Verandert je geloof wanneer je nieuwe kennis krijgt over de wereld om je heen (en/of jezelf)?

Ik ben zelf niet gelovig, maar ik vraag me af hoe iemand, die van kinds af of korter opgroeit met een bepaalt geloof, omgaat met nieuwe informatie die mogelijk regels of stellingen uit dat geloof tegenspreken.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Bij mij in ieder geval wel - en ik denk dat dat bij iedereen zo is. Geloof is iets wat groeit en zich ontwikkeld, of zou dat moeten zijn - net als bij iedereen het wereldbeeld iets zou moeten zijn wat zich ontwikkeld enz. Als je stil blijft staan en na nieuwe inzichten toch precies hetzelfde blijft geloven word je star, en dan wordt je geloof ook onbegrijpelijk voor anderen. Natuurlijk kunnen deze ontwikkelingen kleine of grote aanpassingen zijn. Sommigen vallen door nieuwe inzichten van hun geloof, of wijzigen hun totale beeld van hun geloof. Anderen blijven hetzelfde geloven maar op een andere manier. Voorbeeld: als kind twijfelde ik er niet aan dat God de aarde in 7 dagen geschapen had - ik dacht daar verder ook niet over na. Nu weet ik dat Genesis 1 veeeeel later geschreven is dan de schepping zelf, en dat het geschreven is als lied - wat heel duidelijk is, lees het maar eens. Dat God de aarde geschapen heeft geloof ik nog steeds, maar ik heb geleerd door de tekst heen te lezen, de symboliek te zien, en dat maakt het alleen maar mooier. Ik denk trouwens niet dat de essentie van mijn geloof zal veranderen door inzichten - dat komt natuurlijk ook omdat ik nooit 'inzichten' tegen ben gekomen die dit voor mij veranderden, en ik denk dat je daarvoor met iets heel goeds moet komen. Maar ik denk ook dat je zoiets als geloof altijd moet kunnen overwegen, anders wordt het niet meer dan een dun laagje aan de buitenkant.

Ja, het verandert wel. Je gaat anders tegen dingen aankijken. Je leert dat uit naam van het geloof ook gemoord is. Je twijfelt of bepaalde dogma's en leefregels nog wel van de tijd zijn. Het zorgt er niet voor dat je minder gaat geloven (in mijn geval dan). Ik accepteer door dit adaptatievermogen wel allerlei zaken die orthodoxe gelovigen niet accepteren. Het is voor mij een stukje geven en nemen. Soms pas ik me aan aan mijn geloof; soms vind ik dat ik het geloof moet aanpassen aan mijzelf en indirect de maatschappij.

Tuurlijk, want het is daarop gebaseerd in eerste instantie, en in tweede instantie, en in derde instantie, etc etc... Leuk hé zo´n antwoord... Toegevoegd op 29-05-2009 11:32:23 In je leven, voordat je nieuwe kennis had van de wereld had je geen kennis van de wereld... Dus daar begon het (Staat ook in de bijbel op blz 1) En toen was het alleen maar fine-tuning tot het beeld, wat je nu hebt...

ik ga altijd een beetje met alles mee. ik geloof wel in dingen, maar waar ik het meest in geloof is mijzelf.. als er weer wat veranderd zoals de evolutie theorie dan twijfel ik ineens weer aan de man die het allemaal geschapen zou hebben. maar vertelt iemand weer een wonder ben ik weer helemaal in to him.

Nee hoor... Mijn geloof veranderd niet... En dit alleen maar, omdat ik de enige ben die mijn geloof aan hangt. Dus dit is niet onderhevig aan veranderingen in de wereld...

Ik ben katholiek opgevoed. Maar gedurende mijn jeugd deed "Rome" een aantal uitspraken die niet strookten met een aantal andere waarden en normen die ik van huis uit mee kreeg. En kwam ik er achter dat er meer was dan het scheppingsverhaal. Dus ben ik als puber geheel van mijn geloof afgestapt. Op een broer en mijn ouders na is mijn hele familie niet meer gelovig. Wellicht dat het scheelde dat wij binnen ons gezin veel bespraken en bediscussieerden. Andersdenkenden werden vooral uitgenodigd hun verhaal te doen en werden gerespecteerd. Ik weet dat mijn moeder het nu wel erg vindt dat bijna niemand meer gelooft, maar ze is wel trots dat we bij alles goed nadenken over zaken. Het moment van twijfelen was niet een heel bepaald moment, heeft toch wel een paar jaar geduurd. Dus ik ben niet in enorme verwarring terecht gekomen.

Ik geloof in een heleboel dingen en pak overal iets mee. Ik hang dus niet aan 1 geloof maar wil er wel graag iets over kwijt. Geloof op zich is goed, eerlijk en in mijn visie bedoeld om de mens een beter mens te laten zijn. Richtlijnen mee te geven, handvaten, een juiste sturing. Wat er allemaal aan verkeerde dingen uit naam van het geloof worden gezegd en gedaan, is van de mensen zelf en niet van God. Dus geloof is in beginsel goed, de mens maakt er vervolgens helaas vaak een potje van en gebruikt het op de verkeerde manier.

Ja, ik denk het wel. Doordat je meer leert over bijvoorbeeld de evolutietheorie tegenover de schepping, ga je denken: Heeft God de aarde wel gemaakt? Dat soort dingen

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100