Waarom oordelen mensen zo snel, over ziektes, handicaps etc. die "onzichtbaar" zijn?

Het valt mij op, dat mensen elkaar niet zo snel geloven. waardoor degene die iets "mankeert" in de verdediging moet om de ander te overtuigen. bijvoorbeeld. ik heb kinderen met autisme/ADHD. dat is niet te zien aan de buitenkant. dus krijg ik snel, alle kinderen zijn wel eens druk, of er zijn wel meer kinderen die hun ouders niet aankijken, of misschien ben je wel gewoon niet consequent genoeg.. etc. etc.
Dit valt me ook op bij andere dingen. Ik heb bijvoorbeeld iemand in de omgeving met flinke hartproblemen. Hij heeft een invalide parkeerplaats voor de deur. Hij heeft ook een hond. en als het even kan laat hij die hond zelf uit, (goed voor zijn conditie) 9 van de 10 keer kost dit hem echter zoveel moeite dat hij daarna meteen op de stoel in slaap valt. Als het een "" slechte" dag is voor deze man, laat ik of zijn buurman de hond uit. Toch zijn er mensen die dan klagen/zeuren dat hij zich niet zo moet aanstellen, dat hij die parkeerplaats voor de deur nodig heeft. Hij heeft toch een hond? die kan hij toch ook uitlaten..? dan is het vast allemaal niet zo erg.. al dus die mensen...
En ja, die mensen zien mij ook wel eens met de hond lopen..
Zo heb ik nog wel meer voorbeelden ... maar ik neem aan dat de vraag duidelijk is...
Iemand zegt toch niet omdat het leuk is, dat hij/zij iets mankeert? Waarom vinden (veel) mensen dit dan wel moeilijk om hier mee om te gaan?

Toegevoegd na 23 minuten:
ook vrienden/familie bv

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Veel mensen kijken nu eenmaal liever naar de slechte dingen dan de goede dingen in mensen. Of laat ik anders zeggen....de goeien moeten onder de kwaaien lijden. Ik ben geboren met een verlamming aan 1 arm. 10% kracht zit er maar in maar ik heb altijd gewerkt en nog nooit een wao uitkering ontvangen. Een tante van mij heeft nog nooit 1 slag gewerkt. altijd een tennisarm gehad, bij de meeste mensen (waaronder bij mij ook) is dit met 1 of 2 jaar wel zo'n beetje over maar bij haar duurt het nu inmiddels al 25 jaar. Ook heeft ze iets aan haar pols gehad met zenuwen of iets dergelijks. Normaal is het met een operatie over te gaan....bij haar gaat niets over en die pols ook niet. Van de uitkeringsinstantie moest ze werken. Ze hadden een baantje bij de kassa...wat denk je? Ze kon geen knopje indrukken zei ze en ze zat weer thuis na 1 dag. Maar ze is wel de hele dag door kaartjes aan het borduren en aan het schilderen en bij mij oma aan het schoonmaken (toen ze heel ziek was en ze dacht dat ze dood zou gaan). Ik ben heel goedgelovig maar hier werd ik echt misselijk van. Dit soort mensen doen er alles aan om maar niet te hoeven werken, maar voor zwartbetalende mensen doen ze alles en kunnen ze ook ineens alles. Ik zal je vertellen dat ik voor 1 miljoen euro niet eens een nagellakpotje openkrijg met die hand maar mijn tante ziet er iedere keer op en top verzorgd uit met nagellak en open schoentjes met haar teennagels gelakt, haar altijd in de krul en ogen helemaal opgemaakt. Je kan mij niet wijsmaken dat de thuishulp dit doet! Er zijn nu eenmaal mensen die echt de boel kunnen belazeren en die verzieken het voor de mensen die echt iets mankeren. Heel vervelend voor die mensen. Maar het lijkt mij wel heel duidelijk wie echt ziek is en wie doet alsof. Iemand die door hartproblemen niet iedere dag zijn hond kan uitlaten lijkt me toch voor de hand liggend! Je hebt helaas ook mensen die denken dat niemand iets mankeert en iedereen zich aanstelt....tot ze het zelf krijgen!!! Maar de mensen die dit het hardste schreeuwen laten meer van zichzelf zien dan van die ander. Gelukkig zit jouw hart op de juiste plaats.

je zegt het zelf eigenlijk al het is niet zichtbaar en dus heb je in de ogen van die ander dus niets. helaas is dat natuurlijk niet zo en is er echt wat aan de hand. ik spreek uit eigen ervaring ik heb een kind met asperger. Toegevoegd na 2 minuten: vaak als je de persoon die iets heeft langer kent dan ga je pas beseffen hoe vervelend en lastig die ziekte dan is en dan pas gaan de mensen het geloven.helaas is dat oordelen heel vervelend en moet je inderdaad altijd weer van voren af aan gaan uitleggen.

Gelukkig gaan mensen nog uit van het normale, de gemiddelde mens. We kunnen onze medemens niet als eerste benaderen met in ons achterhoofd: hij/zij zal wel ""anders"" zijn. Blijkt iemand ""anders"" te zijn, dan proberen we het te ""plaatsen"", te begrijpen. En iedereen doet dat weer vanuit zijn eigen referentiekader. Helaas, niets menselijks is ons vreemd. Het is vervelend, maar soms moet er uitleg worden gegeven over de speciale gebruiksaanwijzing die een medemens nodig heeft om mee te kunnen doen in de maatschappij. Zonder kennis, geen weten.

Dat is het vervelende van veel mensen: wat je niet ziet is er ook niet. En niet alleen op het gebied van ziektes e.d., maar op ALLE gebieden. Veroordelen, vooroordelen en afkeuren: voor velen heeeeeeeerlijk - om zichzelf superieur te voelen? - om iets te roddelen te hebben? Ik kan er echt niks positiefs in zien. Ben dus benieuwd naar de andere antwoorden!

Ik denk dat het mede te maken heeft met het feit dat er (in het verleden, maar ook nu nog) mensen zijn die zo'n onzichtbare ziekte of handicap vaak als smoes gebruiken om zich te verontschuldigen. Zo worden "de goeden" altijd de dupe van "de kwaden". Iedereen heeft wel eens een collega gehad die om de haverklap thuis bleef "omdat hij/zij last had van rugpijn of hoofdpijn". Dat wekt wrevel op bij collega's die het werk over moeten nemen. In het verleden werden sociale voorzieningen op grote schaal misbruikt. Dit heeft bij veel mensen wrevel gewekt en de samenleving is daardoor (ten onrechte) veel harder geworden voor mensen die wél hulp en medeleven verdienen. Bij mij in de buurt woont een vrouw met een invalidenparkeerplaats voor haar deur en een scootmobiel in de berging. De vrouw loopt als een kievit en heeft de scootmobiel nog nooit gebruikt. In de omgeving weet iedereen dat ze door overtuigingskracht en aanstelleritis alles gedaan weet te krijgen van hulpverlenende instanties. Triest maar waar. Ook in dit geval moeten de goeden helaas lijden onder de kwaden.

ik vind dat ook erg als mensen naar anderen fluisteren en dan zeggen (PFF die stelt zich aan ) terwijl dat helemaal niet zo is, ik heb een nicht zonder arm en we waren aan het winkelen toen ik iemand hoorde zeggen (nou die kan vandaag dan meteen een nieuwe arm kopen) Ik werd echt razend maar mijn nicht zei gewoon negeeren dat is het beste of iets genants terug roepen dan taan hun voor aap

Het heeft vaak met onwetendheid te maken. Mensen hebben vlug hun mening klaar over een aandoening die ze niet kennen. Er zijn ook vele symtomen aan een ziekte die je niet kan uitleggen. Jij voelt ze wel, maar voor anderen is het allemaal onduidelijk. (en dan moeten ze nog de interesse hebben en de tijd nemen om naar je uitleg te luisteren) Er zijn mensen die veel pijn lijden. Die kunnen ook niet uitleggen HOEVEEL pijn ze nu precies hebben. Als ze dan rondlopen met een nors gezicht wordt daar ook vlug op gesproken. Overigens knap van je dat je de hond van de buurman uitlaat als hij het niet kan. Als iedereen een beetje begrip voor mekaar zou opbrengen zou de wereld veel mooier zijn.

Er wordt snel foutief geoordeeld als mensen je niet goed kennen. Mensen in bij mij in de buurt kennen mij gelukkig wel, maar op goede dagen zien ze mij vrolijk op een driewieler met motortje langs de boeren toeren om boodschapjes te halen. Tja, waarom zit hij nou op zo'n ding, lekker vrolijk te wezen zonder te werken? Maar ze zien me niet op mijn slechte dagen, dan ben ik in huis. Alleen bekenden zien mij en mijn toestand.

herkenbaar dat ADHD verhaal (zoontje met ADHD, dochtertje en ik ADD) continu uitleggen hoe en wat en waarom, alsof je in de verdediging moet (ik word er altijd zo moe van) mensen vinden dat je er normaal uit ziet, en dat je dan ook bent net zoals elk ander. is dat niet het geval dan gaan ze zelf dingen invullen en komen ze met (voor)oordelen die helemaal nergens op zijn gebaseerd in bijna alle gevallen. zelfs naar mijn fam. moet ik vaak dingen uitleggen, gedrag van de kids onderbouwen..... echt tot vervelens toe. heb ze ooit een keer een zooi info doorgemailt met de vraag of ze de moeite namen om het door te lezen en er rekening mee te willen houden. en voor de mensen die het niet snappen of het niet willen snappen, tja.... daar ben ik snel klaar mee :) (WIE heeft er nu een beperking hier)

Ik werk met mensen met een verstandelijke beperking. Deze mensen zijn pas echt. Spelen geen rol, zijn recht doorzee, kennen geen schaamte en zoveel meer sociale vaardigheden dan wij "normale " mensen. Door dat veel mensen teveel op "afwijkend"gedrag letten, vergeten ze de dingen te zien die er toe doen. Ik zie dat dan maar weer als de beperking van deze mensen en door daar negatief op te reageren zou ik zelf weer een beperking hebben zeg maar :-). IK leef liever met verstandelijk beperkte mensen om me heen dan met mensen die beperkt zijn met het alleen kunnen zien en veroordelen van afwijkend gedrag van bv zieke mensen en gehandicapten. Ieder zijn beperking zeg ik maar :-)

Omdat je er niks van ziet. Ze weten zich niet aan te passen. Enz e weten het niet! Als jij een geestelijk gehandicapt meisje ziet, in een rolstoel: weet je het. Door die rolstoel. Maar bijvoorbeeld het downsyndroom zie je het niet meteen, die zit niet in een rolstoel (soms wel). Daar gaat het mensen ook om. Zie je een vrouw met reuma, zonder krukken/hulp denk je ook: Daar is niks mee. Zie je dat het slecht met haar gaat, geloof je het wel. Want namelijk, wat niet weet, wat niet deert. Al deert het met handicaps wel.

ik kreeg vorig jaar ineens lactose intolerantie. ik mag dus veel dingen nu niet meer hebben. mensen zijn hard voor zichzelf en dus ook voor anderen. nu kan ik mijn probleem wel bewijzen maar ik voel de behoefde niet. geef nooit uitleg vrienden begrijpen je vijanden geloven je niet.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100