Waar kan men troost uit putten, als men niet in God gelooft?

Het leven kan hard zijn. Een gelovige kan troost putten uit het idee dat alles een bedoeling heeft en dat we voortleven na de dood.
Als men atheïst is, waar kan men dan troost in vinden?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als ik het zwaar heb, krijg ik steun van vrienden en familie. Als ik het zwaar heb, kan ik gaan hobbyen om afleiding te hebben. Als ik het zwaar heb, kan ik proberen een oplossing te zoeken zodat het in de toekomst beter gaat. Als ik het zwaar heb, kan ik proberen uit te zoeken hoe het komt dat ik het zwaar heb, en zo proberen de dingen die hiervoor zorgen te vermijden. Als het daarna beter gaat, weet ik voor de toekomst dat ik prima zélf in staat ben om mijn problemen in het hier en nu op te lossen. Zónder dat ik hoef terug te vallen op onmacht ("alles heeft een bedoeling" komt op mij over als "ik kan er niets aan doen" - het is een methode om verantwoordelijkheid af te schuiven) of - nog erger - een mógelijk voortleven na de dood. Ik wil niet weten wat er gebeurd was als ik oprecht geloofd had in een betere bestemming na de dood. Dan had ik er misschien wél definitief een einde eraan gemaakt, 12 jaar geleden. Nee, ik haal mijn troost uit een hoop in een betere toekomst in dít leven - het enige leven waarvan men met zekerheid kan zeggen dat het er is. En ik haal mijn kracht om hieraan te werken uit het besef dat als ík niet werk aan een betere toekomst, niemand anders dit voor mij zal doen (waarbij het sociale netwerken, het opbouwen van een goede vriendenkring, en samenwerken hier ook onder valt, aangezien men geen netwerk opbouwt zonder hier zelf ook de tijd in te steken).

gewoon, uit het feit dat na regen weer zonneschijn komt.

Ja dat kan. Om precies dezelfde redenen als een gelovige dat doet. Omdat het leven hard is. Omdat alles een bedoeling heeft. Omdat er leven is na de dood.

Een atheïst heeft net als een gelovige gevoelens van verdriet en vreugde. Als atheïst kun je troost putten uit je omgeving. De mensen die om je geven, je familie, vrienden enz. Dan is er natuurlijk het belangrijkste; Het leven op zich! Zolang je leeft (en gezond bent) ligt de wereld met zijn mogelijkheden voor je open. Geniet met volle teugen van het leven.

Je kunt troost vinden in de gedachte dat er misschien toch wel een God is.Het is niet uitgesloten.

Uit jezelf.

Het ligt eraan waarvoor troost gewenst is.. Als jouw gezonde kindje van pakweg 3, in een vreselijk en onvoorzien ogenblik vermorzeld is onder het wiel van een vrachtwagen, zal het eindeloos veel lastiger zijn om troost/vrede te vinden, dan wanneer je 84-jarige buurman bezweken is aan zijn vijfhonderdduizendste fles whisky, gecombineerd met zijn onafscheidelijke zware shaggie. In het 1e geval kan men alleen baat hebben bij gedachten als: God vond mijn schatje vast te goed voor deze wereld.. terwijl niet-gelovigen hooguit kunnen vaststellen dat het lieve prulletje nooit meer pijn zal hebben. Een echte, maar ook schrale troost..Immers, een mens wil best veel pijn verdragen als hij er oud mee kan worden. ieder (geestelijk gezond) iemand , wil graag oud worden. Voor verlies van sociale, gezondheidshalve, maatschappelijke of financiele rijkdommen geldt: Hoe meer men in staat is te zien wat er nog WEL (i.p.v. niet..) is, hoe beter men incasseert; dus troost vindt.

Een mens zoekt voortdurend naar een betekenis voor zijn leven. Dat doet hij bewust of onbewust. hij kan het vinden in zijn family, zijn kinderen, success in zijn werk, geld, hobies, noem maar op. Op een gegeven moment kan men staan voor een levens drama waardoor alles wat hij belangrijk vond lijkt plotseling niets meer waard. Idereen kan een punt bereiken waarin hij geen antwoord meer kan vinden die opnieuw een betekenis aan zijn leven zaal geven, soms zijn de drama's echt enorm. Op zo'n moment moet je opgeven en zoek je een betekenis en alles kan geburen. Een atheist wordt diep gelovig en een gelovig verliest zijn geloof. De mens heeft gelukkig een bechermings mechanisme die hem helpt om te relativeren in de moeilijke momenten en samen met de steun van de maatschappij om hem heen kan hij zijn moeilijk momenten overwinnen. Er is een geweldig boek over troost vinden op de moeilijkste momenten: "De zin van het bestaan" door Viktor Frankel.

Mensen die geloven putten troost uit de gedachte dat ons leven in een groter verband staat, uit sociale relaties met en troost van geloofsgenoten en het besef dat niet alles "maakbaar". Dat is ook mogelijk zonder geloof in een hogere macht o.i.d.

wanneer ze net als ik geloven kunnen, in zichzelf en in anderen

Troost putten uit de relatie met vrienden en familie. Soms kunnen kinderen je troosten, doordat ze een kinderlijke kijk op de wereld hebben. Ze zien alles veel onschuldiger met veel fantasie. Dieren kunnen je ook troosten, zoals een hond die zijn kop op je schoot legt of een kat die je kopjes geeft. Troost put je uit meer dingen dan alleen je geloof. Hierdoor kunnen mensen die niet geloven ook getroost worden.

er zit een oneindige zee van troost in het zelf put troost uit jezelf.. het is er in overvloed

Een mooie sportauto.

Geloof brengt troost, maar daarmee zeker niet de waarheid. Blijf bij jezelf! Wees degene die je bent! En zorg dat je jezelf nooit gaat verliezen!

bij familie,collega''s,buren, kennissen en gv leden

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100