Er is iets heel raars met mij, wat is dit? (Zie uitleg.)

Sinds groep 7, (nu zit ik bijna in de 1e klas), is er niks met mij gebeurd. Niks ernstigs. Maar, ik wou naar school lopen (woon er 1 minuutje lopen vandaan). Ik wou opeens hélemaal niet meer langs die weg. Ik was gewoon bang voor mijn juffen en meesters, maar waarom? Ik ben bang dat ze me nakijken!! En op het plein dúrf ik niet alleen te lopen, bang dat ze iets denken. Wat is dit? Het is nog steeds een klein beetje zo!

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik denk dat iedereen die periode wel heeft gehad. Op jouw leeftijd is het misschien erg belangrijk wat mensen over je denken voor jou. Wat mij hielp in die tijd was: als ik iemand alleen over een schoolplein zie lopen, wat denk ik dan? Meestal denk je dan niks negatiefs over die persoon of in ieder geval niks wat belangrijk is. En je groeit er ook overheen, ik wilde vroeger nooit alleen shoppen en nu vind ik het geweldig! Je hoeft op niemand te wachten die nog even wil kijken terwijl jij er allang klaar mee bent! Komt wel goed maak je niet druk hoe anderen over je denken 9 van de 10 keer is het niet zo als jij denkt dat het is!

Je zit in de pubertijd. Onzeker zijn over jezelf hoort bij de leeftijd. Toegevoegd na 2 minuten: Je leert er op den duur wel mee omgaan. Het kan je helpen om in je hoofd een zinnetje te herhalen, waarin je zegt dat het je niet uitmaakt of ze je nakijken. Dat jij gewoon bent zoals je bent. Zo kom je die weg tenminste door. En als je er ernstig door belemmerd wordt en het zelf niet kunt oplossen, heb je er hulp bij nodig.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100