Wat te doen bij: als een nieuwe vriend/of vriendin niet op je verjaardagsfeestje wil komen, omdat er een activiteit is, die zij/hij niet leuk vindt?

Hoe kan ik dit het beste oplossen, zonder ruzie te krijgen?
Het plan is om een eindje te gaan fietsen en daarna in het bos te wandelen en te picknicken met de door mij gemaakte hapjes.
We kennen elkaar al een tijdje, veel uitstapjes gedaan in het verleden die niet veel geld kosten, altijd gezellig.
Maar de vriend houdt niet van wandelen. Moet ik dan mijn plan om mijn verjaardag te vieren, opgeven voor zo'n iemand die niet enthousiast is?Ik ben wel naar de verjaardag van die vriend geweest. Degene heeft depressieve buien, misschien komt het daarvan?

Toegevoegd na 24 minuten:
De uitstapjes deed ik samen met degene alleen of met nog iemand erbij. Ze heeft regelmatig erover haar problemen met geld en familie enzo, en heeft een persoonlijkheidsstoornis, verder is degene gewoon aardig.

Toegevoegd na 18 uur:
Bedankt voor de lieve reacties en antwoorden.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het is lief dat je overweegt er rekening mee te houden maar ik zou het plan niet gaan veranderen. Wanneer je depressief bent is het vaak heel stressvol wanneer je naar een verjaardag "moet" met meerdere mensen en misschien zelfs wel een aantal onbekenden... Als ik jou was zou ik haar vertellen dat je het jammer vindt dat ze niet meegaat maar het wel begrijpt, en dat je graag met haar samen iets wil doen om je verjaardag te vieren. Zeg haar dan dat dat voor jou het cadeau is van haar: dat ze ja zegt. Dan hoeft ze zich ook geen zorgen te maken of ze wel geld heeft om voor jou een cadeau te kopen. Ik vermoed zomaar dat het voor haar een grote opluchting kan zijn. Fijne verjaardag ;-)

Dit lijkt me een kwestie van Graag of niet. Als iemand niet wil komen, laat hem dan lekker. Er is niets zo vervelend als iemand het gevoel geven dat hij gedwongen wordt iets te doen wat hij eigenlijk niet wil.

Voor de fietstocht een uurtje (je moet toch al verzamelen met de fietsers) een verjaarsdagontbijt of zo. en wie niet mee gaat kan na ontbijt naar huis. Wel zo gezellig.

Als het echt een hele goede vriend is zou ik rustig proberen met hem te praten en zeggen dat je het heel jammer vindt dat hij er geen zin in heeft en je toch wel graag zou hebben dat hij mee gaat. Als hij het echt niet wil dan zeggen dat je toch je verjaardag op deze manier wilt vieren en dat jullie op een andere dag samen iets leuks gaan doen ( dit zeg ik omdat hij depressief is) Hoop dat dit helpt en je een fijne verjaardag zult hebben. Alvast gefeliciteerd

Omdat de wandeling eigenlijk maar een klein onderdeel van je verjaarsprogramma is, denk ik eerder, dat het een uitvlucht is om niet mee te hoeven. De uitstapjes voordien : waren die altijd met jullie tweeën? Bij depressieve mensen zijn dingen vaak bij voorbaat 'teveel', en het zou dus kunnen, dat hij er als een berg tegenop ziet, dat er nu meerdere mensen meegaan bij je verjaarsuitstapje. Het zou dus een gevolg kunnen zijn van die depressieve buien : zeg nog eens, dat je het erg fijn zou vinden als hij tóch meegaat, maar dat je anders een andere keer het programmaatje nog eens dunnetjes overdoet met hem alleen. Want nogmaals : het is niet dat ene kleine onderdeeltje van fietsen-wandelen-picknicken, denk ik! In geen geval je plan afblazen : véél te leuk!! En dan zou hij zich misschien nog schuldig gaan voelen ook, dat hij het voor je verpest heeft : gewoon luchtig doen over zijn af/aanwezigheid, en vrijheid-blijheid. Ik duim, dat je prachtig weer hebt op je verjaardag!!

JIJ bent jarig. Het is dus JOUW feestje. Je nodigt mensen uit, om samen iets te gaan doen wat JIJ leuk vindt. Nogmaals: Het is tenslotte JOUW feestje! Wanneer een vriend dan afhaakt omdat hij niet van de activiteit houdt die JIJ nou juist zo leuk vindt op JOUW feestje, laat 'ie dan alsjeblieft wegblijven! Depressief of niet, je gaat je feestje niet omgooien omdat 1 gast niet van wandelen houdt. Da's idioot. Daarbij vind ik het niet erg sociaal of liefdevol naar jou toe dat die vriend alleen meedoet als het allemaal in ZIJN straatje ligt wat er gebeurt. Depressieve buien of niet. Kortom: Vier je feestje, ga lekker wandelen en maak er een fijne dag van! Zonder je 'vriend'.

Deze vriendin moet je net zo behandelen als al je andere vrienden en vriendinnen, dus het evenement(je ) feewoon door laten gaan. In ieder geval voor haar niet het feest afgelasten en er iets wat haar wel aanstaat voor in de plaats doen.

Ik zou speciaal voor hem een ezel huren die roze is geverft. (met diervriendelijke verf) nu hoeft hij niet zelf te lopen. Als hij dat ook niet wil, komt hij toch gewoon de volgende dag of de dag ervoor ;) het is jou feestje ;)

Wat een leuk idee! Dat moet je gewoon doen. Als de vriend niet van wandelen houdt dan heeft ze hard gezegd een beetje pech. Het is jouw feest. Dus jij mag doen wat jij wilt. De keus of ze daar wel of niet aan deelneemt is aan haar. Je zou kunnen zeggen dat je het erg jammer vind omdat je je verjaardag met haar wil vieren. Gewoon eerlijk zeggen wat je ervan vindt. En dan zie je wel wat ze doet. uiteindelijk kan je iemand niet verplichten.

Hou je gewoon aan de voorziene planning en vraag aan die vriend of vriendin om daar begrip voor op te brengen. Breng zelf ook oprecht begrip op voor het onvermogen van die ander en het zou me niet verbazen dat die ander daardoor 'plots' toch de moed/kracht kan vinden om wél mee te gaan. Soms kunnen wij onmogelijk inschatten waarom iemand over ogenschijnlijk eenvoudige inspanningen struikelen en toch kan het praten over een eenvoudige wandeling plots heel veel weerstand oproepen bij iemand. Echter... niets belet dat die weerstand wegebt naarmate de activiteit dichter bij komt. Je hoeft helemaal geen persoonlijkheidsstoornis te hebben omdat je niet altijd in staat bent om je aan de anderen aan te passen. Trouwens, als het er op aan komt hebben we allemaal wel een persoonlijkheidsstoornis op één of ander vlak, toch? Ik zou het er dus op wagen (er op vertrouwen) dat die vriend/vriendin vooralsnog meegaat als het feest-moment daar is. Indien dat niet zo is dan heb je toch jouw best gedaan om die ander te aanvaarden zoals die is en dat is dan reden genoeg om die dag voluit te vieren ;-) So Anyway... Have Fun Any Way!

Als je depressief bent, is een verjaardag een RAMP! Als je depressief bent, leer je je vrienden kennen. Vier gewoon je feestje zoals je van plan was! Klinkt heel leuk voor wie die er ook zin in heeft. Maar besef dat je een chagrijnig iemand en moeizaam sfeertje mee krijgt als ze er wel zou zijn. Als je gewoon fit bent, kan je tegen je zin naar een feestje, enkel omdat dat leuk is voor de jarige. Dan is sores aan de kant te zetten. Maar dat gaat niet als je depressief bent. Laat iemand vrij om zichzelf te zijn en vraag DUS niet van iemand dat die gezelligheid gaat faken. Dat KAN een depressief iemand niet. Voor jou is het jammer, maar een depressief iemand kan zich niet indenken dat gemist te worden. Die kan niet voorstellen op een feestje gewenst te zijn, en dat jij het minder(!) leuk vindt als die er niet is. Die denkt:ik vind het afschuwelijk+zij is beter af als ik er niet ben = ik ga niet, dan is dat feestje voor leuk+ik hoef niet met knoop in m'n maag te zitten en blijf thuis. Vat het niet persoonlijk op. Het zegt niets over jou of je idee, maar als je depressief bent, kan zo'n feestje te veel gevraagd zijn. Als je níét depressief bent, is niet voor te stellen dat zo'n leuk feestje afgeslagen wordt. Ik zou graag naar je feestje gaan,lijkt me leuk! Maar van mij is het dan ook 23 jaar geleden dat ik depressief was. Er zijn mensen die zeggen dat je vriend geen vriend is. Het moet heerlijk zijn als je geen weet hebt van hoe diep een depressie kan zijn! Maar het is "graag of niet"? Dus dan is het: "níét!!" Simpel. Is dit iemand waar je werkelijk een vriend voor wilt zijn? Vier dan je feest zoals jij wil en blijf de vriend onveranderd als vriend zien en verplicht NIET om te komen. Vriendschap hangt niet af van of een ziek persoon een paar uur verplichting kan volbrengen, want dat is zoals het voelt, niet als feest maar, zoiets als hele dag in een tandartsstoel. Als een chauffeur een gebroken been heeft,zeg je ook niet: "jij bent geen chauffeur, want je kan nu niet rijden." Voor een vriend van een depressieve is het leven meer geven dan nemen. Maar dat zij dan maar zo. Als jij dát kunt opbrengen, ben je een supervriend! Je zal diegene niet snáppen, maar dat geeft niet. Laat haar vrij en vier een heerlijk feestje! Dan is iedereen het gelukkigst. Als je dan ook nog gekscherend zegt:"kom je wel de dag erna de rommel opruimen?" Dan zal ze mogelijk dólgraag komen helpen,terwijl ieder ander dan gevlogen is.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100