Hoe vertel ik mijn buurvrouw dat wij van privacy houden.....in onze eigen woning!?! Zonder dat we buren ruzie krijgen?

Bijvoorbeeld; per dag staat ze 4 a 5 keer aan de deur te bellen of voor het raam te zwaaien. Op zich niets mis mee maar elke keer kost het bijna 1 uur om haar weer de deur uit te werken. Ze blijft maar kletsen en over allerlei stompzinnige dingen zoals de dochter van de oom van de achterbuurvrouw, die heeft rare gordijnen?

Gek worden we ervan....we zetten tegenwoordig de bel maar uit, doen de gordijnen dicht en lopen heel stil door het huis. Parkeren de auto om de hoek en gaan achterom naar binnen anders staat ze gelijk weer aan de deur om te ouwehoeren.

Heb je 5 minuutjes? zegt ze dan terwijl ze ziet dat je met een volle wasmand open doet of dat je met je jas aan staat klaar om weg te gaan en dan nog naar binnen lopen, soms zelfs bellend met haar eigen huistelefoon....

Dit is echt een k#@$@% probleem ook omdat ze een hele dominante vrouw is waar je echt geen ruzie mee wilt hebben.
Zit je eindelijk samen op de bank of zelfs met visite erbij belt ze weer aan voor een of andere stompzinnige vraag of over wat ze nu weer heeft gekocht en stapt ze zo naar binnen en praat dwars over de visite heen.
Hoe moet ik dit oplosssen op een normale volwassen manier? We durven dit echt niet aan tekaarten bij der...

Ps het zijn hele aardige mensen, maar dit werkt gewoon verstikkend.

Help

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Jasper, ik krijg het spaans-benauwd, zowel van jouw verhaal, als van de voorbeelden die gegeven worden. Er over nadenkend, kwam ik ook tot de konklusie, dat als het haar recht in haar gezicht gezegd wordt, dat ze dan kwaad en huffend en puffend het kontakt verbreekt, of zelfs begint tégen jullie aktie te ondernemen, door kwaad te spreken over jullie bij andere buren en door pesterijtjes als tuinafval in jullie tuin deponeren ed. Misschien zou ook een oplossing kunnen zijn, dat jullie haar een brief schrijven. Je kunt dan in alle rust de woorden formuleren, zonder afgeleid te worden door haar reakties. Als je na je uitleg een soort mogelijkheid klaarlegt, dat je graag na een afspraak of even een belletje van tevoren of het uitkomt, tijd voor een gezellig bakkie wilt maken, geef je duidelijk een grens aan, zonder haar de deur in haar gezicht dicht te slaan, zodat ze wel af moet druipen. Vraag haar begrip voor het feit, dat jullie een druk leven hebben, en maar af en toe tijd hebben om eens even gezellig een uurtje op de bank met elkaar te hebben, of jullie vrienden te spreken. Dat je haar graag ziet, maar liever niet onverwacht, omdat je een strakke dagplanning hebt om het allemaal rond te krijgen, en dat een onverwachte of onaangekondigde onderbreking dan gewoon slecht uitkomt. Ik wens jullie veel sterkte toe om haar taktvol in te dammen!!

Gewoon duidelijk zijn en zeggen dat je er geen behoefte aan hebt dat ze langskomt. Zoals ik het lees, is dit gewoon stalking en heeft dit niets meer met een gezellige burenrelatie te maken. Als je niet duidelijk bent, kom je er inderdaad nooit vanaf. Dus gewoon doen en jezelf niet schuldig voelen.

Je kan na vijf minuten ook zeggen dat je het druk hebt en dat je verder wilt gaan met je bezigheid. Na een paar keer zullen ze die hint wel begrijpen. Je kan iets zeggen in de trant van; "idd heel leuk, nou wij gaan er weer vandoor we moeten nog boodschappen doen, tot ziens" of "leuk voor je tante, nou ik ga weer verder met de was die moet ook weer gedaan worden, tot ziens". Toegevoegd na 1 minuut: Gewoon duidelijk zijn, helpt het beste. Als je viste hebt, kan je zeggen; sorry, ik heb nu bezoek dus ik kan je niet helpen".

Nou zo'n burvrouw hebben wij ook gehad. Je moet gewoon eerlijk zijn en zeggen dat jullie een druk leven hebben waarin geen tijd is voor ditjes en datjes en dat ze welkom is als ze door jullie binnen word gevraagd. Anders gaat het niet werken. Het is toch al van de zotte dat je zulke vreemde capriolen uit moet halen om haar te ontlopen. In het begin zal ze kwaad zijn, maar waarschijnlijk wil ze zelf ook geen ruzie, dit is een goed argument. Hardlopers zijn doodlopers!

Ik denk dat het probleem je aardig hoog zit omdat je het zo aandikt. Het lijkt erg onwaarschijnlijk dat een buurvrouw 4 tot 5 keer per dag aanbelt. Je zult toch open kaart moeten spelen. Ga bij haar op de koffie, neem iets lekkers mee en leg het gewoon uit.

ow wat is dit benauwend heel lastig ook.Je durft het niet aan te kaarten ,en toch vraag je hoe je het die buurvrouw moet vertellen?Als ik jou was zou ik haar toch even binnen laten voor een bakkie,ze komt toch uit haar zelf,want je hoeft haar niet uit te nodigen begrijp ik.En dan zeg je dat je haar aardig vindt maar dat je liever niet wil dat ze regelmatig komt.Omdat jij een privacy mens bent,en dat iedereen daar verschillend in is.Maar dat je niet op ruzie uit bent.Maar dit liever aan geeft en eerlijk wil zijn.Heel veel succes ik ben heel benieuwd hoe je het gaat doen.

Jeetje, wat voel jij onprettig in je eigen huis, dat je bijna alles doet om haar te ontwijken. Dit is te gek voor woorden en jij bent degene die dit heel snel moet gaan oplossen, want je vreet jezelf op. Ik vrees dat jij te lief bent en zij te dominant. Een dominant iemand moet je inbinden anders wordt het alleen maar erger. Straks staat ze nog bij je op de stoep dat ze het eten klaar heeft en je verplicht voelt om dat te doen. Sommige dingen kan je vriendelijk oplossen. Maar hier moet je heel duidelijk in zijn. Als ze weer aan de deur komt, gewoon opendoen en de deur op een kiertje doen, met je eigen voet achter de deur zodat ze deze zelf niet verder kan open duwen. Sorry, je bedoeld het ontzettend goed en ben heel blij met je als buurvrouw, maar nu wil ik tijd voor mijzelf hebben. Binnenkort kom ik gezellig met je bijbabbelen, want iedere keer laat ik je uit beleefdheid binnen en komt dan helemaal niet uit. Niet dralen van sorry of extra gaan excuseren. Ik ga nu gauw verder en je doet de deur met een vriendelijke lach dicht. Dus snel optreden en haar geen gelegenheid laten om weer een nieuwe vraag te stellen.

Je mag best voor je zelf opkomen, assertief zijn. we hebben allemaal ons eigen plekje nodig. Als ze te vaak komt; dit gewoon aangeven op een vriendelijke manier (ja, het kan). In het uiterste gewoon een avond (dag) klok met haar instellen.

Wat vervelend en herkenbaar, heb ook zo'n buurrouw, 4 a 5 keer per dag redt ze niet maar toch dagelijks. Hier komt iedereen achterom dus hoeft ze zelfs niet te aan te bellen. Ook neemt ze altijd haar twee kleine kinderen mee. Alle 'stille' hints had ik al uitgeprobeert, heel lomp, géén koffie aan bieden, doorgaan met koken, zelfs gaan eten met de kinderen ook al zat ze binnen enzenz Daarna een aantal keren voorzichtig : Sorry ben echt druk vandaag, heb echt geen tijd om elke dag een uur koffie te drinken, niets hielp. Totdat de maat bij mij vol was en ik zei dat als ze zelf ook eens zou gaan werken dat ze zou merken dat je dan geen tijd voor hebt voor zoveel kletspraatjes. Kwam er echt feller uit dan de bedoeling maar vooral feller dan ze gewend was van mij. Ik had haar beledigd en ze is nooit meer langs geweest. Dat was natuurlijk ook weer niet de bedoeling. Is niet leuk want je woont wel naast elkaar, we zijn beide alleenstaande moeders en hadden best steun aan elkaar. Ben dus wel van de buurvrouw 'af' maar had het graag op een ander manier opgelost. Ben blijkbaar niet assertief genoeg en heb het laten oplopen. Hoop dat jij er op een betere manier een oplossing voor kan vinden.

Meid! De buurvrouw heeft geen probleem hoor! JIJ hebt een probleem! Als je van het mens afwilt, dan doe je dit de eerste beste keer dat ze voor de deur staat met de woorden: 'Het geeft me een heel onprettig gevoel dat je zo vaak bij mij aanloopt. Ik voel me er heel onvrij door. Ik wil je vragen om dit niet meer te doen. Laten we proberen om gewoon buren te zijn. Als je dit niet ziet zitten laten we dan afspreken om geen contact meer met elkaar te hebben.'. Klaar. (En trekt de buurvrouw dit niet, dan verbreek je ter plekke het contact met haar. Einde probleem)

Klink misschien heel afgezaagd, maar ook wij hebben jaren geleden zo'n buurvrouw gehad, vreselijk. Haar kinderen, toen tieners, kwamen regelmatig achterom, gewoon gezellig , kopje thee drinken, niks mis mee. Maar op een gegeven moment werd ze volgens ons jaloers omdat de kinderen regelmatig bij ons waren. Zaten wij in de tuin, dan moest ze altijd wel matjes uitkloppen boven uit het raam, om te kijken wie er was. Of onder de heg doorkijken, ja werkelijk, als ze stemmen hoorden in de tuin. Opletten als onze kinders in de tuin speelden en mij waarschuwen als er iets "niet goed ging', terwijl ik in de keuken stond. Ze kwam eens zomaar naar binnen lopen terwijl ik in de kamer was, ik schrok me te pletter.. Klepperen aan de brievenbus, omdat wij niet reageerde op haar bellen, wij waren boven...;) Een van ons moest ècht naar beneden want ze bleef aan het klepperen, want zei ze, ik wist dat jullie thuis waren..grrrmrfff.. Ik heb gemerkt toendertijd, dat dit soort mensen immuun zijn voor lieve afwijzingen. Als je het dan eens boos zegt, waar ze dan van schrikken, zijn ze meteen kwaad op je. Daar valt werkelijk niet mee te praten, het lijkt wel of ze Oost Indisch doof zijn hiervoor. Ik zou haar gewoon groeten als ik jouw was, maar niet meer aanhalen voor een kopje koffie of zo. Misschien moet je toch een klein beetje blij zijn dat het zo is? Heel veel sterkte hier mee.

Gewoon zeggen, dat ze moet wegblijven, omdat je geen zin in gebabbel hebt. Als ze daar boos over wordt, dan is dat toch niet erg. Kolen EN geiten sparen gaat zelden samen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100