Is het moeilijk voor een dokter om een patiënt te verliezen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Natuurlijk is dat voor een dokter moeilijk. Dokters zijn ook mensen met gevoelens. Vooral oncologen hebben daar problemen mee, omdat zij vaak geconfronteerd worden met de dood. Een oncoloog aan het woord: "Ik slaag er in mijn vrije tijd in, om veel van me af te zetten. Niet alles, want ergens in je achterhoofd blijf je toch steeds bezig. Veel hangt af van je persoonlijkheid. Ik ben evenwichtig en optimistisch van aard, anders zou ik dit niet volhouden. Op een keer met kerstavond belde een man me met de vraag of ik wou komen: zijn vrouw voelde dat ze ging sterven en had gevraagd of ik erbij kon zijn. Ik ben gegaan en gebleven tot op het einde. Op dat moment ben je meer dan alleen maar arts. Dit draag je jaren mee. (stilte) Ik zeg vaak tegen mijn medewerkers dat drie moeilijke momenten per dag echt wel het maximum is. Ik ben ook maar een mens. Omgaan met sterfelijkheid is iets dat je met de jaren moet leren. Maar het blijft moeilijk. Met terminale patiënten die jonger zijn dan mezelf, heb ik het emotioneel nog altijd lastig. En dat blijft."

Bronnen:
http://www.tegenkanker.be/ik_ben_ook_maar_...

Ik veronderstel dat je met verliezen iets bedoeld als doodgaan. Dus, het hangt af van de band die de dokter met de patiënt had. Natuurlijk zal het voor elke dokter (met een hart) wel even moeilijk zijn, dit is menselijk. Maar hoe sterker de band, hoe moeilijker het word. Ook hangt dit af van de dokter, sommige mensen kunnen hier nu eenmaal mee omgaan, anderen niet. Het is dus een moeilijk vraag zonder situatie.

Stel dat een dokter 3000 patienten in zijn praktijk heeft en dat die gemiddeld 80 jaar worden. Dan gaat er ongeveer elke 10 dagen 1 dood. Als je het daar elke keer moeilijk mee hebt kun je beter een ander vak kiezen. Een fout maken is voor een goede dokter erger, ook al zijn de gevolgen minder erg. En als een patient een andere dokter wil ligt dat vaak ook een beetje aan de patient, dus daar zal de dokter niet wakker van liggen.

Iemand die je na staat, een familielid of een vriend, verlies je, als die overlijdt. Dat kan een arts natuurlijk ook gebeuren als er sprake is van een goede persoonlijke band. Maar anders is er doorgaans alleen sprake van een verlies als het om jongere personen gaat waarbij de behandeling niet gelukt is. Dat kan voor een arts best moeilijk zijn en dat mag ook. Bedenk dat het niet de hoofdtaak van artsen is om patiënten in leven te houden. De kwaliteit van leven staat op de eerste plaats en dat kan ook pijnbestrijding, verzachten van lijden en hulp bij een waardig sterven inhouden.

Een arts is opgeleid om patiënten beter te maken,als hij/zij een patiënt verliest is dat natuurlijk moeilijk het hangt er natuurlijk wel van af hoe de situatie is,als een patiënt al "opgegeven" is, is het minder moeilijk te verteren als dat je een kind onder je handen ziet doodgaan.

Ja, dat heb ik me ooit ook wel eens afgevraagd.. Toen mijn vader overleed stond de ziekenhuisarts te huilen en zei: maar dat kan niet, dat kan niet. Hij was er zo van overtuigd dat het goed ging met mijn vader. Mijn moeder en broer hebben hem getroost. Toen mijn nichtje overleed kwam de huisarts ontredderd op bezoek. Het gekke is dan dat ik bij mijzelf merkte dat ik verbaasd was dat ze het zich zo aantrokken. Ik had het idee dat ze het wel gewend waren. Toen ik dat voorzichtig tegen de huisarts zei keek hij me wat ongelovig aan... Ik heb er veel van geleerd en ben anders naar artsen gaan kijken, en naar deze twee met heel veel respect. Wat een zwaar beroep als je zo gevoelig bent. Maar natuurlijk zullen er ook wel anderen zijn, die ben ik echter nog niet tegengekomen. Dus: ja, het kan heel moeilijk voor een dokter zijn om een patient te verliezen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100