In welke gevallen doe jij je anders voor dan je bent en waarom?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als het in mijn werk van me verwacht wordt, dat ik een professionele houding aanneem. Iedereen die werkzaam is in een dienstverlenend beroep zal dat (moeten) doen. Vaak trek je die houding aan mét je bedrijfskleding : of je nu een doktersjas, verpleegsterspak, tandartsmondkapje, politie-pet of luchtvaartmaatschappij-pakje is. Niemand is toch geïnteresseerd in de 'mens' in die bedrijfskleding - tenminste : niet in eerste instantie. Naar mate er een meer persoonlijke relatie groeit, zal de 'mens' meer tevoorschijn (kunnen) komen. Maar je wordt geacht te zijn zoals je bedrijf/patient van je mag verwachten - anders moet je dat beroep niet kiezen - het is er gewoon de konsekwentie van.

Nooit. Als mensen me niet willen kennen in de vorm die ik ben, dan liever niet dan gespeeld.

Gelukkig heb ik daar geen last van. Ik kan in een groot gezelschap, als ik binnenkom wel wat verlegen worden maar dat is ook een onderdeel van mijn karakter. Verder blijf ik mezelf.

Ik kan me nooit anders voordoen dan ik ben... Als ik toneelspeel dan speel ik toneel en dat geld voor alles... Zo spelen sommigen het klaar om zichzelf tegen te komen, is mij een volkomen raadsel hoe ze dat in ´s hemels naam ooit zouden kunnen doen... Ik kan dat niet... Hier dus ik kan soms de dommerik spelen, maar dan ben ik die dommerik... Ik kan de slimmerik spelen, maar dan ben ik die slimmerik... Maar ik kan me dus NOOIT anders voordoen als dat ik ben... Ik kan me wel anders voordoen ALS DAT IK ZOU ME WILLEN VOORDOEN, maar dat vroeg je niet... en waarom ik dat dan zou willen, gewoon omdat er soms nog wat voorkeur of afkeur is naar hoe ik me op een moment gedraag...

een breed begrip, maar iedereen heeft wel is op de vraag vraag : hoe is het? goed geantwoord terwijl het niet zo goed ging. verbaal is dat dan gewoon een leugen maar als je je lichaamshouding er ook bij aanpast is dat wel een vorm van toneelspelen.

In noodgevallen, omdat het niet anders kan.!

Ben altijd mezelf, ik kan niet anders! Vroeger zeiden mijn ouders al: verman je zelf, doe een beetje aardiger of juist minder aardig, komt nu beter uit. Of het zou goed zijn als je je nu even zus of zo gedroeg. Het lukt niet, waar mijn hart vol van is, loopt mijn mond van over, hoe ik over iets of iemand denk kun je van een mijl afstand zien. Afentoe echt lastig, maar meestal prima, alhoewel mijn omgeving daar soms anders over denkt!

Nooit, ik ben en blijf mezelf.

Nooit, blijf jezelf, er zijn al zoveel anderen.

Als ik verdrietig ben en ik ben op mijn werk zal ik dat niet laten merken.Ik zet mijn masker op en presteer zoals dat van mij verwacht wordt.

Dat doe ik nooit, ik hoef niet perse door iedereen aardig gevonden te worden. ik blijf mezelf, zodat je echt weet wat je aan je vrienden hebt. voor mij geen toneelspel of huichelaarij of andere mensen in de zeik zetten... just me.

IK doe dat vaak. eigenlijk mijn hele leven al. ik laat mezelf zien als een harde iemand die er niet voor terugschrikt om iets te doen (wat dan ook) . maar in het echt ben ik gevoelig en doe ik allemaal dingen waar niemand weet van heeft

Ik ben altijd mezelf, maar volgens mij is het gedrag wel aangepast aan de situatie. Op mijn werk gedraag ik me soms wel anders dan thuis. Niet dat ik een ander persoon ben, maar meer omdat ik tussen andere personen zit. Verder denk ik op een sollicitatie. Dan wil je toch alleen het beste van jezelf laten zien, en ga je niet uitweiden over je negatieve kanten.

Iedereen neemt in iedere situatie een andere rol aan; tegen je vrienden ben je nog het meest jezelf. Veel minder bijvoorbeeld tegen vreemden, collega's (zeker in een formeel bedrijf), en je ouders.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100