naar een "oudere" kijkt. En misschien maakt het ook wel uit op welke leeftijd je elkaar leert kennen. Voor mijn gevoel is mijn oma altijd oud geweest, hoewel ze 54 was toen ik geboren werd. Ik was gewoon te jong ;-)

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100